Zez to odchylenie gałek ocznych od prawidłowego, równoległego patrzenia. W warunkach prawidłowych jedno i drugie oko patrzą równocześnie (fiksują) na oglądany przedmiot, a osie widzenia podczas patrzenia w dal ustawione są równolegle. Oczy fiksują ten przedmiot plamkami (plamkami żółtymi).

W zezie dany przedmiot fiksuje tylko jedno oko, drugie natomiast odchyla się w innym kierunku (zezuje).
Nauka, która zajmuje się badaniem i leczeniem zeza nazywa się strabologią (z greckiego strabós, z łacińskiego strabismus = zez).

Są dwa rodzaje zeza:

ZEZ UKRYTY

Zez ukryty (strabismus latens heterophoria) jest zaburzeniem równowagi mięśni ocznych. Nierównowaga ta polega na tym, że pewna grupa mięśni jest silniejsza od swoich antagonistów i ujawnia się w momencie wyłączenia obuocznego widzenia, a tym samym braku konieczności fuzji obrazów (można zaobserwować to zjawisko przysłaniając jedno oko, które w momencie odsłonięcia przesłony okaże się ustawione zbieżnie lub rozbieżnie, ale po powrocie warunków obuocznego widzenia natychmiast ustawi się w pozycji ortoforii).

W zależności od kierunku, wyróżnić możemy:

- zbaczanie do wewnątrz (ezophoria),
- na zewnątrz (exophoria),
- ku górze (hyperphoria)
- i ku dołowi (hypophoria).

Rzadką formą heteroforii jest cyclophoria, polegająca na rotacyjnym przemieszczeniu osi oka pod zasłoną.

ZEZ TOWARZYSZĄCY

Zez towarzyszący (strabismus concommitans) jest najczęstszą postacią zeza. Jego cechą jest to, że oko zezujące towarzyszy w ruchach oku prowadzącemu, utrzymując przy tym stały kąt odchylenia.

Przyjmując odchylenia oka jako kryterium podziału, możemy wyróżnić zez:

- zbieżny (strabismus convergens esotropia),
- rozbieżny (strabismus divergens exotropia),
- ku górze (strabismus sursumvergens hypertropia),
- ku dołowi (strabismus deorsum vergens hypotropia),
- skośny (strabismus obliquus).

Odchylenie osi jednego oka powodować może utratę równowagi sensorycznej obu oczu, co z kolei prowadzi do poważnych zaburzeń czynnościowych. Dochodzi do nich przede wszystkim w oku zezującym, które mimo anatomicznie prawidłowego aparatu percepcyjnego, traci zdolność widzenia. Powstaje niedowidzenie (amblyopia), które powoduje obniżenie ostrości wzroku nawet do poziomu bliskiego praktycznej ślepoty.

Na podstawie zdrowie.med.pl

mam taki problem, gdy kieruję oczy w lewą stronę to moje prawe oko przesuwa się w górę i w lewo i robi się zez. jaki to rodzaj zeza ?

Z tego co sie orientuję najlepiej jest leczyć we wczesnym dzieciństwie.W wieku dorosłym mozna zrobić chirurgiczną korekcję

Paweł jaki rodzaj to nie wiem ale kumpel z klasy ma to samo i idzie na jakąś operacje mięśnia przy oku czy coś takiego, już nie pamiętam.

jak wróci z tej operacji poinformuj mnie co i jak. z góry dzięki

Kuzyn miał jakiego nei pamietam i jak był mały 4 lata chyba zrobili operacje i po operacji zeza juz nie mial tylko teraz okulary nosi. nie wiem jak jest pozniej ale wiem ze dobrze jest jesszcze za małolata. Ale to juz zalezy od rodzicow jak sie zamartwia czy to zostawia czy sie dowiedza co mozna zrobic z tym bo dziecko pojdzie do skzoly to sie beda smiac itd itp

pawel idź od okulisty a nie zadawaj infantylnych pytań

ale szczerze to mało kto to zauważa i za bardzo nie przeszkadza mi. Jak mam nosić po operacji okulary to podziękuję.