Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Biofuroksym (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Biofuroksym

Skład: Cefuroximum
Postać farmaceutyczna: proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka: 1,5 g
Wielkość opakowania: 1 fiol. proszku
Podmiot odpowiedzialny: Bioton S.A.
Wytwórca: Bioton S.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL



Działanie
Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna II generacji o szerokim zakresie działania bakteriobójczego, obejmującego także bakterie wytwarzające β-laktamazy. Działa na bakterie Gram-ujemne, m.in. Haemophilus influenzae i H. parainfluenzae (w tym szczepy ampicylinooporne), większość pałeczek Enterobacteriaceae (w tym Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Providencia, Proteus mirabilis i P. rettgeri, Shigella spp, Salmonella spp.), Neisseria gonorrhoeae i N. meningitidis (w tym szczepy wytwarzające penicylinazy) oraz Moraxella catarrhalis. Cefuroksym działa także na bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus i S. epidermidis - w tym szczepy wytwarzające penicylinazy (szczepy gronkowców metycylinoopornych są niewrażliwe na cefuroksym), Streptococcus pyogenes i S. pneumoniae, S. pyogenes oraz na bakterie beztlenowe (m.in. Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., większość szczepów Clostridium spp., niektóre szczepy Bacteroides spp., Fusobacterium spp.). Nie działa m.in. na Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus spp., Bacteroides fragilis, Acinetobacter spp., Listeria monocytogenes, Clostridium difficile, Campylobacter spp., Legionella spp., a także Chlamydia spp., Mycoplasma spp.. Oporne są także szczepy S. pneumoniae oporne na penicylinę oraz szczepy szpitalne Gram-ujemnych pałeczek z rodziny Enterobacteriaceae, wytwarzające β-laktamyzy o rozszerzonym spektrum substratowym. Wiązanie z białkami osocza wynosi 33%. Cefuroksym osiąga stężenie terapeutyczne m.in. w tkance kostnej, płynach ustrojowych takich, jak: płyn opłucnowy, maziowy, mózgowo-rdzeniowy (tylko w stanie zapalnym), w cieczy wodnistej oraz w żółci, plwocinie i moczu. T0,5 we krwi wynosi u dorosłych 80 min. Lek jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej.

Wskazania
Zakażenia dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc wywołane przez Sterptococcus pneumoniae - oprócz szczepów opornych na penicylinę, Haemophilus influenzae - w tym szczepy oporne na ampicylinę, Kliebsiella spp., Staphylococcus aureus - w tym szczepy wytwarzające penicylinazy, Sterptococcus pyogenes i Escherichia coli). Zakażenia dróg moczowych (wywołane przez Escherichia coli i Kliebsiella spp.), skóry i tkanek miękkich (wywołane przez Staphylococcus aureus - w tym szczepy wytwarzające penicylinazy, Sterptococcus pyogenes, Eshcerichia coli, Kliebsiella spp., Enetrobacter spp.). Posocznica (wywołana przez Staphylococcus aureus - w tym szczepy wytwarzające penicylinazy, Staphylococcus pneumoniae - oprócz szczepów opornych na penicylinę, Escherichia coli, Haemofilus influezae - oprócz szczepów opornych na ampicylinę i Kliebsiella spp.. Rzeżączka i zakażenia ginekologiczne wywołane przez Neisseria gonorrhoeae - w tym szczepu wytwarzające penicylinazę. Zakażenia kości i stawów, wywołane przez Staphylococcus aureus - w tym szczepy wytwarzające penicylinazy. Zapobieganie zakażeniom w chirurgii w okresie okołooperacyjnym. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywołane przez wrażliwe szczepy Sterptococcus pneumoniae, Heamophilus influezae - także szczepy oporne na ampicylinę, Neisseria meningitidis i Staphylococcus aureus. Cefuroksym nie jest polecany w terapii empirycznej zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z alergią (zwłaszcza na leki), w przypadku wystąpienia ostrych objawów alergii podawanie leku należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednie postępowanie. Należy podawać ostrożnie w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na penicyliny, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej i w chorobach układu pokarmowego, zwłaszcza w zapaleniu okrężnicy. Pomimo bardzo rzadko stwierdzanych zaburzeń czynności nerek wywołanych podawaniem cefuroksymu, zaleca się monitorowanie czynności nerek u pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek. Ostrożnie podawać u pacjentów otrzymujących równocześnie antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne. Dzieciom do 2. mies. życia lek należy podawać wyłącznie dożylnie. Przy ustalaniu dawki należy uwzględnić, że u dzieci w pierwszych 3. tyg. życia okres półtrwania cefuroksymu w surowicy krwi może być 3-5 razy dłuższy niż u dorosłych. U noworodków w wieku poniżej 14 dni stężenie cefuroksymu we krwi jest na ogół większe niż u dzieci urodzonych z niską masą ciała, a okres jego półtrwania odwrotnie proporcjonalny do wieku. Roztworu cefurokymu nie należy mieszać (np. w jednej strzykawce) z roztworami aminoglikozydów, a w przypadku równoczesnego stosowania leki te należy wstrzykiwać w inne miejsca. Jak w przypadku innych antybiotyków o szerokim zakresie działania przedłużone stosowanie cefuroksymu może spowodować selekcję i wzrosty szczepów bakterii opornych na ten antybiotyk oraz grzybów; należy zastosować wówczas odpowiednie leczenie.

