Mięśnie pomocnicze: pośladkowy wielki, przywodziciel wielki, płaszczkowaty łydki
Stabilizatory: kulszowo goleniowe (półścięgnisty, półbłoniasty , dwugłowy uda), brzuchaty łydki, prostowniki grzbietu, prosty brzucha, skośne brzucha

Wykonanie: Podejdź do stojaków, połóż ręce na gryfie, a następnie podejdź po sztangę i ułóż gryf na barkach szerzej w uwagach). Wypnij klatkę do przodu, ściągnij łopatki i patrz przed siebie lub lekko w górę. Zdejmij sztangę ze stojaków i wykonaj dwa, trzy kroki w tył. Stopy rozstaw niewiele szerzej niż szerokość barków, a palce skieruj lekko na zewnątrz (stopy powinny cały czas przylegać do podłoża). Weź głęboki wdech i zacznij ruch w dół, zaczynając od przesunięcia bioder do tyłu (kolana nie powinny być wypychane do przodu, nie dalej niż końce palców stóp - szerzej o tym w uwagach). Wykonuj go aż do osiągnięcia kąta prostego (szerzej o głębokości przysiadu w uwagach). Ruch pozytywny zacznij od przesunięcia głowy do tyłu. Podnoś się do góry jednocześnie wypychając biodra do przodu i robiąc wydech, aż do pozycji wyjściowej. Podczas całego ćwiczenia zachowuj naturalną krzywiznę kręgosłupa (unikaj tzw. kociego grzbietu i okrągłych pleców).
Uwagi: Schodząc poniżej 90 stopni podczas przysiadu znacznie mocniej angażuje się mięśnie pośladkowe. Przysiad jest jednym z podstawowych i niezastąpionych ćwiczeń wielostawowych w kulturystyce (i nie tylko). Stosuje się go do rozwoju masy i siły mięśni. Podczas jego wykonywania pracuje bezpośrednio i pośrednio bardzo dużo mięśni, co daje ogromny bodziec dla całego organizmu (wydzielanie hormonów etc.). Jest to jednocześnie jedno z najcięższych ćwiczeń pod względem technicznym i mija sporo czasu zanim osoby początkujące opanowują prawidłowy sposób wykonywania. Zalecana jest zatem nauka wykonywania tego ćwiczenia zaczynając od pustego gryfu oraz pod okiem doświadczonych osób. Serie właściwe zawsze powinny być poprzedzone paroma seriami rozgrzewkowymi.
Są dwa główne sposoby ułożenia gryfu na barkach - na górnej części mięśni czworobocznych oraz drugi - pomiędzy tylnymi, a bocznymi aktonami mięśni naramiennych (wykorzystywany głównie w przysiadzie trójbojowym w tzw. "łódce"). W przypadku pierwszego sposobu większy nacisk kładziony jest na mięśnie czworogłowe i dwugłowe uda, zaś w przypadku drugiego sposobu zwiększa się zaangażowanie prostowników grzbietu i mięśni pośladkowych. Szerokość ustawienia rąk jest sprawą indywidualną. Należy starać się jednak, aby łokcie przesunąć do przodu tak, żeby znajdowały się pod sztangą.
Ustawienie stóp: Stopy można ustawiać szerzej lub wężej. Przy szerszym rozstawie stóp oprócz mięśni czworogłowych mocno zaangażowane są mięśnie dwugłowe uda oraz mięśnie pośladkowe, przy węższym natomiast głównie mięśnie czworogłowe.
Głębokość przysiadu: Istnieje wiele kontrowersji wokół kwestii głębokości przysiadu (jak i sporo rodzajów przysiadów np. pełny przysiad, półprzysiad, ćwierć przysiad, przysiad sumo, przysiad z pauzą na dole, przysiad trójbojowy, przysiad olimpijski itd.). Kontrowersje istnieją również w kwestii tego, czy kolana mogą być wypychane dalej niż końce palców stóp. Wybór rodzaju i ustalenie głębokości przysiadu pozostawiamy zatem Tobie. Najlepiej jest wypracować to na drodze indywidualnych prób, które doprowadzą Cię do optymalnego dla siebie sposobu. W kulturystyce najczęściej stosowane są przysiady pełne i półprzysiady, z pewnymi modyfikacjami jak np. przysiad z pauzą na dole.





Pomoc











KFD Gold









