Nazwa produktu leczniczego: Xorimax 250

Skład: Cefuroximum
Postać farmaceutyczna: tabletki drażowane
Dawka: 250 mg
Wielkość opakowania: 10 tabl. (1 x 10) 10 tabl. w op. foliowym
Podmiot odpowiedzialny: Sandoz GmbH
Wytwórca: Sandoz GmbH
Kraj wytwórcy (kod kraju): A


Działanie
Antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna II generacji. Nieaktywny ester cefuroksymu, który w wyniku hydrolizy uwalnia cefuroksym. Działa silnie bakteriobójczo na Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów opornych na meticylinę), Streptococcus spp. (z wyjątkiem szczepów S. pneumoniae opornych na penicylinę), Haemophilus influenzae, większość Enterobacteriaceae (m.in. Proteus mirabilis, Escherichia coli, Klebsiella spp. - z wyjątkiem szczepów ESBL), Neisseria gonorrhoeae, Moraxella catarrhalis, Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Borrelia burgdorferi. Nie działa na Enterococcus spp., Pseudomonas aeruginosa, Bacteroides fragilis, Serratia spp., Listeria monocytogenes, Proteus vulgaris. Najlepiej wchłania się podany tuż po posiłku. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 50%. Lek przenika m.in. do płynu opłucnowego, plwociny, kości, płynu maziówkowego i cieczy wodnistej, a także przez barierę łożyska i do mleka matki. Nie jest metabolizowany. Jest wydalany z moczem w postaci nie zmienionej. T0,5 we krwi wynosi 1-1,5 h.

Wskazania
Leczenie lekkich i umiarkowanie ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefuroksym: zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie ucha środkowego, migdałków, zatok i gardła), zakażenia dolnych dróg oddechowych (ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli), niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego), zakażenia skóry i tkanek miękkich (czyraczność, ropne zapalenie skóry, liszajec), rzeżączka (niepowikłane rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej i szyjki macicy), borelioza (faza wczesna oraz zapobieganie późnym powikłaniom u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na cefalosporyny lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ciężka nadwrażliwość na penicyliny lub inne antybiotyki β-laktamowe.

Środki ostrożności
Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny lub inne antybiotyki β-laktamowe. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min). Zachować ostrożność, stosując preparat u pacjentów z fenyloketonurią (ze względu na zawartość aspartamu).

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Często występuje biegunka (zwłaszcza w przebiegu leczenia boreliozy), nudności, wymioty, wysypka skórna, pokrzywka, świąd, zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy (zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek), reakcja Jarischa-Herxheimera u pacjentów z boreliozą. Niezbyt często obserwowano ból i zawroty głowy oraz ostre śródmiąższowe zapalenie nerek; rzadko - zaburzenia hematologiczne, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, chorobę posurowiczą, gorączkę polekową, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko występują: reakcje anafilaktyczne, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, żółtaczka, niepokój (zwłaszcza ruchowy), dezorientacja, niedokrwistość hemolityczna.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat w zakażeniach górnych dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich: 250-500 mg co 12 h; w zakażeniach dolnych dróg oddechowych i wczesnym stadium boreliozy: 500 mg co 12 h; w niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych: 125-250 mg co 12 h; w niepowikłanej rzeżączce: 1 g jednorazowo (w razie konieczności + 1 g probenecidu). Dzieci 6-12 rż. w większości zakażeń: 125-250 mg co 12 h; w ostrym zapaleniu ucha środkowego: 250 mg co 12 h. Lek podaje się po posiłku; tabletek nie należy dzielić ani kruszyć. Leczenie trwa zazwyczaj 5-10 dni, w boreliozie preparat stosuje się przez 20 dni.