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią, gdyż cefuroksym przenika do mleka matki.

Działania niepożądane
Mogą wystąpić reakcje miejscowe po podaniu dożylnym (zakrzepowe zapalenie żyły) lub domięśniowym (ból po podaniu większych dawek), reakcje alergiczne (wysypka skórna, świąd, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, gorączka, rzadko reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych: AspAT, AlAT, fosfatazy alkalicznej, LDH oraz stężenia bilirubiny, żółtaczka cholestatyczna, zaburzenia hematologiczne (zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, eozynofilia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), zwiększenie stężenia kreatyniny i (lub) mocznika w surowicy krwi, zmniejszenie klirensu kreatyniny, śródmiąższowe zapalenie nerek, drgawki (głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którym cefuroksym podawano w dawkach nie zmodyfikowanych zgodnie z zaleceniami). Ponadto może wystąpić nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustroju, w tym grzybów mogących powodować drożdżycę pochwy, zapalenie pochwy.

Interakcje
Jednoczesne stosowanie z lekami nefrotoksycznymi (antybiotyki aminoglikozydowe, silnie działające leki moczopędne) nasila ryzyko szkodliwego działania na nerki.

Dawkowanie
Dzieci Noworodki dożylnie: 30-100 mg/kg mc./dobę w 2-3 dawkach równo podzielonych. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 mg/kg mc./dobę, następnie, jeśli jest wskazane dawkę można zmniejszyć do 50 mg/kg mc./dobę. Niemowlęta i dzieci do 12 lat dożylnie lub domięśniowo: 30-100 mg/kg mc./dobę w równo podzielonych dawkach co 6-8 h. W zakażeniach kości i stawów dożylnie: 150 mg/kg mc./dobę w równo podzielonych dawkach co 8 h. W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dożylnie: 200-240 mg/kg mc./dobę w równo podzielonych dawkach co 6-8 h; po uzyskaniu poprawy dawkę można zmniejszyć do 100 mg/kg mc./dobę. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat dożylnie lub domięśniowo zazwyczaj 750 mg 3 razy na dobę; w zakażeniach zagrażających życiu można podawać lek co 6 h, ale dawka dobowa nie powinna przekraczać 6 g. Rzeżączka: domięśniowo 1,5 g (2 x 750 mg) w pojedynczej dawce, wstrzykując w dwa różne miejsca, z równoczesnym doustnym podaniem probenecydu. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych spowodowane wyłącznie szczepami o potwierdzonej antybiogramem wrażliwości na ten antybiotyk - w tym przypadku dopuszcza się dawki przekraczające dawkę maksymalną; można podać dożylnie 9 g cefuroksymu na dobę (3 g co 8 h). Zapobieganie zakażeniom w okresie okołooperacyjnym: dożylnie 1,5 g na 30-60 min przed rozpoczęciem zabiegu, a następnie 750 mg i.v. lub i.m. po 8 i 16 h. W operacjach na otwartym sercu - dożylnie 1,5 g przy rozpoczęciu znieczulenia, a następnie co 12 h nie przekraczając całkowitej sumarycznej dawki 6 g.
Pacjenci z niewydolnością nerek: klirens kreatyniny 10-20 ml/min: 750 mg co 12 h; klirens kreatyniny < 10 ml/min: 750 mg co 24 h; pacjenci hemodializowani: 750 mg pod koniec każdej dializy.

Uwagi
Roztwory cefuroksymu wykazują maksymalną trwałość w zakresie pH 5-7 i dlatego roztworów tego antybiotyku nie należy rozcieńczać płynami o pH wyższym od 7,5, np. roztworu wodorowęglanu sodu do wstrzykiwań. Podczas stosowania cefuroksymu można otrzymać fałszywie dodatnie wyniki w testach redukcyjnych wykrywających glukozę w moczu. W badaniach serologicznych wystąpić może fałszywie dodatni wynik odczynu Coombs'a.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko