Skocz do zawartości

Zdjęcie

Ruch wpływa na organizm

- - - - -

  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

#1
Myla

Myla

    Się rozkreca

  • Użytkownicy
  • PipPipPip
  • 477 postów
  • Wiek: 31
    • Płeć:Mężczyzna
    • Miasto:Stacja Kosmiczna
    • Staż [mies.]: 228
    Zmiany, jakie zachodzą w organizmie pod wpływem systematycznego treningu, są wszechstronne. Zmiany te mogą być tak głębokie i tak odbiegać od przeciętnej normy, że przez wielu obserwatorów, nawet lekarzy - mogą być mylnie oceniane jako zmiany patologiczne.

    Z takimi przypadkami spotykają się często biegacze długodystansowi, amatorzy, zgłaszający się do lekarzy w przychodniach lecznictwa otwartego z prośbą o wydanie zaświadczenia o stanie zdrowia, niezbędnego do okazania organizatorowi biegu. Lekarz badający rutynowo tętno pacjentów, przyzwyczajony jest do tego, iż przeciętnie wynosi ono 70-80 uderzeń na minutę, a często więcej. Jeżeli taki lekarz stwierdzi nagle u swego pacjenta sportowca tętno 50, i niższe niż zazwyczaj ciśnienie, gotów jest zinterpretować te dane - i często tak czyni - jako objawy niedomagań, podczas gdy są to normalne objawy dużej wydolności.

    Wiele korzystnych zmian, jakie zachodzą w wyniku systematycznego treningu, jest widoczne gołym okiem. Są to zazwyczaj: prosta, szczupła sylwetka mimo lepszego umięśnienia, energiczny sprężysty chód, brak objawów zmęczenia przy pracy fizycznej, na ogól lepsze samopoczucie w dniach, w których inni czują się gorzej. W wyniku treningu uzyskuje się wyraźną poprawę w podstawowych cechach motorycznych, takich jak: siła, szybkość, wytrzymałość.

    Obszerniejsze, wykrywalne złożonymi badaniami, korzystne zmiany zachodzą w organizmie w wewnętrznych narządach i tkankach.

    Trening wpływa korzystnie na wzrastanie kości u dzieci i młodzieży, przeciwdziała tworzeniu się odkształceń w strukturze kośćca, czyli zapobiega i koryguje wady postawy oraz przeciwdziała osteoporozie w wieku późniejszym pod warunkiem jednak, iż jest to trening dostosowany pod względem intensywności i ukierunkowania do specyfiki wieku.

    U osób starszych, nawet tych, które rozpoczęły trening stosunkowo późno, poprawia się struktura kości, stają się one mocniejsze, bardziej odporne na urazy. U takich osób kości szybciej zrastają się po złamaniu. Trening wzmacnia też i stabilizuje stawy. Dodać jednak należy, że stawy u osób starszych po 40-50 roku życia, to stosunkowo najczulszy punkt, szybko reagujący licznymi uciążliwymi dolegliwościami i kontuzjami, jeżeli trening nasz zaczniemy zbyt ostro lub zastosujemy nadmierne obciążenia.

    Przeciążenia treningowe w wieku młodocianym, a szczególnie trening siłowy (ciężary), mogą powodować niekorzystne zmiany w składzie kości, hamować ich wzrost i powodować przedwczesne kostnienie.

    Wskutek treningu i poprawy struktury umięśnienia organizm lepiej przystosowuje się do różnych obciążeń i wysiłku, ekonomiczniej wydatkuje energię. Poprawa umięśnienia ma m.in. ogromne znaczenie dla stabilizacji układu kostnego. Wśród licznych chorób współczesnej cywilizacji często występują różne bóle kręgosłupa, spowodowane nadmiernym naciskiem wzajemnym kręgów na siebie,powodującym ich spłaszczenie, dyskopatie i inne dolegliwości. Otóż jedną z ważnych przyczyn tych dolegliwości są właśnie słabe mięśnie, szczególnie grzbietu i brzucha. Systematyczne ćwiczenia, powodujące rozrost i wzmocnienie tych mięśni, doprowadzają do wzmocnienia tzw. gorsetu mięśniowego, co łagodzi, a nawet likwiduje dolegliwości odkręgosłupowe.

    Pod wpływem treningu następują zmiany także w układach wewnętrznych. Poddawany systematycznym ćwiczeniom organizm doskonali funkcjonowanie wątroby, gruczołów dokrewnych, gospodarkę hormonalną i enzymową. Poprawia się system obronny, wzrasta odporność na zachorowania.

    Szczególnie cenne i warte dokładniejszego omówienia są zmiany potreningowe doskonalące system zaopatrzenia organizmu w tlen. Można właściwie bez obawy popełnienia błędu powiedzieć, że wydolność i sprawność człowieka zależą wprost od systemu zaopatrzenia w tlen.

    Serce zmuszane do częstego wysiłku podczas treningu wszechstronnie dostosowuje się do nowych, większych wymagań. Objawia się to jego rozrostem i powiększoną zdolnością do przepompowywania krwi. Zdolność ta u trenującego wzrasta niekiedy dwukrotnie w stosunku do stanu przedtreningowego.

    Człowiek z wytrenowanym sercem ma większe poczucie komfortu, nie męczy się z byle powodu i jest w stanie w każdej chwili podjąć i dobrze znieść każdy nieoczekiwany wysiłek.

    Dalszymi konsekwencjami treningu jest rozrost klatki piersiowej, usprawnienie procesów oddychania i zaopatrzenia organizmu w tlen. Powiększa się liczba czerwonych ciałek krwi i znacznie polepszają zdolności obronne organizmu przed różnego rodzaju inwazją.

    Do niedawna uważano dość powszechnie, że szansa osiągnięcia dużej wydolności fizycznej istnieje tylko do 20-25 roku życia. Powątpiewano w możliwość osiągnięcia wyraźniejszej poprawy sprawności narządów decydujących o wydolności fizycznej w późniejszym wieku. Pogląd ten dotyczył szczególnie jednej z najważniejszych funkcji - zaopatrzenia w tlen.

    Coraz więcej danych poddaje ten pogląd w wątpliwość. Z badań wynika, że intensywny trening, rozpoczęty nawet po 40 roku życia, może po kilku latach systematycznych ćwiczeń wydatnie poprawić wydolność fizyczną.

    Dodać jednak należy, że zwiększoną wydolność i odporność fizjologiczną wywołuje trening umiarkowany. Przetrenowanie powoduje zmniejszenie odporności. Zaobserwowano nawet u sportowców wyczynowych w szczytowej formie stan zwiększonej wrażliwości na choroby. A więc w miarę!

    Profilaktycznie stosowany ruch może mieć znaczenie w zapobieganiu niewydolności krążenia, chorobie wieńcowej, nadciśnieniu, żylakom, chorobie Buergera i wielu innych.

    Aby wyrobić sobie dokładniejszy pogląd na temat zmian zachodzących podczas treningu, celowe jest zapoznanie się z podstawowymi parametrami fizjologicznymi i zmianami, jakie zachodzą przy obciążeniu organizmu różnymi wysiłkami.

    Krew w tętnicach znajduje się stale pod pewnym ciśnieniem. Najwyraźniej widać to w przypadku zranienia, kiedy krew wręcz tryska z uszkodzonej tętnicy. Ciśnienie to można mierzyć, wnioskując z jego wysokości o stanie zdrowia i sprawności. Ciśnienie skurczowe oznacza ciśnienie w momencie skurczu serca, a ciśnienie rozkurczowe w momencie jego rozkurczu. Ciśnienie oznacza się symbolem w mm Hg (w mm słupa rtęci).

    Przy maksymalnym wysiłku organizm - w porównaniu do zapotrzebowania przy pracy bardzo lekkiej - zużywa 10-krotnie więcej energii, częstość oddechu wzrasta dwukrotnie, zużycie tlenu pięciokrotnie, a tętno 2,5-krotnie.

