Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Zyvoxid (1 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (1 głosów [100.00%])

    Procent głosów: 100.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Aktywny użytkownik
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Zyvoxid

Skład: Linezolidum
Postać farmaceutyczna: roztwór do infuzji
Dawka: 2 mg/ml
Wielkość opakowania: 10 worków 300 ml
Podmiot odpowiedzialny: Pfizer Health AB
Wytwórca: Fresenius Kabi Norge AS
Kraj wytwórcy (kod kraju): N


Działanie

Antybiotyk z nowej grupy oksazolidynonów. W wyniku wiązania się z rybosomem bakteryjnym wybiórczo hamuje syntezę białka, uniemożliwiając powstanie czynnego kompleksu inicjującego, który odgrywa istotną rolę w procesie translacji. Wywiera działanie przeciwbakteryjne wobec tlenowych bakterii Gram-dodatnich: Staphylococcus aureus i koagulazo-ujemnych gronkowców, Enterococcus faecalis i E. faecium, Streptococcus pneumoniae, S. pyogenes, S. agalactiae oraz paciorkowców grupy C i G. Działa także na beztlenowe bakterie Gram-dodatnie: Clostridium perfringens, Peptostreptococcus spp., P. anaerobius. Nie działa na pałeczki Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria spp. Linezolid wiąże się z białkami osocza w 31%. Jest metabolizowany do nieczynnych metabolitów. Jest wydalany głównie z moczem w postaci niezmienionej (30%) oraz w postaci metabolitów (50%); niewielkie ilości metabolitów są wydalane z kałem. T0,5 we krwi wynosi 5-7 h.

Wskazania
Zakażenia, w których znanym lub podejrzewanym patogenem są bakterie Gram-dodatnie wrażliwe na linezolid: szpitalne i pozaszpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Linezolid nie jest skuteczny w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje Gram-ujemne, może być stosowany u pacjentów z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich ze stwierdzonym lub podejrzewanym jednoczesnym zakażeniem drobnoustrojami Gram-ujemnymi, wyłącznie wtedy, gdy nie są dostępne inne metody leczenia. W takim przypadku koniecznie należy rozpocząć jednoczesne leczenie przeciwko drobnoustrojom Gram-ujemnym. Podczas planowania i stosowania antybiotykoterapii należy uwzględniać oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nie należy także stosować u pacjentów leczonych IMAO A lub IMAO B w ciągu ostatnich 14 dni (linezolid jest odwracalnym, nieselektywnym inhibitorem monoaminooksydazy). Przy braku możliwości ścisłej obserwacji oraz kontroli ciśnienia krwi nie stosować u pacjentów z nieleczonym nadciśnieniem, guzem chromochłonnym nadnerczy, rakowiakiem, nadczynnością tarczycy, depresją dwubiegunową, zaburzeniami schizoaktywnymi, ostrymi stanami dezorientacji oraz u pacjentów leczonych inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, agonistami receptora 5-HT1, sympatykomimetykami (łącznie z lekami rozszerzającymi oskrzela, pseudoefedryną, fenylopropanolaminą), aminami presyjnymi (m.in. adrenalina, noradrenalina), lekami działającymi na receptor dopaminergiczny (m.in. dopamina, dobutamina), petydyną, buspironem.

Środki ostrożności
Liczbę krwinek należy ściśle kontrolować u pacjentów z występującą uprzednio niedokrwistością, granulocytopenią lub trombocytopenią, u pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie leki mogące zmniejszać stężenie hemoglobiny, liczbę krwinek lub wpływać na liczbę lub czynność płytek krwi, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów, którzy przyjmują linezolid dłużej niż 10-14 dni. Linezolid można podawać tym pacjentom tylko wtedy, jeśli możliwa jest ścisła kontrola stężenia hemoglobiny, morfologii krwi i liczby płytek. Jeśli podczas leczenia linezolidem wystąpi znaczne zahamowanie czynności szpiku, należy odstawić lek. Jeżeli podawanie leku jest absolutnie konieczne, należy wówczas szczególnie wnikliwie obserwować stan pacjenta oraz często kontrolować liczbę krwinek. U pacjentów, u których podczas przyjmowania linezolidu rozwiną się objawy przedmiotowe i podmiotowe kwasicy metabolicznej, w tym nawracające nudności lub wymioty, bóle brzucha, małe stężenie wodorowęglanów lub hiperwentylacja, konieczna jest natychmiastowej interwencja medyczna. Doświadczenie dotyczące stosowania linezolidu u pacjentów ze stopą cukrzycową, odleżynami, zmianami spowodowanymi niedokrwieniem, ciężkimi oparzeniami lub zgorzelą jest ograniczone. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek poddawanych dializie, linezolid należy stosować ze specjalną ostrożnością i jedynie w przypadkach, gdy przewidywana korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Należy poinformować pacjentów, aby zgłaszali objawy pogorszenia widzenia, takie jak zmiana ostrości widzenia, zmiana widzenia barwnego, niewyraźne widzenie lub ubytki w polu widzenia. W takich przypadkach zaleca się bezzwłoczne skierowanie pacjenta na badanie okulistyczne. W przypadku wystąpienia neuropatii obwodowej lub neuropatii nerwu wzrokowego, możliwość kontynuacji leczenia linezolidem należy uzależnić od potencjalnego ryzyka. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, nie zaleca się podawania linezolidu w tej grupie wiekowej.

Ciąża i laktacja
Brak jest badań dotyczących stosowania linezolidu u kobiet w ciąży, natomiast w badaniach przeprowadzonych na zwierzętach wykazano jego toksyczny wpływ na rozrodczość. Linezolid może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Stosowanie linezolidu prowadziło do przemijającego zmniejszenia płodności i indukowało nieprawidłową morfologię plemników u dorosłych samców szczurów narażonych na działanie linezolidu. Brak danych na temat oddziaływania linezolidu na męski układ rozrodczy u ludzi.

Działania niepożądane
Często (≥1/100, <1/10): kandydoza (głównie jamy ustnej i pochwy) lub inne zakażenia grzybicze, bóle głowy, zaburzenia smaku (metaliczny posmak), biegunka, nudności, wymioty, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, LDH, fosfatazy zasadowej, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego, kinazy kreatynowej, lipazy, amylazy lub glukozy po posiłku, zmniejszenie stężenia białka całkowitego, albumin, sodu, wapnia, zwiększenie lub zmniejszenie stężenia potasu lub wodorowęglanów, zwiększenie liczby neutrofili lub eozynofili, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, wartości hematokrytu lub liczby krwinek czerwonych, zwiększenie lub zmniejszenie liczby płytek albo liczby krwinek białych. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100): zapalenie pochwy, eozynofilia, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, bezsenność, zawroty głowy, niedoczulica, anestezje, niewyraźne widzenie, szumy uszne, nadciśnienie tętnicze, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył, ból brzucha, zaparcia, suchość lub zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie języka, luźne stolce, zapalenie trzustki, przebarwienia i zmiany w obrębie języka, zapalenie skóry, nadmierna potliwość, świąd, wysypka, pokrzywka, wielomocz, dolegliwości dotyczące pochwy i sromu, dreszcze, uczucie zmęczenia, gorączka, ból w miejscu wstrzyknięcia, zwiększone pragnienie, ból zlokalizowany, zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej, kreatyniny, zmniejszenie stężenia glukozy po posiłku, zwiększenie lub zmniejszenie stężenia chlorków, zwiększenie liczby retikulocytów, zmniejszenie liczby neutrofili. Ponadto obserwowano: napady niedokrwienne, niewydolność nerek, arytmię, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, kwasicę mleczanową, neuropatię obwodową, drgawki, zespół serotoninowy, neuropatię nerwu wzrokowego, powierzchowne przebarwienia zębów, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe choroby skóry, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. W czasie stosowania antybiotyków, w tym linezolidu, stwierdzano przypadki biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile, o różnym nasileniu od łagodnej biegunki do zapalenia okrężnicy zakończonego zgonem.

Interakcje
Ze względu na fakt, że linezolid jest odwracalnym nieselektywnym inhibitorem MAO, istnieje ryzyko nasilenia tego działania w skojarzeniu z inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi, agonistami receptora 5-HT1, sympatykomimetykami (łącznie z lekami rozszerzającymi oskrzela, pseudoefedryną, fenylopropanolaminą), aminami presyjnymi (m.in. adrenalina, noradrenalina), lekami działającymi na receptor dopaminergiczny (m.in. dopamina, dobutamina), petydyną, buspironem. Linezolid nasila wzrost ciśnienia tętniczego krwi spowodowanego pseudoefedryną i chlorowodorkiem fenylopropanolaminy. Zaleca się stopniowe dostosowywanie dawki leków działających wazopresyjnie (w tym leków działających na receptory dopaminergiczne) w przypadku ich jednoczesnego stosowania z linezolidem. Po wprowadzeniu leku na rynek zanotowano jeden przypadek wystąpienia objawów podobnych do zespołu serotoninowego po jednoczesnym podaniu linezolidu i dekstrometorfanu. Bardzo rzadko obserwowano przypadki zespołu serotoninowego podczas stosowania linezolidu i inbibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny. Podczas leczenia linezolidem należy ograniczyć spożywanie znacznych ilości pokarmów i napojów o dużej zawartości tyraminy (np. dojrzałych serów, wyciągów z drożdży, niedestylowanych napojów alkoholowych i produktów uzyskiwanych z fermentacji nasion soi). Linezolid nie jest metabolizowany przez układ enzymatyczny cytochromu P450, dlatego można się spodziewać, że podczas stosowania linezolidu nie wystąpią interakcje z innymi lekami, indukowane przez CYP450. Jeśli w czasie leczenia linezolidem po osiągnięciu stężenia stacjonarnego dołączy się warfarynę, następuje 10% zmniejszenie średnich maksymalnych wartości INR oraz 5% zmniejszenie pola pod krzywą AUC dla INR.

Dawkowanie
Dożylnie, we wlewie przez 30 do 120 min. Dorośli: 600 mg 2 razy na dobę przez 10-14 dni. Maksymalny okres leczenia wynosi 28 dni. W zakażeniach ze współistniejącą bakteriemią nie ma konieczności zwiększania dawki ani wydłużania czasu leczenia. Leczenie można rozpocząć preparatem w postaci roztworu do infuzji dożylnych, tabletek powlekanych lub zawiesiny doustnej. U pacjentów, u których leczenie rozpoczęto produktem podawanym pozajelitowo można dokonać zamiany na jedną z doustnych postaci leku.
Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów dializowanych lek należy podawać po dializach (ok. 30% dawki linezolidu zostaje usunięte z organizmu w ciągu 3 h hemodializy).

Uwagi

Leczenie preparatem należy rozpocząć w szpitalu, po konsultacji z lekarzem specjalistą w dziedzinie mikrobiologii. 1 ml roztworu zawiera 45,7 mg glukozy oraz 0,38 mg sodu (114 mg w 300 ml). Podczas leczenia zaleca się kontrolowanie obrazu krwi obwodowej (z oznaczeniem stężenia hemoglobiny, liczby płytek krwi i liczby leukocytów z rozmazem) raz na tydzień bez względu na początkowy obraz morfologii krwi. Jeśli wystąpią zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

 Zamknij okienko