Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Zoloft (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Aktywny użytkownik
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Zoloft

Skład: Sertralinum
Postać farmaceutyczna: koncentrat do sporządzania roztworu doustnego
Dawka: 20 mg/ml
Wielkość opakowania: 1 butelka 60 ml
Podmiot odpowiedzialny: Pfizer Europe MA EEIG
Wytwórca: Pfizer Manufacturing Deutschland GmbH
Kraj wytwórcy (kod kraju): D



Działanie
Lek przeciwdepresyjny - silny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny w komórkach nerwowych. W niewielkim stopniu wpływa na wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. W dawkach leczniczych blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi. W badaniach na zwierzętach wykazano, że lek nie wywiera działania pobudzającego, uspokajającego, cholinolitycznego ani kardiotoksycznego. Sertralina nie wywołuje sedacji, nie wpływa na sprawność psychomotoryczną oraz nie wywiera wpływu na przekaźnictwo katecholaminergiczne. Nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA lub beznodiazepinowych. Po podaniu doustnym w dawkach 50-200 mg przez 14 dni, maksymalne stężenie we krwi osiągane było po 4,5-8,5 h. Około 98% leku wiąże się z białkami osocza. Średni okres półtrwania wynosi 22-36 h. Sertralina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie. Główny metabolit - N-demetylosertralina jest ok. 20 razy mniej aktywny (in vitro) niż substancja macierzysta. T0,5 metabolitu wynosi 62-104 h. Metabolity sertraliny i N-demetylosertraliny wydalane są w równych częściach z moczem i z kałem.

Wskazania
Leczenie zaburzeń depresyjnych, w tym depresji z towarzyszącymi objawami lęku, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) u dorosłych i dzieci (od 6 lat), lęku napadowego z towarzyszącą (lub nie) agorafobią, pourazowych zaburzeń stresowych (PTSD), fobii społecznej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nie należy stosować jednocześnie z inhibitorami MAO lub z pimozydem.

Środki ostrożności

Należy unikać stosowania leku u pacjentów z niestabilną padaczką. Pacjenci z padaczką kontrolowaną farmakologicznie powinni być dokładnie obserwowani. W przypadku wystąpienia napadu drgawek lek należy odstawić. Ze względu na ryzyko myśli i prób samobójczych pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji szczególnie w początkowym okresie leczenia. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. Sertralinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby, należy rozważyć zmniejszenie dawek lub zmniejszenie częstotliwości podawania leku. Preparat stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, leki wpływające na czynność płytek (NLPZ, tyklopidyna) lub inne preparaty zwiększające ryzyko krwawienia. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z niedawno przebytym zawałem serca i niestabilną chorobą wieńcową.
Lek nie powinien być stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami obsesyjno-kompulsacyjnymi (ZO-K). W toku badań klinicznych dotyczących leków przeciwdepresyjnych obserwowano zachowania samobójcze oraz wrogość (agresja, zachowania buntownicze, przejawy gniewu). Jeśli w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem objawów samobójczych. Brak długoterminowych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży w odniesieniu do wzrostu, dojrzewania, rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.

Ciąża i laktacja
Lek można stosować w okresie ciąży i karmienia piersią tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i dziecka.

