Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Concor Cor 1,25 (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Concor Cor 1,25

Skład: Bisoprololi fumaras
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 1,25 mg
Wielkość opakowania: 28 tabl. 56 tabl. 100 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Merck KGaA
Wytwórca: Merck KGaA
Kraj wytwórcy (kod kraju): D



Działanie

Kardioselektywny lek β1-adrenolityczny, pozbawiony wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej. W niewielkim stopniu wpływa na receptory β2-adrenergiczne w oskrzelach i naczyniach oraz wywiera minimalny wpływ na metabolizm glukozy i lipidów. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca bisoprolol zwalnia czynność serca, zmniejsza objętość wyrzutową i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Po podaniu doustnym prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego (pokarm nie wpływa na wchłanianie leku). W niewielkim stopniu ulega efektowi pierwszego przejścia (biodostępność wynosi ok. 90%). Z białkami osocza wiąże się w ok. 30%. Metabolizowany w wątrobie i wydalany z moczem (50% w postaci metabolitów). T0,5 wynosi 10-12 h, działanie utrzymuje się przez 24 h po jednorazowym podaniu. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (klasa III wg NYHA) T 0,5 wynosi 17+/- 5 h.

Wskazania
Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z osłabieniem czynności skurczowej lewej komory, w skojarzeniu z inhibitorami ACE i lekami moczopędnymi oraz - ewentualnie - z glikozydami naparstnicy.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na bisoprolol lub pozostałe składniki preparatu. Ostra niewydolność serca lub podczas epizodów dekompensacji, wymagających dożylnego podawania leków inotropowych. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. lub IIIst. (u pacjentów bez stymulatora serca). Zespół chorego węzła zatokowego. Blok zatokowo-przedsionkowy. Bradykardia (<60 uderzeń/min.). Niedociśnienie (ciśnienie skurczowe <100 mmHg). Ciężka astma oskrzelowa lub ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc. Późne stadium miażdżycy zarostowej tętnic obwodowych lub zespół Raynauda. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy. Kwasica metaboliczna.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobami przebiegającymi ze skurczem oskrzeli (astma oskrzelowa, POChP) - u tych pacjentów należy równocześnie podawać leki rozszerzające oskrzela, u pacjentów z cukrzycą i dużymi wahaniami stężenia glukozy we krwi, z blokiem przedsionkowo-komorowym Ist., dławicą Prinzmetala, zarostowymi chorobami tętnic obwodowych, tyreotoksykozą, a także w przypadku stosowania wziewnych środków anestetycznych, w trakcie głodówki, lub podczas leczenia odczulającego. U pacjentów z łuszczycą lub z łuszczycą w wywiadzie leki β-adrenolityczne można stosować jedynie po dokładnym rozważeniu korzyści w stosunku do ryzyka. U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy, lek można stosować dopiero po podaniu leków α-adrenolitycznych. Zaleca się ponowne rozważenie dawek jednocześnie stosowanych leków, zmniejszenie dawki bisoprololu lub przerwanie leczenia przy wystąpieniu przejściowego nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia tętniczego lub bradykardii. Ponowne rozpoczęcie leczenia i (lub) stopniowe zwiększenie dawki można rozważyć po ustabilizowaniu stanu pacjenta. Brak doświadczenia w stosowaniu preparatu u pacjentów z cukrzycą typu I, zaburzoną czynnością nerek lub wątroby, kardiomiopatią restrykcyjną, wrodzoną wadą serca, hemodynamicznie istotną wadą zastawek, zawałem serca przebytym w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Ze względu na brak doświadczenia w stosowaniu preparatu u dzieci, stosowanie w tej grupie wiekowej nie jest zalecane.

Ciąża i laktacja
Bisoprolol może zaburzać prawidłowy przebieg ciąży i (lub) powodować zaburzenia u płodu lub noworodka. Leki β-adrenolityczne zmniejszają przepływ łożyskowy, co może powodować opóźnienie wzrostu płodu, obumarcie płodu, poronienie lub przedwczesny poród. U płodu i noworodka bisoprolol może powodować hipoglikemię, bradykardię. Leku nie należy stosować w ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Noworodek powinien być pod ścisłą kontrolą. Nie należy karmić piersią podczas stosowania bisoprololu.

