Skocz do zawartości

Zdjęcie

Zypsila

* * * * * 7 głosów zypsila opinie zypsila dawkowanie zypsila sklad zypsila ulotka zypsila skutki uboczne zypsila dzialanie

  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Zypsila (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Aktywny użytkownik
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Zypsila

Skład: Ziprasidonum
Postać farmaceutyczna: kapsułki twarde
Dawka: 80 mg
Wielkość opakowania: 28 kaps. 30 kaps. 56 kaps. 60 kaps. 90 kaps.
Podmiot odpowiedzialny: Krka d.d., Novo mesto
Wytwórca: Krka d.d., Novo mesto
Kraj wytwórcy (kod kraju): SLO



Działanie

Leki przeciwpsychotyczny. Zyprazydon wykazuje duże powinowactwo do receptorów dopaminergicznych typu 2 (D2) i wyraźnie większe powinowactwo do receptorów serotoninergicznych typu 2A (5HT2A). Działa także na receptory serotoninergiczne 5HT2C, 5HT1D i 5HT1A, przy czym jego powinowactwo do miejsc wiążących tych receptorów jest równe lub większe od powinowactwa do receptora typu D2. Wykazuje umiarkowane powinowactwo do neuronalnych transporterów serotoniny i norepinefryny oraz do receptorów histaminowych typu H1 i receptorów typu α1. Nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych typu M1. Zyprazydon wykazywał działanie antagonistyczne zarówno w stosunku do receptorów serotoninergicznych 5HT2A, jak i receptorów dopaminergicznych D2. Uważa się, że działanie przeciwpsychotyczne jest częściowo spowodowane skojarzeniem powyższych aktywności antagonistycznych. Zyprazydon jest również silnym antagonistą receptorów 5HT2C i 5HT1D oraz receptora 5HT1A oraz czynnikiem hamującym wychwyt zwrotny serotoniny i norepinefryny w synapsach. Po doustnym podaniu wielokrotnym leku w trakcie posiłku maksymalne stężenie we krwi obserwuje się po 6-8 h. Bezwzględna biodostępność po posiłku dawki 20 mg wynosi 60%. Biodostępność może zwiększać się nawet o 100% w obecności pokarmu. Lek wiąże się z białkami osocza w ponad 99%. Średni T0,5 zyprazydonu po podaniu doustnym wynosi 6,6 h. Stan stacjonarny osiągany jest po 1-3 dniach stosowania. Około 20% podanej dawki jest wydalane z moczem, około 66% - z kałem. Lek podlega intensywnym przemianom metabolicznym i tylko niewielka ilość zyprazydonu w postaci niezmienionej jest wydalana z moczem (<1%) i kałem (<4%). W łagodnej do umiarkowanej niewydolności wątroby (stopień A lub B wg Child-Pugh) spowodowanej przez marskość, stężenia we krwi, po podaniu doustnym były o 30% większe, a T0,5 o około 2 h dłuższe niż u pacjentów bez niewydolności wątroby.

Wskazania
Leczenie schizofrenii. Leczenie maniakalnych i mieszanych epizodów o umiarkowanej ciężkości w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym (skuteczność leku w zapobieganiu nawrotom epizodów choroby dwubiegunowej nie została ustalona).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na zyprazydon lub pozostałe składniki preparatu. Stwierdzone wydłużenie odstępu QT, wrodzony zespół wydłużonego QT, świeży zawał mięśnia sercowego, niewyrównana niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca leczone preparatami przeciwarytmicznymi z grupy lA i III. Jednoczesne leczenie preparatami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne z grupy IA i III, trójtlenek arsenu, halofantryna, octan lewometadylu, mesoridazyna, tiorydazyna, pimozyd, sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksifloksacyna, metylosulfonian dolasetronu, meflokina, sertindol, cyzapryd.

