Nazwa produktu leczniczego: Zocor 10

Skład: Simvastatinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 10 mg
Wielkość opakowania: 28 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: MSD Polska Sp. z o.o.
Wytwórca: Merck Sharp



Działanie
Lek zmniejszający stężenie cholesterolu całkowitego. Po podaniu doustnym symwastatyna, będąca nieaktywnym laktonem, jest hydrolizowana do odpowiedniego beta-hydroksykwasu, który jest inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje przekształcenie HMG-CoA w mewalonian, co jest istotnym, wczesnym etapem szlaku syntezy cholesterolu. Symwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu LDL, apolipoproteiny B, cholesterolu VLDL i triglicerydów oraz umiarkowanie zwiększa stężenie cholesterolu HDL. Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego symwastatyna jest metabolizowana w wątrobie (tzw. efekt pierwszego przejścia), w wyniku czego dostępność leku w krążeniu ogólnym jest niewielka. Mniej niż 5% dawki doustnej występuje w krążeniu w postaci aktywnego metabolitu. Symwastatyna i jej metabolity wiążą się z białkami osocza w ok. 95%. Symwastatyna ulega w wątrobie hydrolizie do aktywnej postaci beta-hydroksykwasu oraz jego pochodnych. Maksymalne stężenie aktywnego inhibitora jest osiągane po ok. 1-2 h od przyjęcia dawki. Ok. 60% dawki jest wydalane z kałem, 13% jest wydalane z moczem. T0,5 aktywnego metabolitu wynosi około 1,9 h.

Wskazania
Hipercholesterolemia - leczenie pierwotnej hipercholesterolemii lub mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety, kiedy reakcja na dietę lub inne niefarmakologiczne leczenie (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) jest niewystarczająca. Leczenie rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii jako uzupełnienie diety i innego leczenia obniżającego stężenie lipidów (np. afereza LDL) lub jeśli takie leczenie jest niewłaściwe lub niedostępne. Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego - zmniejszenie zachorowań i umieralności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z jawną miażdżycą naczyń serca lub cukrzycą, z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem cholesterolu, jako leczenie wspomagające, mające na celu skorygowanie innych czynników ryzyka lub uzupełnienie innej terapii zapobiegającej chorobom serca.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu. Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon). Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności
Doświadczenia dotyczące stosowania u dzieci są ograniczone. Preparat nie jest zalecany u dzieci i młodzieży. Ostrożnie należy stosować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy. Aby ustalić referencyjną wartość wyjściową, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia w następujących przypadkach: w podeszłym wieku (powyżej 70 lat), z zaburzoną czynnością nerek, z oporną na leczenie lub nieleczoną niedoczynnością tarczycy, z dziedzicznymi chorobami mięśni w wywiadzie (również rodzinnym), u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie oraz u pacjentów nadużywających alkoholu. Wskazaniem do przerwania leczenia jest rozpoznanie lub podejrzenie miopatii oraz stwierdzenie zwiększonej aktywności kinazy kreatynowej (5-krotnie powyżej górnej granicy normy) lub aminotransferaz (3-krotnie powyżej górnej granicy normy). Lek należy odstawić na kilka dni przed planowanymi dużymi zabiegami chirurgicznymi lub w razie wystąpienia ciężkiej choroby o ostrym przebiegu, w której konieczne jest podjęcie leczenia internistycznego lub chirurgicznego. Preparat zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Lek jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Rzadko: niedokrwistość, ból i zawroty głowy, parestezje, neuropatia obwodowa, zaparcia, ból brzucha, wzdęcia, wiatry, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka, wysypka, świąd, łysienie, miopatia, rabdomioliza, bóle mięśni, kurcze mięśni, astenia, zwiększenie aktywności aminotransferaz, γ-glutamylotranspeptydazy, fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności kinazy keratynowej (CK) w surowicy, objawy zespołu nadwrażliwości (m.in. obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle mięśni typu reumatoidalnego, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie naczyń, trombocytopenia, eozynofilia, podwyższone OB, ból i zapalenie stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, uderzenia gorąca, duszność, złe samopoczucie).

Interakcje
Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 (tj. itrakonazolem, ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV, erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną i nefazodonem); jeśli konieczne jest podawanie tych leków należy przerwać podawanie symwastatyny. Ostrożnie stosować z symwastatynę z innymi, słabszymi inhibitorami CYP3A4 (tj. cyklosporyną, werapamilem, diltiazemem). W przypadku jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, gemfibrozylem, danazolem, fibratami, z wyjątkiem fenofibratu lub niacyną w dawce 31 g/dobę maksymalna dawka symwastatyny nie powinna być większa niż 10 mg. U pacjentów przyjmujących jednocześnie amiodaron lub werapamil maksymalna dawka symwastatyny wynosi 20 mg, chyba, że przewidywana korzyść przeważa nad ryzykiem miopatii lub rabdomiolizy. U pacjentów leczonych jednocześnie diltiazemem maksymalna dawka symwastatyny wynosi 40 mg, chyba, że przewidywana korzyść przeważa nad ryzykiem miopatii lub rabdomiolizy. U pacjentów leczonych kwasem fusydowym należy rozważyć okresowe zaprzestanie podawania symwastatyny, a jeżeli nie jest to możliwe, pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem wystąpienia rabdomiolizy. W trakcie leczenia nie należy pić soku grejpfrutowego. Symwastatyna w dawce dobowej 20-40 mg umiarkowanie nasila działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny - u pacjentów przyjmujących jednocześnie pochodne kumaryny należy kontrolować czas protrombinowy.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Hipercholesterolemia: początkowo 10-20 mg raz na dobę, wieczorem; jeżeli konieczne jest zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL powyżej 45% dawka początkowa może wynosić 20-40 mg raz na dobę, wieczorem. Rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia: 40 mg raz na dobę, wieczorem lub 80 mg w 3 dawkach podzielonych: rano 20 mg, w południe 20 mg i wieczorem 40 mg. Zapobieganie chorobom układu sercowo-naczyniowego: 20-40 mg raz na dobę wieczorem; leczenie należy rozpoczynać jednocześnie z wprowadzeniem diety i ćwiczeń fizycznych. Leczenie skojarzone: symwastatynę należy przyjmować powyżej 2 h przed lub powyżej 4 h po przyjęciu leków wiążących kwasy żółciowe. W przypadku łącznego stosowania z cyklosporyną, danazolem, gemfibrozilem lub innymi fibratami (z wyjątkiem fenofibratu) dawka jednocześnie podawanej symwastatyny nie powinna być większa niż 10 mg na dobę; u pacjentów przyjmujących amiodaron lub werapamil dawka symwastatyny nie powinna być większa niż 20 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa leku wynosi 80 mg. Zmiany dawkowania należy przeprowadzać w odstępach co najmniej 4-tygodniowych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) należy bardzo starannie rozważyć stosowanie symwastatyny w dawce większej niż 10 mg, jeśli takie dawki okażą się konieczne należy je stosować szczególnie ostrożnie. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

Uwagi
Przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć aktywność aminotransferaz. U pacjentów, u których dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg, dodatkowe badanie powinno się wykonać przed zwiększeniem dawki leku, kolejne po 3 mies, a następnie okresowo w pierwszym roku leczenia. Jeżeli wystąpiło zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy badanie należy powtórzyć po krótkim czasie, a następnie przeprowadzać je częściej. U pacjentów z czynnikami ryzyka predysponującymi do rabdomiolizy przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć aktywność CK w surowicy; jeżeli aktywność CK 5-krotnie przekracza górną granicę normy nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną. U pacjentów leczonych pochodnymi kumaryny należy oznaczyć czas protrombinowy przed rozpoczęciem terapii symwastatyną, odpowiednio często w początkowym okresie terapii, w przypadku zmiany dawki symwastatyny oraz po zaprzestaniu jej stosowania. Po osiągnięciu stabilnych wartości czasu protrombinowego pomiary można wykonywać w odstępach czasu zalecanych u pacjentów leczonych kumaryną. Preparat może powodować zawroty głowy - należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.