Nazewnictwo międzynarodowe - Caluna vulgaris (łac.), Calluna (ang.)

Wrzos zwyczajny, czy tez często nazywany pospolitym to wieloletnia, krzaczasta krzewinka należąca do rodziny wrzosowatych. Rośnie na obszarze Europy, północnej Azji, Afryki i w Azji Mniejszej. W Polsce występuje powszechnie, a znaleźć go można w borach, suchych lasach sosnowych i brzozowych. Rośnie na wysokość 30 – 80 cm w tzw. „wrzosowiskach”, czyli gromadnie.
Roślinę najlepiej jest zbierać na początku kwitnienia tj. w sierpniu i wrześniu. Pędy ścina się w połowie, a następnie suszy w przewiewnym miejscu w temperaturze do 40 stopni C.

W skład wrzosu wchodzą mi?dzy innymi garbniki, olejki eteryczne, flawonoidy, kwasy organiczne i sole mineralne tj. krzem i potas.
Wrzos ma korzystny wpływ na układ pokarmowy i moczowy. Leczy stany zapalne, biegunki, nieżyt żołądka i wspomaga trawinie. Zapobiega też nadmiernej fermentacji w jelitach oraz działa rozkurczowo na mięśnie gładkie jelit i dróg moczowych. Pomaga w leczeniu prostaty, kamienicy moczowej i zabija niektóre bakterie odporne nawet na antybiotyki. Ponad to wzmaga apetyt i ma działanie uspokajające.
Stosowany jest też w procesach regeneracyjnych organizmu, np. dolegliwościach stawowych i kostnych, dlatego szczególnie polecany jest osobom starszym. Zapobiega przedwczesnemu starzeniu się tkanki łącznej.

Wrzos jest tez rośliną ozdobną, która często rośnie w ogrodach. Kwiaty wrzosu mogą mieć wiele kolorów i pozostają na roślinie nawet zimą. Jest to również roślina miododajna. Miód wrzosowy ma galaretowatą konsystencję, silny aromat oraz charakterystyczny słodko – gorzki smak. Uważany jest za jeden z najlepszych miodów kwiatowych.

Łacińska nazwa Calluna pochodzi od greckiego słowa "zamiatać". Ma to związek z tym, iż kiedyś z wrzosu robiono miotły.

Ciekawe przepisy

Napar:
Należy jedną łyżkę ziela wrzosu zwyczajnego zalać szklanką wrzątku. Odstawić do zaparzenia na 10 minut, a następnie przecedzić. Pić 3 razy dziennie po 1/2 szklanki.

Mieszanka moczopędna:
Trzeba w równych proporcjach zmieszać wrzos, ziele marzanki, ziele połonicznika, kwiat chabru i liście brzozy. Następnie jedną łyżkę mieszanki zalewa się jedną szklanką wrzątku. Pije się 2-3 razy dziennie.