Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Trittico CR (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Trittico CR

Skład: Trazodoni hydrochloridum
Postać farmaceutyczna: tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Dawka: 150 mg
Wielkość opakowania: 20 tabl. (1 x 20) 20 tabl. (2 x 10) 60 tabl. (6 x 10)
Podmiot odpowiedzialny: Aziende Chimiche Riunite Angelini Francesco A.C.R.A.F. S.p.A.
Wytwórca: Aziende Chimiche Riunite Angelini Francesco A.C.R.A.F. S.p.A. Instituto De Angeli S.r.l.
Kraj wytwórcy (kod kraju): I, I



Działanie
Lek przeciwdepresyjny, pochodna triazolopirydyny. Trazodon jest inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny oraz antagonistą receptorów 5-HT2, których pobudzenie prowadzi zazwyczaj do bezsenności, lęku, pobudzenia psychoruchowego i zaburzeń sfery seksualnej. W przeciwieństwie do innych leków psychotropowych trazodon może być stosowany u pacjentów z jaskrą i zaburzeniami układu moczowego. Ponadto nie wywiera działania pozapiramidowego, nie nasila przekaźnictwa adrenergicznego, a także jest pozbawiony działania cholinolitycznego, dzięki czemu nie działa na mięsień sercowy w sposób typowy dla trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki w postaci o przedłużonym uwalnianiu maksymalne stężenie leku w osoczu występuje po 4 h. T0,5 leku wynosi ok.12 h. Lek jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450. Wydalany jest głównie z moczem w postaci metabolitów.

Wskazania
Zaburzenia depresyjne o różnej etiologii, w tym depresja przebiegająca z lękiem.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności
Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Ponieważ poprawa może nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest lek, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia. U dorosłych pacjentów w wieku poniżej 25 lat , stosujących leki przeciwdepresyjne istnieje zwiększone ryzyko zachowań samobójczych. W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Preparat stosować ostrożnie i pod staranną kontrolą u pacjentów z chorobami wątroby, nerek lub serca, a zwłaszcza z zaburzeniami przewodnictwa, blokiem przedsionkowo-komorowym każdego stopnia oraz po przebytym zawale mięśnia sercowego. U pacjentów przyjmujących jednocześnie z trazodonem leki hipotensyjne może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki. Szczególną ostrożność należy zachować stosując lek u pacjentów z padaczką, zwłaszcza należy unikać gwałtownego zwiększania lub zmniejszania dawki. W przypadku wystąpienia zaburzeń hematologicznych (np. agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość) lub zaburzeń czynności wątroby (np. żółtaczka, uszkodzenie komórek wątrobowych) lek należy niezwłocznie odstawić. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Badanie kliniczne z udziałem pacjentów w tej grupie wiekowej wykazało, że stosowanie leków przeciwdepresyjnych częściej niż w przypadku placebo prowadziło do myśli i zachowań samobójczych oraz wrogości (agresywność, negacja, złość). Ponadto nie prowadzono długoterminowych badań, dotyczących bezpieczeństwa stosowania leków przeciwdepresyjnych pod kątem ich wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój procesów poznawczych i behawioralnych. Preparat zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Ciąża i laktacja
Nie jest wskazane stosowanie leku w I trymestrze ciąży, natomiast w pozostałym okresie ciąży dopuszcza się jego podawanie jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Lek przenika w niewielkich ilościach do mleka, dlatego decyzja o jego stosowaniu w okresie karmienia piersią powinna uwzględniać potencjalne zagrożenie dla dziecka.

Działania niepożądane
Często: senność, ból i zawroty głowy, nudności, suchość w jamie ustnej, złe samopoczucie, osłabienie. Niezbyt często: leukopenia o łagodnym przebiegu, zmniejszenie koncentracji, wymioty, biegunka, zaparcia, wysypka, zaburzony apetyt, hipotonia, bezsenność, splątanie. Rzadko: bradykardia, tachykardia, trombocytopenia, neutropenia, anemia, drżenie, zaburzenia masy ciała, interakcje lekowe, żółtaczka, uszkodzenie komórek wątroby, priapizm (chorym z tym zaburzeniem należy natychmiast odstawić lek). Bardzo rzadko lub częstość nie znana: uczucie nierównego bicia serca, zespół serotoninowy, drgawki, hiponatremia (objawowi chorzy z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej powinni być ściśle kontrolowani), zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych podczas leczenia, a także w krótkim czasie po odstawieniu leku. Donoszono o pojedynczych przypadkach wystąpienia zaburzeń psychicznych, jednak ich związek przyczynowy z podawaniem trazodonu nie został jednoznacznie ustalony.

Interakcje
Trazodon może nasilać działanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe oraz wziewnych środków znieczulających, jednak brak jest doniesień o działaniach niepożądanych wywołanych jednoczesnym ich podaniem. Lek jest dobrze tolerowany przez pacjentów ze schizofrenią leczonych pochodnymi fenotiazyny, a także pacjentów z rozpoznaną chorobą Parkinsona, otrzymujących lewodopę. Lek może nasilać działanie alkoholu, barbituranów oraz innych leków działających hamująco na czynność o.u.n. Sporadycznie obserwowano interakcje między trazodonem a inhibitorami MAO, w związku z czym nie zaleca się jednoczesnego podawania tych leków oraz stosowania trazodonu w ciągu 2 tyg. od odstawienia IMAO. Nie zaleca się także podawania inhibitorów MAO przez okres tygodnia po odstawieniu trazodonu. Wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach sugerują, że trazodon może znacznie osłabiać działanie klonidyny. Pomimo tego, że nie są znane doniesienia dotyczące interakcji trazodonu z lekami hipotensyjnymi, należy wziąć pod uwagę ewentualny wpływ trazodonu na ich działanie. Istnieją doniesienia o zwiększaniu stężenia digoksyny i fenytoiny w surowicy krwi u pacjentów otrzymujących równocześnie trazodon. Badania in vitro, dotyczące metabolizmu leku, wykazały potencjalną możliwość interakcji między trazodonem a inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, ritonawir i indinawir. Zachodzi prawdopodobieństwo, że także in vivo leki te mogą powodować zwiększenie stężenia trazodonu w osoczu, co stwarza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W przypadku jednoczesnego stosowania trazodonu i leków silnie hamujących aktywność CYP3A4 należy rozważyć zmniejszenie dawki trazodonu. Stosowanie karbamazepiny równocześnie z trazodonem zmniejsza jego stężenie w osoczu. W przypadku jednoczesnego stosowania obu leków należy dokładnie monitorować stan kliniczny pacjenta pod kątem ewentualnego zwiększenia dawki trazodonu. Jeśli lek jest stosowany z preparatami dziurawca mogą ulec nasileniu działania niepożądane trazodonu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 75-150 mg na dobę w jednej dawce wieczorem przed snem. Dawkę można stopniowo zwiększać do 300 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych. W przypadku hospitalizacji dawkę można dalej zwiększać do 600 mg na dobę w dawkach podzielonych. Pacjenci wyniszczeni oraz w podeszłym wieku: leczenie należy rozpocząć od dawki 100 mg na dobę, podanej w jednej dawce wieczorem przed snem. Dawkę można następnie zwiększać stopniowo zgodnie z zaleceniami lekarza, w zależności od rozwoju obrazu klinicznego. Mało prawdopodobne jest wystąpienie konieczności zwiększenia dawki powyżej 300 mg na dobę. Zaleca się rozpocząć leczenie od podania wieczornej dawki. Działanie terapeutyczne leku ujawnia się już po ok. tygodnia stosowania. Lek należy przyjmować po posiłku, a leczenie powinno trwać co najmniej miesiąc. Pacjentom w podeszłym wieku należy podawać mniejsze dawki, w zależności od indywidualnej skuteczności i tolerancji. Zaleca się w tych przypadkach rozpoczynać leczenie od najmniejszych dawek leku. Tabletki preparatu są podzielne na 3 części.

Uwagi
Tabletki leku zawierają sacharozę, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą oraz stosujących dietę niskokaloryczną. Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko