Skocz do zawartości

Zdjęcie

ADHD czy zły bachor?

- - - - -

  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

#1
LIL'

LIL'

    BEWARE

  • Aktywny user KFD
  • PipPipPipPipPipPip
  • 3851 postów
  • Wiek: 35
    • Płeć:Mężczyzna
    • Miasto:Bydgoszcz
    • Staż [mies.]: rośnie
    Jakie to koszmarne dziecko! - mówimy o nieznośnym kilkulatku. A może on chce być grzeczny, tylko nie potrafi?

    Z córką nie masz żadnych kłopotów, za to syn doprowadza cię do szału. Nawet przez chwilę nie usiedzi spokojnie. Psoci, złości się bez powodu, nie słucha twoich poleceń. Zastanawiasz się, jakie błędy wychowawcze popełniłaś. Być może żadnych, a dziecko jest nieznośne, bo cierpi na nadpobudliwość psychoruchową z zaburzeniami koncentracji uwagi, zwaną w skrócie ADHD.

    Wielki dramat małego człowieka

    Jeśli twoje dziecko ma ADHD, znacznie trudniej mu się przystosować do reguł panujących w społeczeństwie i osiągać sukcesy niż jego rówieśnikom. Mówi i myśli chaotycznie. Nie potrafi się skoncentrować i skończyć rozpoczętego zadania. To z kolei nie pozwala mu na wyciąganie wniosków, co jest istotnym elementem nauczania. Dodatkowo może mieć inne zaburzenia, takie jak dysleksja, które utrudniają zdobywanie wiedzy. W nauce osiąga więc wyniki poniżej swoich możliwości i cierpi z tego powodu.

    Na tym jego problemy się nie kończą. Grupa rówieśników często go nie akceptuje, bo jest konfliktowe, zachowuje się inaczej niż wszyscy, nie potrafi dostosować się do sytuacji. Nauczyciele i rodzina krytykują go za niewłaściwe zachowanie, złe stopnie. Czuje się więc samotne, złe i głupie. W związku z tym zdarza się, że próbuje popełnić samobójstwo lub zaczyna brać narkotyki.

    Tobie też nie jest lekko. Wstydzisz się jego zachowania. Obwiniasz się, że nie potrafiłaś go wychować. Czujesz się bezradna, bo nie umiesz mu pomóc, i przeraźliwie zmęczona. Oboje potrzebujecie fachowej pomocy psychologa i psychiatry dziecięcego, pedagoga. Im wcześniej z niej skorzystacie, tym lepiej. Moja przyjaciółka postanowiła pójść z córeczką do psychologa już w połowie pierwszej klasy. "Wiesz, czasami mam wrażenie, że jest głupia, a kiedy indziej - genialna. Coś z nią jest nie tak" - zwierzyła mi się kiedyś. Jej podejrzenia były słuszne. Okazało się, że dziewczynka jest bardzo inteligentna, ale ma dysleksję i zaburzenia uwagi. To utrudniało jej naukę. Obydwie musiały mocno pracować, żeby skorygować te dwie wady. Ale udało się.

    Źle wychowane czy nadpobudliwe?

    Są trzy objawy, które pozwalają odróżnić dziecko z ADHD od małego tyrana rozpuszczonego przez rodziców.

    1. Zaburzenia uwagi.
    Dziecko z ADHD ma trudności ze skoncentrowaniem się na zabawie i nauce, ponieważ nie potrafi wyselekcjonować bodźców istotnych dla danej sytuacji. Skupia się na krótko, bo zbyt wiele rzeczy rozprasza jego uwagę, i tylko na jednym zadaniu. Nie ma podzielnej uwagi.

    2. Nadruchliwość.
    W wieku przedszkolnym nie przysparza jeszcze większych kłopotów. Zaczynają się w szkole, bo dziecko nie potrafi spokojnie usiedzieć w ławce. Biega po klasie, krzyczy. Starsi uczniowie starają się kontrolować swoje odruchy. Podczas lekcji nie wstają z krzesła, ale cały czas wykonują drobne ruchy, np. obgryzają paznokcie, skubią wargi, bawią się ołówkiem lub długopisem.

    3. Impulsywność.
    Działania dzieci z nadpobudliwością psychoruchową nie są poprzedzone refleksją. Szybciej robią niż myślą. Ponadto ich reakcje emocjonalne są często niewspółmierne do sytuacji. Miewają więc nieuzasadnione ataki złości lub agresji.

    Te trzy objawy muszą wystąpić przed 7. rokiem życia i być zaobserwowane w dwóch różnych środowiskach (np. domowym i przedszkolnym), żeby można było podejrzewać, że dziecko ma ADHD. Jeśli tych objawów nie ma, przyczyną problemów są prawdopodobnie błędy wychowawcze.

    Pomoc potrzebna od zaraz

    Pierwsze symptomy nadpobudliwości psychoruchowej można co prawda zauważyć już u dwulatka, ale wyraźne stają się do-piero między 5. a 7. rokiem życia. Długą listę zachowań charakterystycznych dla dzieci z nadpobudliwością ruchową i zaburzeniami koncentracji uwagi znajdziesz w Internecie. Jeśli wiele spośród nich zauważysz u swojej pociechy, nie zwlekaj z wizytą w poradni zdrowia psychicznego.

    Spotkasz tam ludzi, którzy poradzą ci, jak masz wychowywać dziecko, stworzyć mu dobre warunki do rozwoju, reagować w sytuacjach konfliktowych. Twoja pociecha zaś poddana zostanie psychoterapii, podczas której będzie się uczyć radzenia sobie ze złymi emocjami, z postrzeganiem zjawisk i zdarzeń w odmienny sposób niż większość ludzi. Specjaliści pomogą jej wypracować prawidłowe wzorce zachowań, pokonywać trudności w nauce.

    Psychoterapia to główna forma leczenia ADHD. Leki stosuje się rzadko, bo nie usuwają one przyczyny zaburzeń. Łagodzą tylko ich objawy. Czasami jednak są konieczne. Mogą np. zapobiec myślom samobójczym, poprawić wyniki w nauce, a także relacje z rówieśnikami. Stosuje się również leczenie dietetyczne, polegające m.in. na ograniczeniu produktów z konserwantami i cukrem. Ich eliminacja z jadłospisu wycisza psychikę. Korzystnie działają również suplementy diety z olejami rybnymi i olejem z wiesiołka, bogatymi w szczególne odmiany kwasów omega-3 i omega-6, które poprawiają funkcjonowanie mózgu. Kwasy te zawiera np. preparat Eye Q, który niedawno pojawił się w aptekach. Zwiększa on zdolność do koncentracji i uczenia się.

    Jolanta Dyjecińska

    onet.pl
    • 0

    Doradca KFD

    Doradca KFD
    • KFD pro

    Siemka, sprawdź ofertę specjalną:




    Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:
    2xt-bol czy t-bol+e-bol | na pct? , Czysta masa mięśniowa - dieta | Proszę o sprawdzenie gotowej diety , TSC Heart of a Champion - czy działa? , Menadżer zadań nie chce się wyłączyć , Zerwane ścięgno Achillesa - czy ktoś miał? | Mam zerwane ścięgno Achillesa, czy ktoś mógłby coś napisać na ten T ?



    0 użytkowników czyta ten temat

    0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników

     Zamknij okienko