Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Zovirax (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Aktywny użytkownik
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Zovirax

Skład: Aciclovirum
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 800 mg
Wielkość opakowania: 35 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: GlaxoSmithKline Export Ltd.
Wytwórca: Glaxo Wellcome S.A. GlaxoSmithKline Pharmaceuticals S.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): E, PL


Działanie
Acyklowir jest syntetycznym analogiem nukleozydu purynowego, który in vitro i in vivo hamuje namnażanie herpeswirusów, takich jak: wirus herpes simplex typu 1 i 2 oraz wirus varicella zoster. Hamujące działanie acyklowiru na namnażanie wymienionych wirusów jest wysoce wybiórcze. W komórkach nie zakażonych endogenną kinazą tymidynową (TK) nie wykorzystuje skutecznie acyklowiru jako substratu, skutkiem czego toksyczne działanie leku na komórki ssaków jest niewielkie. Natomiast TK pochodzenia wirusowego, kodowana przez HSV i VZV, fasforyluje acyklowir do pochodnej monofosforanowej, która następnie ulega fosforylacji przez enzymy komórkowe do trójfosforanu acyklowiru. Trójfosforan acyklowiru stanowi substrat dla wirusowej polimerazy DNA i jest przez nią wbudowywany w wirusowy DNA, co w rezultacie powoduje zakończenie syntezy łańcucha DNA wirusa i hamuje jego replikację. Długotrwałe podawanie acyklowiru lub powtarzane cykle leczenia w przypadku pacjentów ze znacznie zmniejszoną odpornością mogą spowodować selekcję szczepów wirusa o zmniejszonej wrażliwości na lek. Acyklowir tylko częściowo wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiązanie z białkami osocza jest stosunkowo niewielkie (9-33%). Większość leku jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej. Stężenie acyklowiru w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowi ok. 50% stężenia w osoczu.

Wskazania
Leczenie zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirus opryszczki pospolitej (herpes simplex), w tym pierwotnego i nawracającego opryszczkowego zakażenia narządów płciowych. Zapobieganie nawrotom opryszczki pospolitej (herpes simplex) u pacjentów z prawidłową odpornością. Zapobieganie zakażeniom wywołanym przez wirus opryszczki pospolitej (herpes simplex) u pacjentów ze zmniejszoną odpornością. Leczenie zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca (varicella-zoster).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na acyklowir, walacyklowir lub pozostałe składniki preparatu.

Środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek, podczas stosowania dużych doustnych dawek acyklowiru i zapewnić pacjentowi właściwy stan nawodnienia organizmu. Preparat w postaci zawiesiny zawiera parahydroksybenzoesan propylu i parahydroksybenzoesan metylu, które mogą powodować reakcje alergiczne (prawdopodobnie opóźnione); ponadto zawiera sorbitol, dlatego nie należy go stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Preparat w postaci tabletek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczna nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Ostrożnie stosować w okresie karmienia piersią; acyklowir osiąga w mleku stężenia stanowiące 60-410% stężenia we krwi matki.

Działania niepożądane
Często: ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, wysypki (w tym z nadwrażliwości na światło), świąd, zmęczenie, gorączka. Niezbyt często: pokrzywka, przyspieszone, rozsiane wypadanie włosów. Rzadko: reakcja anafilaktyczna, duszność, przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny oraz aktywności enzymów wątrobowych we krwi, obrzęk naczynioruchowy, zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Bardzo rzadko: pobudzenie, dezorientacja, drżenia, niezborność ruchowa, zaburzenia wymowy, omamy, drgawki, senność, śpiączka, objawy psychotyczne, encefalopatia, zapalenie wątroby, żółtaczka, ostra niewydolność nerek, niedokrwistość, zmniejszenie liczby krwinek białych, małopłytkowość.

Interakcje
Probenecyd i cymetydyna zwiększa pole pod krzywą (AUC) oraz zmniejsza klirens nerkowy acyklowiru. Podobne zwiększenia stężeń acyklowiru w osoczu i nieczynnego metabolitu mykofenolanu mofetylu obserwowano w przypadku ich jednoczesnego podawania. Ze względu na szeroki indeks terapeutyczny acyklowiru nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli w zakażeniach wirusem opryszczki 200 mg 5 razy na dobę (co 4 h, z przerwą nocną) przez 5 lub więcej dni. W zapobieganiu nawrotom opryszczki u pacjentów z prawidłową odpornością 200 mg co 6 h lub 400 mg co 12 h przez 6-12 miesięcy; dawkę tę można stopniowo zmniejszać do 200 mg co 8-12 h. W zapobieganiu zakażeniom wirusem opryszczki pospolitej u pacjentów z upośledzoną odpornością 200 mg 4 razy na dobę co 6 h; u pacjentów ze znacznie zmniejszoną odpornością (np. po przeszczepie szpiku) lub z zaburzeniami wchłaniania z przewodu pokarmowego 400 mg co 6 h, ewentualnie podać lek dożylnie. W półpaścu i ospie wietrznej 800 mg 5 razy na dobę (co 4 h, z przerwą nocną) przez 7 dni. Dzieci w zakażeniach wirusem opryszczki oraz w profilaktyce zakażeń wywołanych przez wirus opryszczki u pacjentów ze zmniejszoną odpornością: do 3 rż. - połowa dawki dla dorosłych; od 3 rż. - dawka jak dla dorosłych. W ospie wietrznej: 20 mg/kg mc. na 24 h w 4 dawkach przez 5 dni; zazwyczaj dzieciom podaje się: poniżej 3 rż. 200 mg 4 razy na dobę; 3-6 rż. 400 mg 4 razy na dobę; od 7 rż. 800 mg 4 razy na dobę. W leczeniu i zapobieganiu opryszczce u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny<10 ml/min) podaje się 200 mg 2 razy na dobę co 12 h. Podczas leczenia zakażeń wirusem ospy wietrznej i półpaśca u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 10 - 25 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 800 mg 3 razy na dobę, mniej więcej co 8 h, a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 800 mg 2 razy na dobę co 12 h.

Uwagi
Leczenie należy rozpocząć natychmiast po pojawieniu się pierwszych objawów.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

 Zamknij okienko