Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Sinemet CR 200/ 50 (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Aktywny użytkownik
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Sinemet CR 200/ 50

Skład: Carbidopum Levodopum
Postać farmaceutyczna: tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu
Dawka: 50 mg 200 mg
Wielkość opakowania: 100 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: MSD Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Merck Sharp


Działanie
Preparat zawiera lewodopę (prekursor dopaminy) i karbidopę (inhibitor dekarboksylazy aromatycznych aminokwasów). Równomierne uwalnianie substancji czynnych jest możliwe dzięki specjalnemu przygotowaniu tabletki z użyciem polimerów. Lewodopa, po dekarboksylacji do dopaminy w mózgu znosi objawy choroby Parkinsona. Karbidopa nie przenika przez barierę krew-mózg, blokuje jedynie dekarboksylację lewodopy poza mózgiem i pozwala na podawanie lewodopy w mniejszych dawkach i rzadziej. Substancje czynne uwalniają się z tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu przez 4-6 h.; uzyskiwane są również mniejsze wahania stężenia lewodopy w osoczu niż po zastosowaniu konwencjonalnych tabletek. Tmax wynosi ok. 2 h.

Wskazania
Choroba Parkinsona. Lek stosuje się w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona, szczególnie w celu zmniejszenia zespołu przełączania u pacjentów leczonych uprzednio preparatem zawierającym lewodopę i inhibitor dekarboksylazy lub tylko lewodopę, zwłaszcza jeśli występowały u nich zaburzenia motoryczne. Istnieją ograniczone dane dotyczące zastosowania preparatu u pacjentów, którzy wcześniej nie byli leczeni lewodopą.

Przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania amin sympatykomimetycznych. Jednoczesne stosowanie nieselektywnych inhibitorów monoaminoksydazy (MAO). Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu. Jaskra z wąskim kątem. Podejrzane, niezdiagnozowane zmiany skórne lub czerniak w wywiadzie. Ciężkie psychozy.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia lub płuc, astmą oskrzelową, chorobami nerek, wątroby lub układu wydzielania wewnętrznego, chorobą wrzodową lub drgawkami w wywiadzie. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania leku pacjentom po przebytym zawale serca, u których występują zaburzenia rytmu pochodzenia przedsionkowego, zatokowego lub komorowego. U tych chorych należy szczególnie starannie monitorować czynność serca w początkowym okresie dostosowywania dawki. Należy zachować szczególną ostrożność w okresie wprowadzania leku, jeśli u pacjentów leczonych lewodopą lub lewodopą oraz inhibitorem dekarboksylazy występują lub występowały w przeszłości nasilone ruchy mimowolne lub zaburzenia psychiczne. Należy zwrócić szczególną uwagę, czy u pacjentów nie pojawia się depresja z myślami samobójczymi; konieczne jest zachowanie ostrożności podczas leczenia pacjentów z psychozami występującymi obecnie lub w wywiadzie. Możliwe jest, z zachowaniem ostrożności, leczenie preparatem pacjentów z jaskrą z szerokim kątem, po warunkiem, że ciśnienie wewnątrzgałkowe jest dobrze kontrolowane, a jego zmiany uważnie monitorowane w czasie leczenia. Stosowanie leku u pacjentów w wieku poniżej 18 lat nie jest wskazane.

Ciąża i laktacja
Nie należy podawać leku kobietom w ciąży i podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane
Często (powyżej 2%): nudności, omamy, splątanie, zawroty głowy, ruchy pląsawice i suchość w ustach. Rzadziej (1-2%): zaburzenia snu, dystonie, senność, bezsenność, depresja, astenia, wymioty i anoreksja. Do innych działań niepożądanych należą: ból w klatce piersiowej, omdlenie; kołatanie serca, hipotonia ortostatyczna; zaparcie, biegunka, niestrawność, ból brzucha, ciemny kolor śliny; obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd; zmniejszenie masy ciała; złośliwy zespół neuroleptyczny, pobudzenie, lęk, zmniejszenie sprawności umysłowej, parestezje, dezorientacja, uczucie zmęczenia, ból głowy, zaburzenia pozapiramidowe i zaburzenia ruchowe, upadek, zaburzenia chodzenia, kurcze mięśni, zjawisko on-off, zwiększenie libido, zaburzenia psychotyczne (w tym wyobrażenia i urojenia paranoidalne), senność, nasilenie senności w ciągu dnia z epizodami nagłego zaśnięcia, patologiczna skłonność do gier hazardowych; duszność; zaczerwienienie, łysienie, wysypka, ciemny pot; niewyraźne widzenie; ciemny mocz; zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, zapalenie żył; gorzki smak, ślinotok, dysfagia, bruksizm, czkawka, krwawienie z przewodu pokarmowego, wzdęcia, uczucie palenia języka, rozwój wrzodu dwunastnicy; leukopenia, niedokrwistość hemolityczna i niehemolityczna, małopłytkowość, agranulocytoza; ataksja, drętwienie, nasilenie drżenia rąk, skurcze mięśniowe, skurcz powiek, szczękościsk, ujawnienie się utajonego zespołu Kornera, euforia, otępienie, depresja ze skłonnościami samobójczymi; nasilone wydzielanie potu; podwójne widzenie, rozszerzenie źrenic, napadowe, przymusowe patrzenie w górę; zatrzymanie moczu, nieotrzymanie moczu, priapizm; zwiększenie masy ciała, obrzęk, osłabienie, omdlenie, chrypka, ogóle złe samopoczucie, uderzenia gorąca, uczucie pobudzenia, niezwykły przebieg ruchów oddechowych, czerniak złośliwy, czerwienica Henocha i Schonleina; zmiany w wynikach badań laboratoryjnych: testów czynności wątroby, dotyczące fosfatazy zasadowej, aminotransferazy asparaginianowej lub alaninowej, dehydrogenazy mleczajowej, bilirubiny, azotu mocznikowego we krwi, kreatyniny, kwasu moczowego, dodatni test Coombsa; zmniejszenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu, zwiększenie stężenia glukozy w surowicy i liczby krwinek, bakterie i krew w moczu.

Interakcje
Nie podawać łącznie z inhibitorami MAO. Ostrożnie, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, u osób przyjmujących leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi. Neuroleptyki, fenytoina, papaweryna zmniejszają działanie leku. Leki sympatykomimetyczne mogą nasilać niekorzystny wpływ lewodopy na serce. Preparat należy odstawić na kilka godzin przed zabiegiem chirurgicznym.

Dawkowanie
Dawka dobowa musi być starannie ustalana, indywidualnie dla każdego pacjenta. Tabletki należy zażywać w całości lub po podzieleniu na pół; nie wolno ich rozgryzać ani rozkruszać. Dawkowanie początkowe: pacjenci leczeni dotychczas wyłącznie lewodopą: 1 tabl. 2-3 razy na dobę (należy odstawić lewodopę co najmniej 8 h. przed rozpoczęciem stosowania preparatu); pacjenci nie leczeni lewodopą: u pacjentów w początkowym stadium choroby 1 tabl. 2 razy na dobę, u pacjentów u których konieczna jest większa dawka, dawkowanie można zwiększyć do 2 tabl. 2 razy na dobę. Jeśli lekarz uzna za wskazane, leczenie można rozpocząć od 1 tabl. 2-3 razy na dobę. Nie należy podawać dawki początkowej 600 mg lewodopy na dobę, należy ją podzielić na części podawane nie częściej niż co 6 h. Po początkowym stosowaniu preparatu dawkę dobową i przerwy pomiędzy poszczególnymi dawkami można zwiększyć lub zmniejszyć w zależności od wyniku leczenia. Zwykle dobre wyniki można osiągnąć stosując od 2-8 tabl. na dobę, podawanych co 4-12 h w czasie czuwania. Dawkowania preparatu nie należy zmieniać częściej niż co 3 dni.

Uwagi

Niektóre działania niepożądane mogą mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

 Zamknij okienko