Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

#1
ANATOM

ANATOM

    Cieplice Family-Runners

  • Użytkownicy
  • PipPipPipPipPipPip
  • 2529 postów
  • Wiek: 40
    • Płeć:Mężczyzna
    • Miasto:Jelenia Góra-Cieplice
    • Staż [mies.]: 11 lat
    Charakterystyka treningu wpływającego na jędrność mięśnia >> potocznie określany jako RZEŹBA.

    Przy treningu pod kątem rzeźby wykorzystujemy obciążenie, które określane jest w tabeli obciążeń (Naglak 1979) jako:

    - małe /19-25/
    - bardzo małe /25 i więcej/


    obciążenia z tych dwóch grup wpływają głównie na wydolność organizmu, rzeźbę mięśnia oraz separację i definicję.

    W treningu tym nie występują przyrosty masy mięśniowej. Ponadto przy bardzo małych wielkościach napięć jakie tu występują może nawet wystąpić spadek siły (Naglak 1979).

    Trening na rzeźbę przynależy do ćwiczeń wytrzymałościowo – siłowych, gdzie założenia są następujące:

    - intensywność aktywnej pracy jest średnia i poniżej średniej
    - czas pracy aktywnej wynosi powyżej 20 sekund
    - częstość skurczów serca w czasie aktywnej pracy powinna zawierać się w granicach 140-160 HR/min
    - ciężar zewnętrzny < 50% ciężaru maksymalnego

    Każdy taki trening powinien spełniać powyższe założenia.
    Widać tutaj wyraźnie już, iż faktycznie istnieje trening wyspecjalizowany na „rzeźbę”.

    Opiera się on na zasadach rządzących w wysiłkach tlenowych. Charakter pracy wynika z przedziału częstości skurczów mięśnia sercowego w tego typu treningu.

    Czas aktywnej pracy wynosi ponad 20 sekund przy HR /140-160/.

    Ważnym tutaj jest bardzo charakter przerw wypoczynkowych między seriami w ćwiczeniu, musi ona trwać na tyle krótko aby tętno nie obniżyło się poniżej wartości 120-130 HR/min.
    W praktyce długość takiej przerwy wynosi średnio ok. 90/120 sekund, taki czas gwarantuje utrzymanie takiej wartości tętna.
    Taki jej charakter gwarantuje ciągle utrzymywanie intensywnej lipolizy lipoproteinowej w trakcie trwania całego treningu.

    Tak więc jędrność i rzeźba mięśnia wynika i zależy od tego, iż trening ten zalicza się do wysiłków w kierunku tlenowym.

    W trakcie takiego treningu na rzeźbę dochodzi do lipolizy tłuszczu wewnątrzmięśniowego, która jest aktywowana przez mechanizm uruchamiający lipolizę lipoproteinową w mięśniu na drodze zależnej od samego skurczu mięśnia oraz przez adrenalinę.

    Powstałe w wyniku wewnątrzmięśniowej lipolizy kwasy tłuszczowe ulegają na miejscu beta-oksydacji. Ilość energii uzyskanej kosztem całej puli tłuszczu wewnątrzmięśniowego może wynosić nawet do 30-50% całkowitej ilości energii pochodzącej z utlenienia tłuszczów (Borkowski 2003).

    Warto tutaj wspomnieć o tych spadkach masy jak to niektórzy zawodnicy mówią, iż w trakcie tego treningu spada jakiś procent masy i uszczupleniu następują obwody. Wynika to stąd iż właśnie spalany w reakcjach jest tłuszcz wewnatrzmięśniowy.

    Warunkiem takiego stanu rzeczy jest utrzymanie odpowiedniej intensywności treningu na odpowiednim poziomie HR/min w przeciągu trwania całego takiego treningu.


    Literatura:

    1. J. Borkowski (2003) „Bioenergetyka i biochemia tlenowego wysiłku fizycznego” , AWF Wrocław, 54 – 55
    2. Z. Naglak (1979), „Trening sportowy”, PWN Wrocław, 128 - 129



    Autor: Paweł Łukaszewicz /anatom/
    www.deltoideus.prv.pl
    • 3

    Doradca KFD

    Doradca KFD
    • KFD pro

    Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




    Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



    0 użytkowników czyta ten temat

    0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

     Zamknij okienko