Działania niepożądane
Bardzo często: bezsenność, zwroty głowy, senność, biegunki/luźne stolce, suchość w ustach, nudności; często: pobudzenie, lęk, ból głowy, niedoczulica, zaburzenia ruchowe (w tym objawy pozapiramidowe tj.: hiperkinezja, hipertonia, zgrzytanie zębami, zaburzenia chodu), parestezje, drżenia, nieprawidłowe widzenie, szum uszny, bóle brzucha, zaparcia, niestrawność, wymioty, jadłowstręt, kołatanie serca, uderzenia gorąca, ziewanie, zaburzenia seksualne (głównie opóźnienie wytrysku u mężczyzn), nieregularne miesiączki, astenia, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, wzmożone pocenie się, wysypka; niezbyt często: objawy depresyjne, euforia, omamy, migrena, omdlenia, rozszerzenie źrenic, zwiększenie apetytu, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, bóle stawów, kurcze mięśniowe, nietrzymanie moczu, obrzęki obwodowe, podwyższona temperatura, złe samopoczucie, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała, łysienie, obrzęk okołooczodołowy, świąd, plamica; rzadko: agresja, zmniejszenie libido u kobiet i mężczyzn, koszmary senne, zaburzenia psychotyczne, śpiączka, drgawki, mimowolne skurcze mięśni, objawy zespołu serotoninowego (tj.: pobudzenie, dezorientacja, obfite pocenie się, biegunka, wzrost ciepłoty ciała, nadciśnienie, sztywność mięśniowa, tachykardia), zapalenie trzustki, ciężkie zaburzenia czynności wątroby w tym: zapalenie wątroby, żółtaczka i niewydolność wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, hiponatremia, nieprawidłowe krwawienia (z nosa, z przewodu pokarmowego, krew w moczu), skurcz oskrzeli, zatrzymanie moczu, mlekotok, ginekomastia, priapizm, hiperprolaktynemia, niedoczynność tarczycy, zespół nadmiernego wydzielania wazopresyny (SIADH), leukopenia, trombocytopenia, reakcje alergiczne, reakcje anafilktoidalne, obrzęk naczyniowy, obrzęk twarzy, reakcje nadwrażliwości na światło, ciężkie choroby skóry (tj. zespół Stevensa-Johnsona, martwica naskórka), pokrzywka, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, zaburzenia czynności płytek, zwiększenie stężenia cholesterolu. Poza tym mogą wystąpić: miastenia, niedociśnienie, zaostrzenie choroby Parkinsona, kseroftalmia, podwójne widzenie, światłowstręt, zaburzenia akomodacji, zapalenie spojówek, zapalenie nerwu wzrokowego, zaćma.
Odstawienie leku (zwłaszcza nagłe) może prowadzić do wystąpienia objawów odstawiennych tj.: pobudzenie, lęk, ból i zawroty głowy, nudności.

Interakcje
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO, w tym z selektywnym inhibitorem MAO - selegiliną i odwracalnym inhibitorem MAO - moklobemidem. Leczenie sertraliną można rozpocząć nie wcześniej niż po 14 dniach od zakończenia leczenia inhibitorami MAO, podawanie inhibitorów MAO można rozpocząć najwcześniej 14 dni po zakończeniu stosowania sertraliny. Jednoczesne stosowanie preparatu z innymi lekami nasilającymi przekaźnictwo serotoninergiczne (tj. tryptofan, fenfluramina, sybutramina) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Jednoczesne stosowanie sertraliny i pimozydu jest przeciwwskazane, ponieważ powoduje zwiększenie stężenia pimozydu w osoczu. Równoczesne podawanie z diazepamem lub tolbutamidem powoduje zmiany niektórych parametrów farmakokinetycznych. Podawanie z cymetydyną powoduje zmniejszenie klirensu sertraliny. Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatów z dziurawca ze względu na możliwość nasilenia działania serotoninergicznego. Jednoczesne podawanie sertraliny nie wzmaga efektów działania alkoholu, karbamazepiny, haloperydolu, fenytoiny na sprawność funkcji poznawczych i sprawność psychomotoryczną, nie należy jednak pić alkoholu w trakcie terapii sertraliną. Podczas równoczesnego przyjmowania sertraliny i litu nie stwierdzono zmian farmakokinetyki litu, obserwowano jednak zwiększenie przypadków występowania drżeń, co wskazuje na możliwość interakcji farmakodynamicznych - należy monitorować pacjentów otrzymujących jednocześnie lit i sertralinę. Długotrwałe stosowanie sertraliny w dawce 200 mg nie powoduje klinicznie istotnego hamowania metabolizmu fenytoiny, zalecane jest jednak monitorowanie stężenia fenytoiny na początku stosowania sertraliny w celu dostosowania dawek fenytoiny. Podczas jednoczesnego stosowania sertraliny i sumatryptanu w pojedynczych przypadkach donoszono o występowaniu osłabienia, nadmiernej odpowiedzi odruchowej, braku koordynacji, dezorientacji, lęku i pobudzenia - jeżeli jednoczesne stosowanie tych leków jest klinicznie uzasadnione, wskazana jest obserwacja pacjenta. Z uwagi na znaczne wiązanie sertraliny z białkami osocza możliwe są interakcje z innymi lekami wiążącymi się z białkami osocza. Wyniki badań wskazują, że sertralina nie ma wpływu na wiązanie z białkami krwi diazepamu, tolbutamidu, warfaryny. Jednoczesne stosowanie sertraliny i warfaryny powoduje niewielkie wydłużenie czasy protrombinowego (powinien być on badany przed rozpoczęciem i po zakończeniu leczenia sertraliną). Sertralina nie wpływa na blokowanie układu β-adrenergicznego przez atenolol. Nie obserwowano interakcji podczas stosowania sertraliny w dawce 200 mg z glibenklamidem lub digoksyną. Nie ma badań określających ryzyko lub korzyść jednoczesnego stosowania terapii elekrowstrząsowej i sertraliny. Sertralina może hamować aktywność CYP2D6 i zwiększać stężenia w osoczu leków metabolizowanych przez ten izoenzym. Ma to znaczenie kliniczne przy jednoczesnym stosowaniu substratów CYP2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym np.: TPLD, leki przeciwarytmiczne klasy IC (tj. propafenon, flekainid). Poza tym podczas stosowania sertraliny obserwowano niewielki wzrost stacjonarnego poziomu dezypraminy, ostrożność należy zachować także przy jednoczesnym stosowaniu dekstrometorfanu i kodeiny. Sertralina nie jest klinicznie istotnym inhibitorem CYP3A3/4, CYP2C9, CYP2C19, CYP1A2.

Dawkowanie
Doustnie, raz na dobę, rano lub wieczorem, niezależnie od posiłków. Dorośli. Depresja i ZO-K: dawka terapeutyczna wynosi zazwyczaj 50 mg na dobę. Lęk napadowy, PTSD, fobia społeczna: terapię rozpoczyna się od dawki 25 mg na dobę, po tygodniu zwiększa się ją do 50 mg raz na dobę. W przypadku braku poprawy dawkę można zwiększać stopniowo, stosując co najmniej tygodniowe przerwy o 50 mg, aż do dawki maksymalnej 200 mg na dobę. Nie należy zmieniać dawkowania częściej niż raz na tydzień. Początek działania może nastąpić w ciągu 7 dni, jednak pełny efekt działania osiągany jest później (szczególnie w przypadku ZO-K). W okresie długotrwałego leczenia podtrzymującego, dawkowanie powinno być utrzymane na najniższym poziomie zapewniającym efekt terapeutyczny, a następnie dostosowywane zależnie od reakcji. ZO-K u dzieci. Pacjenci w wieku 13-17 lat: leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg na dobę. Dzieci 6-12 lat: leczenie rozpoczyna się od dawki 25 mg na dobę, po tygodniu zwiększa się ją do 50 mg na dobę. W przypadku braku efektu przy dawce 50 mg na dobę dawkę można zwiększać stopniowo do dawki maksymalnej 200 mg na dobę. Zwiększanie dawki nie powinno odbywać się w odstępach krótszych niż tydzień. U osób w podeszłym wieku można stosować dawki takiej jak u pacjentów młodszych. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy stosować mniejsze dawki lub zmniejszyć częstość podawania leku.

Uwagi
Lek należy odstawiać stopniowo. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia sertraliną. W trakcie stosowania leku należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

 Zamknij okienko