Działania niepożądane
Bardzo często: bradykardia. Często: ból i zawroty głowy, astenia, zmęczenie, uczucie chłodu lub drętwienia kończyn, niedociśnienie, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, pogorszenie niewydolności serca. Niezbyt często: depresja, zaburzenia snu, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie ortostatyczne, skurcz oskrzeli (u pacjentów z astmą oskrzelową lub z obturacyjną chorobą płuc), osłabienie i kurcze mięśni. Rzadko: podwyższenie stężenia triglicerydów we krwi, podwyższone stężenie enzymów wątrobowych, omdlenia, koszmary, omamy, zmniejszenie wydzielenia łez, upośledzenie słuchu, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie wątroby, skórne reakcje nadwrażliwości (zaczerwienienie, wysypka, świąd), zaburzenia potencji. Bardzo rzadko: zapalnie spojówek, łysienie, łuszczyca, nasilenie objawów istniejącej łuszczycy, wysypka łuszczycopodobna.

Interakcje
Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie bisoprololu z następującymi lekami: antagoniści kanału wapniowego (werapamil i w mniejszym stopniu diltiazem) - ze względu na negatywny wpływ na kurczliwość, przewodzenie przedsionkowo-komorowe i ciśnienie krwi (dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym β-adrenolitykami może spowodować pogłębienie niedociśnienia tętniczego i blok przedsionkowo-komorowy); leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dizopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) - zwiększony wpływ na przewodzenie przedsionkowe oraz nasilone działanie inotropowo-ujemne; leki przeciwnadciśnieniowe o ośrodkowym mechanizmie działania (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rilmenidyna) - nadmierne zwolnienie czynności serca i opóźnienie przewodzenia, a po odstawieniu tych leków - zwiększone ryzyko wystąpienia "nadciśnienia z odbicia". Bisoprolol należy stosować ostrożnie z następującymi lekami: antagoniści kanału wapniowego z grupy dihydropirydynay (np. felodypina, amlodypina) - ze względu na ryzyko niedociśnienie i pogorszenia wydolności komorowej; leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) - zwiększony wpływ na czas przewodzenia przedsionkowego; leki cholinomimetyczne - wydłużony czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ryzyko bradykardii; inne leki β-adrenolityczne (w tym krople do oczu) - nasilenie działania bisoprololu; insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe - nasilenie działania hipoglikemizującego; środki znieczulenia ogólnego - osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego; glikozydy nasercowe - wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zwolnienie czynności serca; NLPZ - osłabienie hipotensyjnego działania bisoprololu; leki β-sympatykomimetyczne (izoprenalina, dobutamina) - wzajemne hamowanie działania; leki sympatykomimetyczne pobudzające receptory α i β (adrenalina, noradrenalina) - zwiększenie ciśnienia, nasilenie objawów chromania przestankowego; trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany, fenotiazyna - nasilone działanie hipotensyjne. Meflochina stosowana z bisoprololem zwiększa ryzyko bradykardii. Inhibitory MAO (oprócz inhibitorów MAO-B) nasilają działanie przeciwnadciśnieniowe leków β-adrenolitycznych, zwiększając jednocześnie ryzyko przełomu nadciśnieniowego.

Dawkowanie
Lek stosuje się u pacjentów z rozpoznaną stabilną przewlekłą niewydolnością serca, której leczenie obejmuje inhibitory ACE (lub przy nietolerancji leków z tej grupy - antagonistów receptora angiotensyny II), β-adrenolityki, leki moczopędne, a tam gdzie jest to wskazane, także glikozydy nasercowe. Podczas rozpoczynania terapii bisoprololem stan pacjenta powinien być ustabilizowany. Leczenie należy rozpoczynać od małej dawki leku, a następnie zwiększać ją stopniowo w sposób następujący: 1,25 mg raz na dobę przez pierwszy tydzień, w przypadku dobrej tolerancji zwiększając ją do 2,5 mg raz na dobę przez następny tydzień, następnie przy dobrej tolerancji zwiększając ją odpowiednio do 3,75 mg raz na dobę przez następny tydzień, dalej do 5 mg raz na dobę przez kolejne 4 tyg., do 7,5 mg raz na dobę przez kolejne 4 tyg. i dalej do 10 mg raz na dobę jako dawka podtrzymująca. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki 10 mg na dobę. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, rano, na czczo lub podczas śniadania, bez rozgryzania z niewielką ilością płynu.

Uwagi

Leczenia nie należy nagle przerywać, lek należy odstawiać powoli, zmniejszając dawkę o połowę w każdym kolejnym tygodniu. Preparat może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko