Nazwa produktu leczniczego: Witamina C monovitan

Skład: Acidum ascorbicum
Postać farmaceutyczna: tabletki drażowane
Dawka: 200 mg
Wielkość opakowania: 25 tabl. 30 tabl. 50 tabl. (1 x 50) 50 tabl. (2 x 25) 50 tabl. (5 x 10) 100 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: PLIVA Kraków Zakłady Farmaceutyczne S.A.
Wytwórca: PLIVA Kraków Zakłady Farmaceutyczne S.A. TEVA Kutno S.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL, PL


Działanie
Witamina C - kwas askorbowy - pełni ważną rolę w procesach oksydoredukcyjnych. Wpływa na wiele procesów metabolicznych, w tym na metabolizm fenyloalaniny, tyrozyny, kwasu foliowego, noradrenaliny, histaminy, żelaza, węglowodanów. Bierze udział w syntezie lipidów, białek, karnityny, a także kolagenu, proteoglikanów i substancji międzykomórkowej. Warunkuje prawidłowy stan naczyń krwionośnych i wspomaga ogólną odporność organizmu. Dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiąże się w około 25% z białkami osocza. Kwas askorbowy jest metabolizowany w wątrobie i wydalany w postaci metabolitów z moczem. Po podaniu bardzo dużych dawek jest wydalany w postaci niezmienionej w moczu i w kale. T0,5 po podaniu doustnym dawki 1 g wynosi ok. 13 h.

Wskazania
Stany niedoboru witaminy C (np. szkorbut) lub zwiększonego zapotrzebowania na witaminę C, m.in. w przebiegu zakażeń bakteryjnych lub wirusowych, okresie rekonwalescencji, trudno gojących się ranach, intensywnym wysiłku fizycznym, długotrwałej gorączce, stanach zaburzonej odporności organizmu, u osób palących. Zapobieganie niedoborom witaminy C, m.in. podczas stosowania diety eliminacyjnej.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na składniki preparatu. Nie podawać dużych dawek (powyżej 1 g/dobę) w kamicy nerkowej (szczawianowej), nadmiernym wydalaniem szczawianów przez nerki i w zaburzeniach metabolizmu żelaza.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z hiperoksalurią, niedoborem aktywności G-6-PD, kamicą nerkową w wywiadzie, skłonnością do tworzenia złogów mineralnych w układzie moczowym, hemochromatozą, niedokrwistością sideroblastyczną, cukrzycą lub talasemią. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lappa lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Kwas askorbowy przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Nie stosować w dawkach większych niż zalecane dzienne spożycie (80-100 mg na dobę).

Działania niepożądane
Dawki dobowe powyżej 600 mg mogą powodować łagodne działanie moczopędne. Długotrwałe stosowanie dużych dawek kwasu askorbowego (powyżej 1000 mg na dobę) może powodować nudności, wymioty, zgagę, biegunkę, skurcze żołądka, nagłe zaczerwienienie skóry, wysypkę, napady gorąca, ból głowy, bezsenność oraz hiperoksalurię, która może prowadzić do kamicy nerkowej.

Interakcje
Kwas askorbowy zwiększa wchłanianie z przewodu pokarmowego jednocześnie stosowanego żelaza, nasilając jego toksyczność. Jednoczesne stosowanie z deferoksaminą może również zwiększyć toksyczność tkankową żelaza. Lek może nasilać działanie i toksyczność sulfonamidów. Kwas askorbowy może zwiększać stężenie estrogenów we krwi. Jednoczesne stosowanie kwasu askorbowego i kwasu acetylosalicylowego powoduje zwiększenie wydalania kwasu askorbowego i zmniejszenie wydalania kwasu acetylosalicylowego z moczem. Łączne stosowanie z flufenazyną może prowadzić do zmniejszenia stężenia flufenazyny we krwi. Łączne podawanie sulfonamidów lub fosforanu sodowego celulozy i witaminy C może być przyczyną wytrącania się kryształów szczawianowych w moczu. Duże dawki witaminy C zakwaszają mocz, wskutek czego zmniejsza się wydalanie leków o charakterze kwasów, a zwiększa wydalanie leków o charakterze zasad (np. TLPD).

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: zapobiegawczo 200-500 mg na dobę, leczniczo 500-1000 mg na dobę. Dzieci powyżej 5 lat: leczniczo 100-200 mg na dobę.

Uwagi
Witamina C stosowana w dawkach ≥1 g na dobę może fałszować wyniki testów laboratoryjnych, m.in. na obecność glukozy w moczu, stężenie etyloestradiolu, aktywność aminotransferaz wątrobowych, dehydrogenazy mleczanowej w osoczu, obecność krwi utajonej w kale, stężenie bilirubiny, żelaza i ferrytyny w surowicy, pH moczu, stężenie kwasu moczowego i szczawianów.