Wodnicha gołąbkowa (Hygrophorus russula) - jest to jadalny grzyb. Należy do rodzaju wodnich.

Charakterystyka
Kapelusz wodnichy ma średnicę od 5 do 12 cm. Początkowo jest półkulisty, a później robi się wypukły, płaski i na koniec, u starszych osobników pośrodku jest wklęsły, ale nieco lejkowaty. Ma długo podwinięty brzeg. Młody jest oślizgły, a później suchy. Początkowo jest biały, ale wcześnie jednak dostaje czerwonych plamek. Na koniec cały kapelusz jest różowy, mięsnoczerwonawy, przy czym zabarwienie bywa niejednolite. Czasami pojawiają się plamy, przy brzegu są bledsze.
Blaszki mają szerokość do 1 cm. Są grube i dość gęste. Szeroko przyrośnięte do trzonu do łagodnie zbiegających się. Trzon ma wysokość od 6 do 8 cm. Jego średnica wynosi od 1,5 do 2,5 cm. Jest cylindryczny, brzuszkowaty, zwarty, pełny, a na białym tle podłużnie purpurowoczerwony włóknisty lub plamisty. Po uciśnięciu trochę różowieje. Miąższ jest biały lub z różowym odcieniem, a u starych owocników nieco czerwienieje. Zapach jest niewyraźny, ale smak gorzkawy.

Rośnie od lipca do października. W dość ciepłych lasach liściastych (dąb, buk). Najlepsze dla niej to wapienie.

Znaczenie
Grzyb należy do jadalnych. Nadaje się do przyrządzania potraw i jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia. Przed przyrządzeniem zaleca się zdjęcie skórki. Skórka bywa trochę gorzkawa.

Wodnichę gołąbkową najbardziej przypomina podobna do niej, ale trująca wodnicha zaróżowiona.