Środki ostrożności
U pacjentów z demencją stosujących atypowe leki przeciwpsychotyczne istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia incydentów mózgowo-naczyniowych. Preparat należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu. Zalecana jest ostrożność u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie; ciężką niewydolnością wątroby (brak doświadczeń dotyczących stosowania leku u tych chorych); czynnikami ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych w układzie żylnym (zastosować odpowiednie środki zapobiegawcze). Ze względu na możliwość wydłużenia odstępu QT, ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi - hipokaliemią, hipomagnezemią (przed rozpoczęciem leczenia zyprazydonem należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe); istotną bradykardią. U pacjentów ze stabilną chorobą serca przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie EKG. Jeśli w trakcie leczenia pojawią się objawy wskazujące na zaburzenia rytmu serca (np. kołatanie serca, zawroty głowy czy omdlenia), należy rozważyć możliwość wystąpienia złośliwej arytmii i monitorować czynność serca, także poprzez badanie EKG. W przypadku wydłużenia odstępu QTc >500 ms zaleca się zaprzestanie leczenia zyprazydonem. W przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego należy odstawić wszystkie leki przeciwpsychotyczne, także zyprazydon. W razie wystąpienia objawów dyskinezy późnej należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia zyprazydonem. Nie stosować u dzieci i młodzieży <18 lat (brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku). Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży, o ile oczekiwana korzyść dla zdrowia matki nie przewyższa ewentualnego zagrożenia dla płodu. Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie skutecznej metody antykoncepcji podczas leczenia. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Często: nieostre widzenie, nudności, wymioty, zaparcia, dyspepsja, suchość błon śluzowych jamy ustnej, nadmierne ślinienie, osłabienie, uczucie zmęczenia, sztywność mięśniowo-szkieletowa, dystonia, akatyzja, zespół pozapiramidowy, parkinsonizm (w tym sztywność typu koła zębatego, spowolnienie ruchowe, hipokinezja), drżenie, zawroty głowy, uspokojenie polekowe, senność, ból głowy, niepokój. Niezbyt często: kołatanie serca, tachykardia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szum uszny, światłowstręt, biegunka, dysfagia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaburzenia układu pokarmowego, obrzęk języka, język powiększony, wzdęcia, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, nieprawidłowy chód, ból, wzmożone pragnienie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie łaknienia, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy, skurcz mięśni, bóle kończyn, sztywność stawów, uogólnione napady toniczno-kloniczne, późne dyskinezy, ślinotok, ataksja, dyzartria, napadowe przymusowe patrzenie z rotacją gałek ocznych, zaburzenia uwagi, hipersomnia, zaburzenia czucia, parestezja, letarg, pobudzenie, nerwowość, napięcie mięśni gardła, koszmary senne, trudności w oddychaniu, ból gardła, pokrzywka, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, trądzik, przełom nadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie. Rzadko: limfopenia, ból ucha, niedowidzenie, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, suchość oka, refluks żołądkowo-przełykowy, luźne stolce, gorączka, uczucie gorąca, zapalenie błony śluzowej nosa, wydłużony skorygowany odstęp QT w EKG, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, zwiększone stężenie dehydrogenazy mleczanowej we krwi, zwiększona liczba granulocytów eozynochłonnych, hipokalcemia, szczękościsk, kręcz szyi, porażenie, akineza, wzmożone napięcie mięśniowe, syndrom niespokojnych nóg, napady paniki, przygnębienie, spowolnienie umysłowe, stłumienie emocjonalne, anorgazmia, nietrzymanie moczu, dyzuria, zaburzenia wzwodu, zwiększona erekcja, mlekotok, ginekomastia, napady czkawki, łuszczyca, alergie skórne, łysienie, obrzęki twarzy, rumień, wysypka grudkowa, podrażnienie skóry, nadciśnienie skurczowe, nadciśnienie rozkurczowe, chwiejne ciśnienie krwi. Zyprazydon powoduje łagodne do umiarkowanego wydłużenie odstępu QT, proporcjonalne do wielkości dawki. Po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano: torsade de pointes, reakcje anafilaktyczne, złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, bezsenność, mania, łagodny stan maniakalny, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, omdlenia, bolesny wzwód prącia.

Interakcje
Nie należy stosować preparatu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne z grupy IA i III, trójtlenek arsenu, halofantryna, octan lewometadylu, mesoridazyna, tiorydazyna, pimozyd, sparfloksacyna, gatifloksacyna, moksifloksacyna, metylosulfonian dolasetronu, meflokina, sertindol, cyzapryd. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania zyprazydonu oraz substancji działających na o.u.n. w tym alkoholu. Zyprazydon prawdopodobnie nie wywiera klinicznie znaczącego wpływu na farmakokinetykę leków metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P-450. Nie wpływa znacząco na farmakokinetykę doustnych preparatów antykoncepcyjnych, zawierających estrogen (etynyloestradiol, substrat CYP3A4) i progesteron. Nie wpływa na farmakokinetykę soli litu; jednak w przypadku jednoczesnego stosowania istnieje ryzyko wystąpienia interakcji farmakodynamicznych, np. arytmii. Istnieją ograniczone dane na temat stosowania razem z lekami stabilizującymi nastrój, karbamazepiną i walproinianami. Karbamazepina (induktor CYP3A4) zmniejsza ekspozycję na zyprazydon (o ok. 35%). Ketokonazol (inhibitor CYP3A4) zwiększa stężenie zyprazydonu we krwi (o ok. 40%), jednak nie zaobserwowano dodatkowego wydłużenia odstępu QTc - zmiany parametrów farmakokinetycznych zyprazydonu nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego, modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Leki zobojętniające sok żołądkowy (preparaty glinu i magnezu) lub cymetydyna nie wpływają znacząco na właściwości farmakokinetyczne zyprazydonu, jeśli przyjmowany jest w trakcie posiłku. Obserwowano pojedyncze przypadki zespołu serotoninowego związanego ze stosowaniem zyprazydonu w połączeniu z innymi lekami serotonergicznymi takimi jak SSRI.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 40 mg 2 razy na dobę w trakcie posiłku. Dawka ta może być zwiększona zależnie od stanu klinicznego pacjenta, maksymalnie do 80 mg 2 razy na dobę. Jeżeli jest to wskazane, maksymalną zalecaną dawkę można stosować już od 3. dnia leczenia. Nie należy stosować dawek większych niż 160 mg na dobę. W leczeniu podtrzymującym pacjentów ze schizofrenią należy stosować najmniejsze skuteczne dawki; w wielu przypadkach dawka 20 mg 2 razy na dobę może okazać się wystarczająca. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki leku. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej.

Uwagi
Lek może wywoływać senność i wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

 Zamknij okienko