    Badania porównawcze nad zdrowotnym znaczeniem niektórych form aktywności ruchowej doprowadziły do wniosku, że szczególnie korzystny wpływ na rozwój różnorodnych funkcji organizmu oraz zdrowia mają ćwiczenia o charakterze wytrzymałościowym. Systematycznie stosowane, wybitnie podnoszą wydolność ustroju. Badania fizjologów i lekarzy wykazały również, że najskuteczniejszą formą ruchu, wykazującą szczególne walory zdrowotne i wyposażającą organizm w zdolności adaptacyjne, jest bieg na świeżym powietrzu.

    Ze względu na walory zdrowotne, naturalność i prostotę ruchu oraz możliwość stosowania w każdych warunkach, bieg powinien stać się podstawową formą ćwiczeń dla wszystkich ludzi.

    W. Romanowski i A. Eberhard stwierdzają:
    "O ile wysiłek szybkościowy i siłowy przewiduje stan wytrenowania mięśni szkieletowych i układów ruchowych nerwowo mięśniowych, o tyle wysiłek wytrzymałościowy wpływa głównie na usprawnienie funkcjonalne narządów wewnętrznych. Odnosi się to specjalnie do układu krążenia, oddychania, termoregulacji i całego metabolizmu tkankowego. Usprawnienie czynności tych układów jest dla funkcji organizmu znacznie ważniejsze niż rozwój mięśni".

    Ma to szczególne znaczenie dla ludzi starszych, dla których niewskazane są ćwiczenia siłowe i szybkościowe.

    Aczkolwiek bieganie, jak już powiedzieliśmy, jest najbardziej wszechstronną formą ruchu, to na samym tylko biegu nie należy poprzestawać. Wskazane jest stosowanie różnych ćwiczeń uzupełniających i ogólnorozwojowych skierowanych przede wszystkim na te partie mięśni i stawy, które nie pracują podczas treningu biegowego albo ich praca ma charakter ograniczony i jednostronny. Zalecić na przykład można ćwiczenia rąk z ciężarkami, wzmacniające umięśnienie obręczy barkowej. Ciężarki powinny być niewielkie, tak by podczas ćwiczeń (wyciskanie) nie hamowały płynnego oddechu. W średnim i starszym wieku należy unikać wszelkich ćwiczeń powodujących zatrzymanie oddechu i duży wzrost ciśnienia w klatce piersiowej. Wskazane są też ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha (np. leżąc na plecach ćwiczyć nożyce) i mięśni stabilizujących kręgosłup.

    Nie należy natomiast przesadzać z ćwiczeniami gibkościowymi. Zalecane są natomiast wszelkie inne formy ruchu: pływanie, jazda na rowerze, jazda na łyżwach i na nartach, gry: w piłkę, ringo, tenisa itp.

    Wielką wagę przywiązuje się też do biegania boso. Sądzimy, a potwierdza to praktyka wielu osób, że odbywanie części treningu boso (piaszczysta plaża, łąka) ma wielki wpływ na wzmocnienie mięśni i więzadeł oraz wysklepienie stóp. Są też dowody na to, że istnieje ogólniejszy wpływ bezpośredniego kontaktu stopy z naturalnym podłożem na cały organizm.

    Także małe dzieci, kiedy zaczynają chodzić, warto zachęcić do chodzenia boso; po dywanie, po piasku lub po trawie. Chodzenie boso ma pozytywny wpływ na prawidłowe wysklepianie się stopy, zapobiega płaskostopiu - jednej z najczęstszych wad postawy. Dobrze też wpływa na hartowanie.

    Zwiększona aktywność ruchowa - pisze prof. St. Kozłowski - wywiera wielostronny korzystny wpływ na stan zdrowia człowieka. W aspekcie profilaktyki wśród korzystnych efektów zwiększonej aktywności ruchowej na szczególną uwagę zasługują: zwiększenie wydolności fizycznej i siły mięśniowej, zmniejszenie zagrożenia chorobami układu krążenia oraz zmniejszenie zagrożenia chorobami przemiany materii takimi jak otyłość i cukrzyca. W leczeniu cukrzycy racjonalnie stosowane wysiłki fizyczne stanowią element równie ważny jak leczenie dietetyczne, a nawet farmakologiczne.

    U ludzi zdrowych trening fizyczny, zwłaszcza długotrwały, może powodować obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego w spoczynku. Nie jest to jednak zjawisko występujące systematycznie.

    Ruch ma duże znaczenie nie tylko w zapobieganiu chorobom. Może też być wykorzystywany jako ważny środek rehabilitacji i przywracania zdrowia. Zdolność wysiłkowa ludzi z chorobą niedokrwienną serca - prawidłowo rehabilitowanych i aktywnych ruchowo, bywa czasem znacznie większa niż ludzi zdrowych, prowadzących siedzący tryb życia.

    Wysiłek fizyczny może odegrać rolę zapobiegawczą w stosunku do następujących schorzeń układu sercowo-naczyniowego:

    niewydolności krążenia, dzięki mechanizmom usprawniającym warunki krążenia krwi, zmniejszającym zastój krwi na obwodzie,
    choroby wieńcowej serca i jej powikłań, choroby nadciśnieniowej, zwłaszcza w nadciśnieniu samoistnym powikłań naczyniowych miażdżycy, a szczególnie w zespole zarostowego stwardnienia tętnic,
    zmian zatorowo-zakrzepowych naczyń mózgowych na tle miażdżycy,
    powikłań naczyniowych w przebiegu cukrzycy,
    żylaków kończyn i w powstawaniu na ich tle procesów zakrzepowo-zapalnych,
    zakrzepowo-zarostowego zapalenia naczyń (choroba Buergera).
    Znaczenie zapobiegawcze ćwiczeń fizycznych w stosunku do niektórych schorzeń wynika w sposób oczywisty z omówionych zmian potreningowych, jak i z wpływu wzmożonej aktywności ruchowej na metabolizm węglowodanów, tłuszczów i fibrynolizę krwi.

    Aktywność fizyczna jest osią, wokół której budować można całą strategię zdrowego stylu życia. Posługując się środkami kultury fizycznej możemy wydatnie wpływać na rozwiązywanie problemów w innych obszarach. I tak np.

    - Aktywność fizyczna skutecznie reguluje procesy metaboliczne, kontroluje tendencje do nadwagi i koryguje błędy żywieniowe.

    - Ćwiczenia fizyczne z reguły eliminują nałogi, ze względów fizjologicznych i wskutek rozwoju innego systemu wartości. Sprawność jako element nowoczesnego stylu życia (zdrowego) coraz bardziej sprzeczna jest z uleganiem nałogom jako dowodem słabości i zacofania.

    - Wzmocnienie fizyczne stymuluje wzmocnienie psychiczne a ponadto wspomaga sprawność intelektualną. Dzielność życiowa uzyskana poprzez rozwój fizyczny staje się składnikiem powodzenia.

    - Podniesienie kondycji najważniejszego naszego organu - serca - nie może być osiągnięte żadnym innym sposobem. Nie ma takiego leku ani metody, która umożliwiłaby odpowiedni rozost mięśnia sercowego i takie jego przeplecenie licznymi tętnicami wieńcowymi, by serce w każdych warunkach sprostało zadaniu. Jedyną metodą wzmocnienia serca jest ruch i okresowe zmuszanie serca do intensywniejszej pracy.

    Źródło: Zbigniew Cendrowski, "Przewodzić innym"; wyd. Agencja PROMO-LIDER, Warszawa 1997.
    • 0

    Doradca KFD

    Doradca KFD
    • KFD pro

    Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




    Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



    0 użytkowników czyta ten temat

    0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

     Zamknij okienko