Skocz do zawartości

Zdjęcie

Redukcja tkanki tłuszczowej

* * * * * 1 głosów redukcja tkanki tluszczowej dieta spalanie tluszczu aeroby

  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

#1
~Łukasz

~Łukasz

    teamKFD

  • KFD Mod
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9191 postów
  • Wiek: 29
    • Płeć:Mężczyzna
    • Miasto:kyfydy
    Redukcja tkanki tłuszczowej- ćwiczenia


    Przyrost masy mięśniowej - to zasadniczy cel, jaki stawa przed sobą większość osób uprawiających kulturystykę. Są jednak i tacy, dla których ćwiczenia siłowe to jedynie dodatkowa forma rekreacji, mająca nadać ciału szczupłość, jędrność, sprężystość i ogólne wzmocnieni. Nic więc dziwnego, że największym zwolennikiem kulturystyki rekreacyjnej są kobiety. Większość z nich zapisuje się na siłownie głównie po to, by pozbyć się zbędnej tkanki tłuszczowej i przybliżyć się do wymarzonego ideału. Ale czy rzeczywiście ćwiczenia siłowe mogą być uznane za skuteczną terapię odchudzającą?

    Zasadniczym celem w okresie redukowani zbędnej tkanki tłuszczowej jest regularne uprawianie ćwiczeń. Wysiłek fizyczny w znaczący sposób zwiększa zużycie kalorii, poprawia przemianę materii oraz usprawnia cykl przemian metabolicznych, sprzyjających fizjologicznej redukcji wagi ciała. I chociaż każda forma ruchu powoduje zwiększanie wydatków energetycznych, to jednak nie każdy wysiłek gwarantuje redukcję energii, nagromadzonej w formie tkanki tłuszczowej.

    Podczas wykonywania ćwiczeń fizycznych głównym źródłem energii dla pracujących mięśni są zgromadzone w organizmie zapasy węglowodanów (cukrów) i tłuszczów. Proces przemian energetycznych z udziałem tych składników jest niezwykle precyzyjnie kontrolowany i uzależniony od wielu czynników. Jak wiadomo, u osób z nadmiarem kilogramów redukcja wagi ciała powinna występować kosztem utraty zbędnej tkanki tłuszczowej, z jednoczesnym ograniczeniem zasobów węglowodanowych. Jak się jednak okazuje, w praktyce nie zawsze jest to proste. O tym, który z substratów energetycznych spalany będzie jako pierwszy, w dużej mierze decyduje rodzaj uprawianych ćwiczeń oraz ich intensywność.

    Sztanga nie dla grubasów?
    Podczas wykonywanie wysiłków o charakterze siłowym, komórki mięśniowe pracują bardzo intensywnie. Zadyszka, jaka powstaje podczas wykonywanie tych ćwiczeń oznacza, że serce nie nadąża pompować krwi z tlenem do wszystkich komórek. W efekcie, są one zmuszone korzystać z energii uruchamianej w warunkach beztlenowych, a taką możliwość stwarzają jedyni węglowodany. Kwasy tłuszczowe mogą bowiem ulegać spalaniu tylko w obecności dużej ilości tlenu. W przypadku osób z nadwagą występuje dodatkowo jeszcze słaba wydolność tlenowa, w efekcie czego komórki mięśniowe, nawet mimo odpowiedniej dostawy tlenu, nie potrafią go w pełni spożytkować. To oczywiście jeszcze wyraźniej podwyższa współczynnik oddechowy, czyli stosunek spalanych węglowodanów do tłuszczów. Ale na tym się nie kończy.

    Wwyniku beztlenowego rozkładu węglowodanów powstaje kwas mlekowy, który m.in. Utrudnia przenikanie kwasów tłuszczowych do wnętrz mitochondriów (miejsc całkowitego spalania tłuszczów), i jednocześnie uniemożliwia dalszy wysiłek. Cukry, które stanowią niewielką część zgromadzonych zapasów energetycznych, bardzo szybko ulegają zużyciu. Organizm, wykazując jednak nadal wysokie zapotrzebowanie na węglowodany, zostaje zmuszony do ich wytwarzania z innych metabolitów ustrojowych. Wówczas głównym źródłem do ich produkcji stają się białka tkanki mięśniowej, a to oznacza utratę masy beztłuszczowej i tym samym zwiększenie udziału tłuszczu w ogólnej masie ciała. Jeżeli po zakończeniu ćwiczeń siłowych mięśnie nie zostaną należycie odbudowane przez dostarczenie odpowiedniej ilości białka i węglowodanów, to może dojść do zaników tkanki mięśniowej. Konkluzja wydaje się więc prosta:

    NIEWŁAŚCIWIE DOBRANY WYSIŁEK FIZYCZNY POŁĄCZONY Z BRAKIEM ODPOWIEDNIEJ REGENERACJI, MIMO SPADKU WAGI CIAŁA, MOŻE POWODOWAĆ JESZCZE WIĘKSZE OTŁUSZCZENIE!!

    Wraz z wiekiem odbudowanie utraconej tkanki mięśniowej staje się coraz trudniejsze. Powoduje to niekorzystne zmiany wyglądu. Skóra tracąc swą mięśniową podściółkę - staje się mniej elastyczna, obwisła, pełna zmarszczek, co niewątpliwie wywołuje efekt postarzenia. Pewnych strat tkanki mięśniowej w procesie odchudzania oczywiście nie da się uniknąć, ale bardzo istotną sprawą jest zminimalizowanie tego procesu.

    W takim razie jak ćwiczyć?
    Najbardziej efektywną formą ruchu, wspomagającą proces spalania tkanki tłuszczowej, są odpowiednio dobrane wysiłki aerobowe (tlenowe), takie jak biegi, szybkie marsze, jogging, jazda na rowerze czy chociażby zwykły spacer. Każda osoba powinna skoncentrować się na ćwiczeniach fizycznych, odpowiadających jej wydolności tlenowej. Jeżeli intensywność ćwiczeń jest odpowiednio dobrana, to wówczas kwasy tłuszczowe stanowią priorytet w przemianach energetycznych. Stosowanie np. intensywnych ćwiczeń w celu pozbycia się zbędnej tkanki tłuszczowej nie wydaje się być najlepszym rozwiązaniem.

    Aby wykorzystać kwasy tłuszczowe jako źródło energii dla pracujących mięśni, wysiłek fizyczny powinien być o umiarkowanej, stałej intensywności, ale za to długotrwały. Gwarantowana jest wówczas odpowiednia podaż tlenu do wszystkich komórek, a to zapewnia właściwe spalanie tłuszczu.

    Ćwiczenia powinny być również wykonywane w jednostajnym tempie. Każda jego zmiana powoduje 'przełączenie' się procesów tlenowych na beztlenowe i na odwrót. Tak więc gra w tenisa czy koszykówkę nie może być traktowana jako zasadniczy wysiłek w procesie odchudzania. Niezwykle ważny jest również sam czas wykonywana ćwiczeń.

    Dany wysiłek można uznać za efektywny, jeżeli czas jego trwania wynosi minimum 15 - 20 minut.

    W miarę wydłużania czasu trwania ćwiczeń przy zachowaniu jednakowego tempa i intensywności, efektywność rozkładu tkanki tłuszczowej znacząco wzrasta. Tak więc warunkiem spalania tkanki tłuszczowej jest dobranie odpowiedniego tempa i czasu trwania ćwiczeń, co powinno być ściśle skorelowane z aktualną wydolnością organizmu. Przy doborze właściwej intensywności ćwiczeń niezwykle pomocny może być pomiar własnego tętna, który pozwoli określić, czy zapotrzebowanie na tlen dla pracujących mięśni jest właściwie pokrywane. Jeżeli potrzeby tlenowe wzrastają, to rośnie także tempo bicia serca, czyli nasz puls. Serce w ten sposób stara się nadążyć za rosnącymi potrzebami tlenowymi pracujących mięśni. Dopóki radzi sobie z właściwym zaopatrywaniem wszystkich komórek w tlen, możemy być pewni, że uzyskiwanie energii odbywa się kosztem tkanki tłuszczowej. W miarę jednak zwiększania tempa wysiłku serce zaczyna bić jeszcze szybciej, mogąc w pewnym momencie osiągnąć maksymalne tempo uderzeń dla naszego wieku. Wówczas zapotrzebowanie energetyczne mięśni pokrywane jest koszem beztlenowych przemian węglowodanów.

    Ćwiczenia, w których jest uzyskiwane maksymalne tętno, są zalecane praktycznie w sporcie wyczynowym. W celu zrzucenia nadwagi bardziej efektywne i bezpieczne dla naszego organizmu są ćwiczenia, podczas których tętno nie przekracza 80% wartości maksymalnej dla naszego wieku. W jaki sposób obliczyć to praktycznie? Maksymalne, przybliżone tętno, jakie człowiek może uzyskać stosownie dla swojego wieku obliczamy ze wzoru:

    MAKSYMALNE TĘTNO (NA MINUTĘ) = 220 - WIEK (W LATACH)

    Tak więc w przybliżeniu, u młodej dziewczyny w wieku 20 lat, podczas silnego wysiłku, serce może maksymalnie bić w tempie 200 uderzeń na minutę (220-20=200). U kobiety czterdziestoletniej wartość ta spada już do 180 uderzeń.

    Podczas terapii odchudzającej najlepiej zaczynać od 60% maksymalnego tętna i w miarę treningu dojść do wartości 80%. Dla osoby czterdziestoletniej będzie to wyglądało następująco: Max. Tętno = 220 - 40 =180 uderzeń na minutę. Podczas ćwiczeń wartość nie powinna przekraczać 60% wartości maksymalnej, czyli 180 x 0,6 = 108. Osoba czterdziestoletnia, podejmując się wysiłku, w którym uzyskuje puls w przybliżeniu 110 uderzeń na minutę, może mieć pewność, że uzyskiwanie energii dla pracujących mięśni odbywa się przede wszystkim koszem spalania tkanki tłuszczowej.

    Zmierzyć swoje tętno może każdy. Nie wymaga to żadnego specjalistycznego sprzętu, wystarczy zwykły zegarek. Podczas np. Zwykłego spaceru możemy w każdym momencie zmierzyć swój puls. Tętno mierzymy na przegubie dłoni lub - jeżeli jest słabo wyczuwalne - na tętniczy szyjnej. Nie musimy również dokonywać pomiaru przez całą minutę: wystarczy mierzyć je jedynie przez 15 sekund i uzyskaną wartość pomnożyć razy cztery. Wówczas dowiemy się, czy tempo, jakie nadaliśmy, jest wystarczające. Aby osiągnąć odpowiednią częstotliwość pulsu musi być uaktywnione ponad 30% mięśni szkieletowych. Jest to możliwe jedynie w tych wysiłkach, w których są aktywne nogi. Dlatego też najbardziej efektywną formą ruchu są spacery, marszobiegi i jada na rowerze. Podczas tych wysiłków jesteśmy także w stanie utrzymać jednakowe tempo oraz intensywność, czyli zapewnić wszystkie warunki dla właściwego spalania tkanki tłuszczowej.

    Jak często powinniśmy ćwiczyć?

    Umiarkowane ćwiczenia aerobowe w żaden sposób nie forsują naszego organizmu, mogą więc być wykonywane codziennie. Wówczas ich efektywność jest największa. Tracimy nie tylko zbędną tkankę tłuszczową, lecz również podnosimy naszą kondycję fizyczną. Gdy trenujemy 3 razy w tygodniu, można wtedy odnotować wpływ na spalanie tłuszczu, ale słabą poprawę ogólnej wydolności organizmu. Ćwiczenia raz lub dwa razy w tygodniu nie mają prawie żadnego wpływu na spalanie tłuszczu i ogólną poprawę naszej kondycji. Tak więc najważniejsza jest systematyczność i wytrwałość.

    Nie należy także mylić ćwiczeń z pracą fizyczną wykonywaną w warunkach domowych. Wiele kobiet narzeka, że ciężko pracuje, nie je dużo, a mimo to tyje. Tak dzieje się dlatego, ponieważ wykonywane prace domowe nie mają charakteru właściwego ćwiczenia fizycznego. Są często zbyt krótkotrwałe, intensywne i nie mają typowego charakteru tlenowego. Nie wywołują one przez to zmian metabolicznych, korzystnych do spalanie tkanki tłuszczowe, a także nie poprawiają ogólnej wydolności. Śmiało można więc powiedzieć, że ćwiczenia fizyczne mogą być pomocne w osiągnięciu kondycji przydatnej do prac domowych, natomiast praca niewiele pomaga poprawie wydolności podczas wykonywani ćwiczeń. Aktywny tryb życia jest jak najbardziej zalecany, ale nie może on oznaczać rezygnacji z regularnych ćwiczeń.

    Wróćmy zatem na koniec do wysiłków siłowych. Chociaż ćwiczenia z obciążeniem nie należą do skutecznych metod odchudzania, to jak się okazuje, mogą one mieć bardzo duże znaczenie w redukowaniu tkanki tłuszczowej.

    Pod wpływem ćwiczeń siłowych w organizmu dochodzi do bardzo silnego pobudzenia współczulnego układu nerwowego i zwiększonego wydzielania adrenaliny, noradrenaliny, a także hormonu wzrostu i testosteronu. Wszystkie te związki wykazują bardzo silne działanie w obrębie tkanki tłuszczowej, powodując szybki jej rozpad i umożliwiając późniejsze wykorzystanie jej zasobów w po wysiłkowej przemianie materii. Żaden inny typ stosowanych ćwiczeń nie potęguje bardziej tych reakcji, niż ćwiczenia siłowe. W rezultacie ich uprawiania, pobudzenia ulega także złożony system enzymatyczny. Aktywność swoją zwiększają nie tylko enzymy odpowiedzialne za proces degradacji komórek tłuszczowych, ale również te, biorące bezpośredni udział w syntezie włókien mięśniowych. Nasilenie tych reakcji powoduje ogólny wzrost stosunku masy mięśniowej do tkanki tłuszczowej, co w znaczący sposób podnosi przemianę materii i nasila proces spalania kalorii.

    Ćwiczenia siłowe nie powinny więc stanowić zasadniczej formy ruchu w kuracjach odchudzających, a być jedynie nieodzownym uzupełnieniem ćwiczeń aerobowych. Połączenie tych dwóch typów wysiłku oraz odpowiedniego sposobu odżywiania daje najbardziej zadowalające rezultaty.
    ----------

    -->Źródło kif nr.39




    Redukcja tkanki tłuszczowej- suplemenstacja


    Redukujemy tkankę tłuszczową.
    Aby skutecznie wspomóc nasze wysiłki mające na celu zredukowanie tkanki tłuszczowej, stajemy przed dylematem wyboru preparatu, który mógłby sprostać temu niełatwemu zadaniu. Zależnie od naszych potrzeb oraz determinacji, możemy dowolnie sięgnąć po pomoc- prozdrowotne środki o stopniowym działaniu odchudzjącym.

    l-karnityna
    Jest aminokwasem endogennym, wytwarzanym w naszym organizmie z aminokwasów metioniny oraz lizyny. Przy odpowiedniej podaży w diecie żelaza, witamin C, PP, oraz B6 nasz organizm bezproblemowo radzi sobie z jej produkcją.
    Wprawdzie nasz organizm potrafi sam wytworzyć l-karnitynę, lecz zawsze potrzebuje do tego celu pewną ilość energii oraz czasu, więc podczas długotrwałego treningu aerobowego może się zdarzyć, że dojdzie do deficytu endogennie wytwarzanej l-karnityny, a wtedy odpowiednia podaż tego suplementu z zewnątrz wyeliminuje ten brak. Godny uwagi nawet dla człowieka nie uprawiającego żadnego sportu jest fakt prozdrowotnego działania karnityny. Jest ona niezbędna do prawidłowego funkcjonowania mięśni szkieletowych oraz mięśnia sercowego, gdyż ułatwia utlenienie wolnych kwasów tłuszczowych. Karnityna zmniejsza ich stężenie w krwiobiegu, tym samym zmniejszając ryzyko powstawania miażdżycy naczyń krwionośnych.
    Natomiast dodatkowa suplementacja karnityną zapewni każdemu sportowcowi zwiększenie odporności organizmu na zmęczenie, przyspieszy regenerację powysiłkową, a w sytuacji niedoboru energetycznego może zaoszczędzić zapasy glikogenu, jak też zapobiec rozpadowi tkanki mięśniowej.
    Naturalnym źródłem karnityny w pożywieniu jest mięso, natomiast l-karnitynę jako suplement możemy kupić w różnych formach podania. Najdroższą, a zarazem najszybciej przyswajalną formą jest l-karnityna podana pod postacią płynu, który – gdy jest podany na pusty żołądek – momentalnie miesza się z sokiem żołądkowym, tym samym zapewniając najszybsze wejście suplementu do krwiobiegu. Kolejną formą podania stanowią kapsułki, w których żalatynowa osłonka jest momentalnie rozkładana w układzie trawiennym, a znajdujący się tam suplement pod postacią proszku zostaje szybko wchłonięty. Najtańszą formą podania są tabletki. Ze względu na zawartość substancji zbrylających, wchłanianie jest znacznie wolniejsze niż w wypadku płynu czy kapsułek, dlatego też w wypadku tabletek należy to uwzględnić i odpowiednio wcześnie spożyć suplement.

    Stosowanie:
    Najkorzystniej będzie podać jedną dużą dawkę l-karnityny rano na czczo, zapewni to maksymalne wchłonięcie tego aminokwasu oraz zmagazynowanie go w mitochondriach komórkowych do czasu trwania treningu.
    Można też dawkę l-karnityny podzielić na mniejsze porcje podawane przez cały dzień, niemniej koniecznie trzeba wtedy pamiętać, że każda dawka powinna być podana z dala od posiłku.

    Dodatkowe uwagi praktyczne:
    Zakupując nawet najwyższej jakości suplement l-karnityny, należy pamiętać o dokonaniu cięć kalorycznych w naszej codziennej diecie. W przeciwnym razie l-karnityna będzie oddziaływała na tłuszcze przez nas zjadane, względnie na kwasy tłuszczowe wyprodukowane przez naszą wątrobę z nadmiaru zjadanych węglowodanów, a nie na tłuszcz zgromadzony w komórkach tłuszczowych.
    Zawsze najpierw nasz organizm będzie się starał pozyskać energię z aktualnie spożytego pokarmu, a nie pobierać jej z magazynu energii, jakim jest tkanka tłuszczowa. Powyższą sytuację możemy przyrównać do pracy robotnika ładującego węgiel do pieca fabrycznego. Zawsze łatwiej będzie mu ładować węgiel dostarczony w pobliżu pieca, niż chodzić po niego do magazynu.

    Korzystne jest wspomaganie odchudzającego działania l-karnityny synergicznie działającymi preparatami takimi jak: fat burnery, cla, hca i innymi.

    Dawki dzienne karnityny wahają się od 600 do 1200 mg. Są one uzależnione od masy ciała zawodnika stosującego ten suplement oraz od rodzaju wysiłku, czasu jego trwania i rodzaju samej diety. Podawanie większych dawek nie powoduje skutków ubocznych, jednak wcale też nie wzmacnia oddziaływania karnityny na spalanie tłuszczu (oczywiście w wypadkach szczególnych dawki karnityny mogą być znacznie zwiększone – mowa tu o zawodnikach zajmujących się sportem wyczynowym).

    CLA
    Cena CLA nie jest niska, wynika to z faktu użycia najnowocześniejszych technologii do jego produkcji. Mechanizm działania CLA nie został jednak do końca wyjaśniony. Podczas doświadczeń wykonanych przez amerykańskich naukowców na zwierzętach doświadczalnych, którym podawano odpowiednie dawki CLA, zanotowano wzrost beztłuszczowej masy ciała wraz ze znaczną utratą tkanki tłuszczowej.
    Na podstawie wspomnianych doświadczeń wysnuto daleko idące wnioski: „ CLA pomaga zwiększać syntezę białek w mięśniach, zatrzymując azot, blokuje działanie hormonu katabolicznego, jakim jest kortyzol, jednocześnie podnosząc termogenezę organizmu- zużywa się na ten cel tkankę tłuszczową.”
    To nie wszystko: CLA może zwiększać wrażliwość komórek mięśniowych na insulinę, uwrażliwiając receptory insulinowe w błonie komórkowej, tym samym mniejsza ilość insuliny wystarcza do osiągnięcia pożądanego efektu anabolicznego. Dzięki CLA przy mniejszej ilości glukozy, a także aminokwasów, przechodzi z krwiobiegu do komórek mięśniowych, wpływając na wzrost masy mięśni oraz zwiększenie ich siły.

    Stosowanie:
    W ilości do 3 g dziennie, w równych podzielonych na trzy porcjach. Spożywać razem z posiłkami lub bezpośrednio po posiłkach.

    Dodatkowe uwagi praktyczne
    Podobnie jak przy karnitynie, stosowanie samego CLA bez jakichkolwiek cięć energetycznych w naszej diecie może nie przynieść żadnych pozytywnych rezultatów.
    Uwaga ! W przeciwieństwie do l-karnityny długotrwałe stosowanie mocno zawyżonych dawek CLA jest dla organizmu człowieka niebezpieczne. Wynika to z faktu wysokiej bioaktywności nienasyconych kwasów tłuszczowych, do których należy też CLA.
    Ich nadmiar, jeśli nie będzie wykorzystany przez nasz organizm, może ulec zmianom oksydacyjnym w naszym organizmie, przyczyniając się nawet do pewnych zmian nowotworowych !

    HCA, czyli hydroksykwas cytrynowy
    Jest substancją bioaktywną pozyskiwaną z owoców drzewa zwanego „Garcinia Cambogia”, rosnącego w Azji południowo-wschodniej. Zadaniem HCA jest blokowanie w naszym organizmie kluczowego enzymu odpowiedzialnego za przemianę nadmiaru spożytych węglowodanów w kwasy tłuszczowe, następnie odkładane pod postacią podskórnej tkanki tłuszczowej. Teoretycznie więc nadmiar zjadanych węglowodanów, skoro nie może być przekształcony w kwasy tłuszczowe, powinien być wykorzystany do syntezy glikogenu, a tym samym przyczynić się do zwiększenia efektywności naszych treningów, co w sumie powinno skutkować przyrostem masy mięśniowej. Kolejnym pozytywnym efektem suplementacji HCA, powinno być zmniejszenie łaknienia, wszak zwiększenie zasobów glikogenu warunkuje stabilizację poziomu cukru we krwi, tym samym nie powinno się dochodzić do niekontrolowanego wzrostu apetytu.
    Jak widać, HCA z powodzeniem może być wykorzystywane zarówno podczas diety redukcyjnej, jak i zwiększającej masę ciała Niech wszystkie osoby, które liczą na to, że stosując HCA będą do woli objadać się słodyczami, ciastkami, zapijając je słodkimi napojami, zapomną o jakiejkolwiek redukcji ilości tkanki tłuszczowej.

    Stosowanie
    Do 3 g dziennie, podawane w równych porcjach na 30 min przed posiłami.

    Dodatkowe uwagi praktyczne
    Biorąc pod uwagę brak standaryzacji zawartości HCA w sproszkowanym i obleczonym w kapsułki owocu „Garcinia Cambogia” przestrzegam przed przekraczaniem zalecanych dawek. Nie zastosowanie się do zaleceń ilościowych stosowania HCA może prowadzić do obciążenia wątroby oraz podrażnienia śluzówki żołądka (preparat jest spożywany przed posiłkami, wchłania się więc z dala od posiłku).

    Chitosan (chitinin)
    Chitosan jest substancją organiczną wytwarzaną z pancerzy morskich skorupiaków. Spożyty przed posiłkiem posiada właściwości wiązania w jelitach człowieka zjadanych kwasów tłuszczowych. Ponieważ chitosan nie jest trawiony, tłuszcze, które weszły z nim w reakcję, również nie zostały wchłonięte, a w ten sposób powstały związek zostaje wydalony wraz z kałem człowieka.
    Znów mamy kolejny rewelacyjny preparat pomagający nam w schudnięciu. I to jaki ! Możemy jeść do woli tłuszcze, a i tak nie zostaną one wbudowane przez nasz organizm w tkankę tłuszczową.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że chitosan wiąże tłuszcze nie przebierając, czyli potrafi związać zarówno kwasy tłuszczowe nasycone, które są źródłem szkodliwego cholesterolu , jak i prozdrowotnie działające kwasy tłuszczowe nienasycone, będące nośnikiem wielu witamin, służą do wytwarzania wielu substancji aktywnych o charakterze hormonów tkankowych (eikozanoidów), są także składnikiem budulcowym błon komórkowych.

    Stosowanie:
    1-2 g. na 20 min przed głównymi posiłkami

    Dodatkowe uwagi praktyczne.
    Długotrwałe podawanie zawyżonych dawek chitosanu, czynione z myślą, iż większa jego ilość może związać większą ilość spożytego tłuszczu, jest działaniem wysoce ryzykowanym dla naszej wątroby, jak też może przynieść negatywne skutki zdrowotne ze względu na blokowanie wchłaniania prozdrowotnych niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych.

    Fat burnery
    Zadaniem dobrego fat burnera jest regulacja pracy zarówno naszej wątroby, jak i całego organizmu w kierunku prawidłowej przemiany kwasów tłuszczowych, oraz ukierunkowanie na pozyskiwanie z nich energii życiowej. Do kolejnych zadań dobrze skomponowanego fat burnera należą:
    -Obniżenie poziomu cholesterolu frakcji LDL.
    -Poprawa funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego.
    -Zapobieganie powstawaniu miażdżycy naczyń krwionośnych.
    -Redukcja hormonów odpowiedzialnych za powstawanie nadwagi.
    -Likwidacja niedoboru niektórych deficytowych składników odżywczych podczas niskokalorycznej diety redukcyjnej.
    Jak widać dobrze skomponowany fat burner posiada zdecydowanie prozdrowotne działanie dla organizmu. Postaram się więc wymienić podstawowe składniki, jakie powinien posiadać fat burner i krótko określić, za jakie funkcje w naszym organizmie są one odpowiedzialne.

    L-Karnityna- Aminokwas (wytwarzany w naszym organizmie) biorący udział w pracy serca; l-karnityna sprzyja obniżeniu poziomu cholesterolu, normalizuje przemiany kwasów tłuszczowych w wątrobie, angażując tłuszcze do przemian energetycznych, oszczędza białka tkanki mięśniowej przy niedoborze energetycznym

    Lecytyna – substancja spokrewniona z choliną, bierze udział w budowie błon komórkowych i wspomaga transportowanie tłuszczów, zapewnia prawidłowe funkcjonowanie woreczka żółciowego i wątroby, stanowi jeden ze składników żółci, posiada właściwości antymiażdżycowe.

    Cholina - konieczna dla właściwej pracy mózgu i wątroby, wspomaga powstawanie niektórych hormonów, zapobiega marskości i stłuszczeniu wątroby.

    Inozytol – uczestniczy w metabolizmie glukozy, obniża poziom cholesterolu, zapobiega miażdżycy tętnic, pełni ważną rolę w powstawaniu lecytyny, bierze udział w procesach przemian metabolicznych tłuszczu.

    Metionina- aminokwas egzogenny (czyli taki, którego nasz organizm nie jest w stanie sam wyprodukować) odgrywający ważną rolę w syntezie choliny i lecytyny, w syntezie adrenaliny (pełni ważną rolę w funkcjonowaniu nadnerczy) oraz tauryny. Istnieje ścisły związek między metioniną a przemianami witamin B6 i B12. Metionina bierze udział w zwalczaniu wolnych rodników, które niszczą błony komórkowe, a tym samym doprowadzają do śmierci komórek.

    Olej lniany (flax seed oil) – jest źródłem niezbędnego nienasyconego kwasu tłuszczowego linolenowego (n3), pełniącego w organizmie różnorodne funkcje budulcowe i regulacyjne. Zawiera toestrogeny-substancje regulujące u kobiety stosunek hormonów żeńskich: estrogenu do progesteronu. (zaburzenia między poziomem tych hormonów mają zdecydowany wpływ na odkładanie się podskórnej tkanki tłuszczowej), w organizmie mężczyzny fitoestrogeny zmniejszają poziom estrogenów- tym samym pełnią rolę ochronną dla prostaty przed nowotworami.
    W oleju lnianym występują również ligandy- substancje sterujące różnymi hormonami odpowiedzialnymi za gospodarkę tłuszczową organizmu, ponadto olej lniany zmniejsza poziom „złego” cholesterolu oraz zbija nadciśnienie tętnicze.

    B6-pirydoksyna jest niezbędna do powstawania fosforanu pirydoksalu, koenzym ten wchodzi w skład wielu enzymów odpowiedzialnych za całą gospodarkę azotową (białkową) organizmu (synteza i rozpad aminokwasów, usuwanie nadmiaru amoniaku), przemianę węglowodanów do glikogenu (podstawowego substratu energetycznego dla naszego organizmu), powstawanie glukozy, glikogenu i innych przekształceń węglowodanów oraz do właściwej pracy układu nerkowego. Spożycie B6 jest ściśle zależne od zawartości białka w diecie (np. diecie odchudzającej) B6 bierze udział również w procesie wydzielenia żółci-niezbędnej w trawieniu tłuszczów, wraz z kwasem foliowym zbija poziom cholesterolu.

    POTAS - jeden z głównych elektrolitów naszego organizmu, dbający o prawidłowe funkcjonowanie serca, biorący udział w skurczu pracujących mięśni, aktywnym transporcie przez błony komórkowe, pracy układu nerwowego (znaczne straty potasu występują podczas obfitego pocenia się, np. podczas treningu, oraz podczas stosowania środków moczopędnych).

    Stosowanie
    Według zaleceń dystrybutora (zazwyczaj 3 razy dziennie do głównych posiłków).

    Dodatkowe uwagi praktyczne
    Z wyżej wymienionych składników, jakie powinien posiadać dobrze skomponowany fat burner oczywiście nie wszystkie są obowiązkowe. Może on jednak mieć tych składników znacznie więcej.
    Należy pamiętać, jak w wypadku wielu innych preparatów wspomagających odchudzanie, że podstawą sukcesu jest prawidłowa dieta redukcyjna, gdyż nawet najlepszy fat burner nie sprawi cudu, a jedynie może wspomóc prawidłową dietę i przyspieszyć proces odchudzania.
    ----------
    Źródło:„Kulturystyka i Fitness” Nr.5/2006 – Art. Opracowany przez Marka Ciołka „Progress”

    -----------------------------
    Pozdrawiam ~Łukasz %)
    • 1

    Doradca KFD

    Doradca KFD
    • KFD pro

    Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




    Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



    0 użytkowników czyta ten temat

    0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

     Zamknij okienko