Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Setaloft 50 mg (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Setaloft 50 mg

Skład: Sertralinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 50 mg
Wielkość opakowania: 14 tabl. 20 tabl. 30 tabl. 100 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Actavis Group Ltd.
Wytwórca: Actavis Ltd. Actavis hf.
Kraj wytwórcy (kod kraju): MT, IS



Działanie
Lek przeciwdepresyjny - silny i selektywny inhibitor neuronalnego wychwytu zwrotnego serotoniny. Sertralina wywiera bardzo słaby wpływ na wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. W dawkach terapeutycznych hamuje wychwyt serotoniny przez płytki krwi. Nie wykazuje powinowactwa do receptora muskarynowego, serotoninergicznego, dopaminergicznego, histaminergicznego, benzodiazepinowego, GABA-ergicznego i adrenergicznego. W badaniach na zwierzętach nie wykazano działania pobudzającego, uspokajającego, przeciwcholinergicznego oraz kardiotoksycznego sertraliny. Nie obserwowano tendencji do nadużywania i przyzwyczajenia do sertraliny. Po podaniu doustnym sertraliny w dawkach 50-200 mg przez 14 dni, maksymalne stężenie we krwi osiągane było po 4,5-8,4 h. Wchłanianie leku po podaniu doustnym wynosi co najmniej 70%. Biodostępność ulega zmniejszeniu w wyniku efektu pierwszego przejścia. Wiązanie leku z białkami osocza wynosi około 98%. Stężenia w stanie stacjonarnym są osiągane po około 1 tyg. Sertralina i jej główny metabolit N-demetylosertralina, podlegają intensywnemu metabolizmowi w wątrobie. In vitro N-demetylosertralina wykazuje znacznie mniejszą (ok. 20 razy) aktywność niż substancja macierzysta. Metabolit nie wykazał działania w modelach depresji in vivo. Średni T0,5 sertraliny w końcowej fazie eliminacji wynosi ok. 26 h. T0,5N-demetylosertraliny wynosi 62-104 h. Metabolity sertraliny i N-demetylosertraliny są wydalane w równych częściach z moczem i z kałem.

Wskazania
Leczenie dużych epizodów depresyjnych. Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K). Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) u młodzieży (w wieku 13-17 lat).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na sertralinę lub pozostałe składniki preparatu. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO, w tym z selegiliną, moklobemidem i linezolidem. Jednoczesne stosowanie z pimozydem.

Środki ostrożności
Jednoczesne stosowanie sertraliny z innymi lekami nasilającymi przekaźnictwo serotoninergiczne (tryptofan, fenfluramina, dekstrometorfan, petydyna, tramadol, agoniści serotoniny i inne leki z grupy SSRI) wymaga zachowania szczególnej ostrożności i jeśli to możliwe należy unikać takich skojarzeń. Zmiana leku z grupy inhibitorów selektywnie hamujących wychwyt serotoniny lub innych przeciwdeprsyjnych powinna być przeprowadzona ostrożnie w związku z możliwymi interakcjami farmakodynamicznymi. Należy ściśle monitorować pacjenta, gdy rozpoczyna się leczenie sertraliną po zakończeniu leczenia lekiem przeciwdepresyjnym o długim okresie półtrwania (fluoksetyna). Ze względu na ryzyko prób samobójczych, należy uważnie obserwować pacjentów, szczególnie do uzyskania wyraźnej poprawy oraz we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. Pacjenci z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie lub inni, którzy wykazują znaczny stopień myśli samobójczych przed rozpoczęciem leczenia oraz pacjenci z innymi zaburzeniami psychicznymi stanowią grupę dużego ryzyka i powinni się znajdować pod szczególną opieką podczas leczenia. U młodych dorosłych występuje zwiększone ryzyko zachowań samobójczych. U pacjentów, u których pojawią się objawy akatyzji zwiększenie dawki może być szkodliwe. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. U pacjenta wchodzącego w fazę maniakalną należy przerwać leczenie sertraliną. U pacjentów ze schizofrenią może wystąpić nasilenie objawów psychotycznych. U pacjentów stosujących leki z grupy SSRI zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku równoczesnego przyjmowania leków przeciwzakrzepowych, leków o znanym wpływie na czynność płytek krwi (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne i pochodne fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy i NLPZ), jak również u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania sertraliny i terapii elektrowstrząsami, ponieważ doświadczenie kliniczne dotyczące takiego leczenia jest niewielkie. Sertralina może mieć wpływ na kontrolę glikemii - u pacjentów z cukrzycą zaleca się monitorowanie stężenia glukozy, konieczne może być dostosowanie dawki insuliny i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych. Bezpieczeństwo stosowania sertraliny nie zostało ustalone u pacjentów z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego oraz u pacjentów z niestabilną chorobą wieńcową. Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku.
Zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; nie należy stosować leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby z uwagi na brak danych z badań klinicznych. Należy unikać stosowania leku u pacjentów z niestabilną padaczką; leczenie pacjentów z dobrze kontrolowaną padaczką powinno odbywać się pod kontrolą i nie powinno być kontynuowane w razie wystąpienia napadów drgawek. Lek nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 rż., z wyjątkiem młodzieży (13-17 lat) z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi (ZO-K); w przypadku podjęcia decyzji o zastosowaniu leczenia w tej grupie pacjentów, należy uważnie obserwować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów samobójczych. Ponadto brak jest długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Lek może być stosowany w ciąży i okresie karmienia piersią jedynie w przypadku, gdy potencjalne korzyści dla matki przeważają nad ryzykiem dla płodu lub karmionego dziecka. Należy obserwować noworodki, których matki przyjmowały sertralinę w późnym okresie ciąży, zwłaszcza w III trymestrze. Należy unikać gwałtownego odstawiania leku w okresie ciąży.

Działania niepożądane
Bardzo często: bezsenność, senność, jadłowstręt, drżenia, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, nudności, biegunka lub luźne stolce, zaburzenia funkcji seksualnych (głównie opóźniona ejakulacja u mężczyzn). Często: astenia, zmęczenie, uderzenia gorąca, ziewanie, pobudzenie, niepokój, ból głowy, zaburzenia ruchowe (łącznie z objawami pozapiramidowymi), parestezja, niedoczulica, wzmożone pocenie, niestrawność, zaparcia, ból brzucha, wymioty, ból w klatce piersiowej, palpitacje, wysypka skórna, zaburzone widzenie, zaburzenia miesiączkowania. Niezbyt często: ogólne złe samopoczucie, zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, gorączka; euforia, objawy depresji, omamy, mania, hipomania; migrena; wzmożone łaknienie, zapalenie trzustki, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (w tym zapalenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby), bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz, nadciśnienie, omdlenia, częstoskurcz; obrzęki obwodowe, obrzęk okołooczodołowy, świąd, łysienie, rumień wielopostaciowy, bóle stawów, nietrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic, plamica, zaburzenia czynności płytek, krwawienia, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych. Rzadko: obrzęk twarzy, reakcje anafilaktyczne, reakcje alergiczne, uczulenie; utrata libido, koszmary senne, zachowania agresywne, psychoza, myśli samobójcze lub zachowania samobójcze, mimowolne kurcze mięśni, śpiączka, napady drgawek, akatyzja lub niepokój psychomotoryczny, objawy przedmiotowe i podmiotowe związane z zespołem serotoninowym, skurcz oskrzeli, nadwrażliwość na światło, pokrzywka, obrzęk naczyniowy, ciężkie postacie złuszczania naskórka (np. zespół Stevens-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), zatrzymanie moczu, szumy uszne, priapizm, leukopenia, trombocytopenia; ginekomastia, hiperprolaktynemia, mlekotok, niedoczynność tarczycy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), hiponatremia (w większości u pacjentów w podeszłym wieku, przyjmujących leki moczopędne lub ze zmniejszoną objętością krwi krążącej), zwiększenie stężenia cholesterolu.
Odstawienie leku (zwłaszcza nagłe) może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych tj.: zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje i uczucie porażenia prądem elektrycznym), zaburzenia snu (bezsenność, intensywne marzenia senne), pobudzenie, lęk, nudności, wymioty, drżenie, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunka, palpitacje, chwiejność emocjonalna, drażliwość, zaburzenia widzenia.

Interakcje
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO, w tym z selektywnym inhibitorem MAO - selegiliną i odwracalnymi inhibitorami MAO - moklobemidem i linezolidem. Leczenie sertraliną można rozpocząć nie wcześniej niż 2 tyg. po przerwaniu leczenia nieodwracalnym inhibitorem MAO (np. selegiliną) lub co najmniej 24 h po przerwaniu leczenia odwracalnym inhibitorem MAO z krótkim okresem półtrwania (np. moklobemid); leczenie odwracalnymi lub nieodwracalnymi inhibitorami MAO można wprowadzić nie wcześniej niż po 2 tyg. od zaprzestania stosowania sertraliny. Jednoczesne przyjmowanie sertraliny i pimozydu jest przeciwwskazane - zwiększenie stężenia pimozydu we krwi i zwiększenie ryzyka niemiarowości i wydłużenia odstępu QT związanych z leczeniem pimozydem. Leki serotoninergiczne (takie jak inne leki z grupy SSRI, tryptofan, fenfluramina, dekstrometorfan, petydyna, tramadol, agoniści serotoniny) nie powinny być stosowane jednocześnie z sertraliną z powodu ryzyka wystąpienia zespołu serotoninowego. Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatów ziołowych zawierających ziele dziurawca ze względu na możliwość nasilenia reakcji serotoninergicznych. W związku ze znacznym wiązaniem sertraliny z białkami osocza możliwe są interakcje z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami osocza. Jednoczesne podawanie sertraliny i diazepamu lub tolbutamidu powodowało niewielkie, lecz istotne statystycznie zmiany różnych parametrów farmakokinetycznych. Cymetydyna zmniejszała szybkość eliminacji równocześnie podawanej sertraliny. Sertralina nie wywierała wpływu na skuteczność atenololu, nie wykazano interakcji z glibenklamidem lub digoksyną. Podczas równoczesnego przyjmowania sertraliny i litu nie stwierdzono zmian w farmakokinetyce litu, obserwowano jednak zwiększenie nasilenia drżeń mięśniowych, co oznacza możliwe interakcje farmakodynamiczne - należy ściśle monitorować pacjentów przyjmujących lit i sertralinę lub inne leki o mechanizmie działania serotoninergicznego. Podczas leczenia sertraliną i sumatryptanem odnotowano występowanie osłabienia, hiperrefleksji, braku koordynacji ruchowej, splątania, niepokoju i pobudzenia - w przypadku klinicznych wskazań do takiego leczenia skojarzonego należy uważnie obserwować pacjenta. Leczenie sertraliną w dawce 200 mg/dobę, nie powodowało nasilenia działania alkoholu, karbamazepiny, haloperydolu lub fenytoiny na czynności poznawcze i psychomotoryczne u zdrowych ochotników. U pacjentów z cukrzycą leczenie SSRI może mieć wpływ na kontrolę glikemii - należy regularnie kontrolować stężenie glukozy we krwi, może być konieczne dostosowani dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Podczas jednoczesnego stosowania sertraliny i warfaryny wystąpiło nieznaczne, lecz statystycznie istotne wydłużenie czasu protrombinowego - zaleca się ścisłe monitorowanie czasu protrombinowego na początku i na końcu leczenia. W przypadku jednoczesnego podawania leków z grupy SSRI i doustnych leków przeciwzakrzepowych, leków z grupy NLPZ, pochodnych kwasu salicylowego, nietypowych leków przeciwpsychotycznych, pochodnych fenotiazyny i większości trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może zwiększać ryzyko krwawienia. Jednoczesne podawanie leków moczopędnych z sertraliną może predysponować (pacjenci w podeszłym wieku) do hiponatremii i zespołu nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH). Mimo, że w kontrolowanych badaniach klinicznych u zdrowych ochotników nie obserwowano klinicznie znaczącego hamowania metabolizmu fenytoiny, podczas rozpoczynania leczenia sertraliną zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w celu odpowiedniego dostosowania jej dawki; jednoczesne podawanie fenytoiny może spowodować zmniejszenie stężenia sertraliny we krwi.

Dawkowanie
Doustnie. Duże epizody depresyjne u dorosłych. Zwykle stosowana dawka dobowa wynosi 50 mg. Jeżeli jest to konieczne, dawka może zostać zwiększona do 100 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. W razie konieczności dawka może być zwiększana stopniowo o 50 mg w odstępach co najmniej tygodniowych. Zmiany dawkowania nie należy wykonywać częściej niż raz na tydzień. W terapii długoterminowej należy stosować możliwie najmniejsze skuteczne dawki. Początek działania przeciwdepresyjnego może wystąpić w ciągu 7 dni, pełen efekt terapeutyczny obserwowany jest zazwyczaj po 2-4 tyg. leczenia. Pacjenci powinni być leczeni co najmniej przez okres 6 miesięcy. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K). Dorośli: dawka początkowa wynosi 50 mg raz na dobę. W razie konieczności dawka może być zwiększana stopniowo o 50 mg w odstępach co najmniej tygodniowych. Zmiany dawkowania nie należy wykonywać częściej niż raz na tydzień. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) u młodzieży w wieku 13-17 lat. Dawka początkowa i dalsza terapia być ustalona przez specjalistę w dziedzinie psychiatrii dzieci i młodzieży. Dawka początkowa wynosi 50 mg raz na dobę. W razie konieczności dawka może być zwiększana stopniowo o 50 mg w odstępach kilkutygodniowych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. U pacjentów z małą masą ciała należy stosować mniejszą dawkę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się stosowanie mniejszych dawek lub wydłużenie odstępów pomiędzy kolejnymi dawkami. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.
Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków.

Uwagi
Należy unikać nagłego przerywania leczenia, dawka powinna być zmniejszana przez okres 1-2 tyg. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Podczas leczenia sertraliną nie należy spożywać alkoholu.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko