Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Leucovorin Ca PLIVA (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Aktywny użytkownik
  • PipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Leucovorin Ca PLIVA

Skład: Calcii folinas pentahydricus
Postać farmaceutyczna: proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka: 10 mg
Wielkość opakowania: 1 fiol. proszku 10 fiol. proszku
Podmiot odpowiedzialny: Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Pliva-Lachema a.s.
Kraj wytwórcy (kod kraju): CZ


Działanie
Folinian wapnia jest solą wapniową kwasu 5-formylo-4-hydroksyfoliowego. Jest on aktywnym metabolitem kwasu folinowego i ważnym koenzymem w biosyntezie kwasów nukleinowych podczas leczenia cytostatykami. Lek jest stosowany w celu zmniejszenia działania toksycznego antagonistów kwasu foliowego, takich jak metotreksat, trymetoprym, pirymetamina. Folinan wapnia i antagoniści kwasu foliowego maja ten sam nośnik w transporcie przez błony komórkowe i rywalizują o wejście do komórki, co pobudza wypływ antagonisty. Folinian wapnia wnika do komórki i chroni ją przed toksycznym działaniem antagonistów kwasu foliowego. Folinian wapnia uczestniczy w przemianach biochemicznych fluoropirymidyny (5-fluorouracyl) i zwiększa jej działanie cytotoksyczne. Po podaniu domięśniowym wodnego roztworu folinianu wapnia, biodostępność układowa jest porównywalna do tej po podaniu dożylnym, jednak osiągane stężenie maksymalne w osoczu jest mniejsze. Folinian wapnia jest racematem, którego aktywną postacią jest forma L. Najważniejszym metabolitem kwasu folinowego jest kwas 5-metylo-czterohydrofoliowy (5-metylo-THF), który wytwarzany jest głównie w wątrobie i błonie śluzowej jelit. Maksymalne stężenie substancji macierzystej (kwas folinowy) jest osiągane po 10 min po podaniu dożylnym. Okres półtrwania eliminacji wynosi odpowiednio 32-35 min dla aktywnej formy L i 352-485 min dla nieaktywnej formy D. Całkowity końcowy okres półtrwania aktywnych metabolitów wynosi około 6 h po podaniu dożylnym i domięśniowym. 80-90% leku wydalane jest z moczem, a 5-8% z żółcią.

Wskazania
Zapobieganie toksycznemu działaniu antagonistów kwasu foliowego, takich jak metotreksat w celu zmniejszenia toksyczności cytostatyku oraz w przypadkach przedawkowania antagonistów kwasu foliowego (trymetreksat, trymetoprym, pirymetamina) u dorosłych i dzieci. Terapia skojarzona z 5-fluorouracylem w leczeniu cytostatycznym pacjentów z zaawansowaną postacią raka jelita grubego.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Niedokrwistości megaloblastyczne z niedoboru witaminy B12.

Środki ostrożności
Leku nie należy podawać dokanałowo. Kwasem folinowym nie należy leczyć makrocytemii powodowanej przez leki cytotoksyczne, będące bezpośrednimi lub pośrednimi inhibitorami syntezy DNA, takimi jak: hydroksykarbamid, cytarabina, merkaptopuryna i tioguanina. Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących leki przeciwpadaczkowe ze względu na ryzyko zwiększonej częstości napadów. Z uwagi na stężenie jonów wapniowych, folinianu wapnia nie należy podawać z szybkością większą niż 160 mg/min. Należy unikać podawania zbyt dużych dawek folinianu wapnia, ponieważ mogą one zaburzać działanie przeciwnowotworowe metotreksatu, zwłaszcza w przypadkach guzów mózgu. Podczas stosowania 5-fluorouracylu z folinianem wapnia, zwiększa się toksyczność 5-fluorouracylu, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub złym stanie ogólnym (dawkę 5-fluorouracylu należy częściej zmniejszać niż w monoterapii).

Ciąża i laktacja
Ze względu na brak badań, lek można stosować w okresie ciąży i karmienia piersią jedynie po dokładnym rozważeniu korzyści dla matki i ewentualnego ryzyka dla płodu lub dziecka.

Działania niepożądane
Bardzo rzadko (<0,01%): reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i pokrzywka. Rzadko (0,01-0,1%): bezsenność, pobudzenie i depresja po podaniu dużych dawek leku, zwiększenie częstości napadów u pacjentów z padaczką, zaburzenia żołądkowo-jelitowe po stosowaniu dużych dawek. Niezbyt często (0,1-1%): gorączka po podaniu leku we wstrzyknięciu.

Interakcje
Folinian wapnia zmniejsza działanie leków przeciwpadaczkowych (fenytoina, prymidon, fenobarbital) i może zwiększać częstość napadów padaczkowych. Folinian wapnia nasila działanie 5-fluorouracylu, ale również zwiększa jego działanie toksyczne. Podczas stosowania folinianu wapnia z antagonistami kwasu foliowego, takimi jak kotrymoksazol, pirymetamina, skuteczność ich działania może ulec zmniejszeniu albo nawet zniesieniu. Niezgodność farmaceutyczna może wystąpić w przypadku, gdy folinian wapnia zostanie zmieszany z roztworami zawierającymi wodorowęglan.

Dawkowanie
Pozajelitowe podanie leku jest zalecane u pacjentów z zespołem złego wchłaniania lub innymi zaburzeniami czynności przewodu pokarmowego, takimi jak wymioty, biegunka, niedrożność jelit. Dawki powyżej 50 mg należy podawać pozajelitowo. Lek podaje się we wstrzyknięciu domięśniowym, dożylnym lub we wlewie dożylnym. Jeżeli lek stosuje się we wlewie, należy go rozcieńczyć w 5% roztworze glukozy lub w 0,9% roztworze NaCl.
Leczenie ochronne podczas stosowania metotreksatu. Podawanie leku jest konieczne, gdy metotreksat stosuje się w dawkach większych niż 500 mg/m2 pc. Jeżeli metotreksat podaje się w dawkach 100-500 mg/m2 pc., należy rozważyć konieczność podania folinianu wapnia. Dawkowanie i długość leczenia ochronnego zależy od zastosowanego schematu leczenia metotreksatem i (lub) od nasilenia objawów toksycznych wywołanych przez lek. Leczenie ochronne podczas stosowania dużych i średnich dawek metotreksatu: dawka początkowa wynosi zwykle 15 mg/m2 pc. i podawana jest 12-24 h (najpóźniej 24 h) po rozpoczęciu wlewu metotreksatu. Dawkę powtarza się co 6 h, w ciągu 72 h. Po podaniu kilkunastu dawek parenteralnie, można rozpocząć podawanie doustne. Stężenie resztkowe metotreksatu we krwi należy określić po 48 h od rozpoczęcia wlewu; jeśli jest większe niż 0,5 µmol/l, należy dostosować dawkowanie preparatu następująco: stężenie resztkowe metotreksatu ≥ 0,5 µmol/l - dodatkowa dawka preparatu podawana co 6 h w ciągu 48 h do momentu uzyskania wartości stężenia metotreksatu poniżej 0,5 µmol/l wynosi 15 mg/m2 pc.; stężenie resztkowe metotreksatu ≥ 1,0 µmol/l - dodatkowa dawka preparatu wynosi 100 mg/m2 pc.; stężenie resztkowe metotreksatu ≥ 2,0 µmol/l - dodatkowa dawka preparatu wynosi 200 mg/m2 pc. Terapia skojarzona z 5-fluorouracylem w leczeniu pacjentów z zaawansowaną lub przerzutową postacią raka jelita grubego. Dawkowanie jest zależne od schematu terapii. Przedawkowanie antagonistów kwasu foliowego. Toksyczność trymetreksatu: zapobieganie - folinian wapnia należy podawać codziennie i przez 72 h po podaniu ostatniej dawki leku, lek podaje się dożylnie w dawce 20 mg/m2 pc. w ciągu 5-10 minut, co 6 h do całkowitej dawki dobowej 80 mg/m2 pc.; przedawkowanie - po zakończeniu podawania trymtreksatu należy podać folinian wapnia w dawce 40 mg/m2 pc. dożylnie, co 6 h przez 3 dni. Toksyczność trymetoprymu: po zakończeniu leczenia trymetoprymem należy podawać folinian wapnia w dawce 3-10 mg na dobę aż do powrotu prawidłowego obrazu krwi obwodowej. Toksyczność pirymetaminy: w przypadku stosowania dużych dawek albo długotrwałego leczenia małymi dawkami pirymetaminy należy jednocześnie stosować folinian wapnia w dawce 5-50 mg na dobę w zależności od obrazu krwi obwodowej.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

 Zamknij okienko