Uwagi: Wiosłowanie sztangą jest jednym z najbardziej podstawowych złożonych ćwiczeń stosowanym w rozwoju mięśni pleców. Dzięki możliwości oddziaływania na różne obszary mięśni pleców poprzez zmianę m.in. szerokości uchwytu, sposobu uchwytu itd. jest ćwiczeniem bardzo wszechstronnym. Można je wykonywać również sztangą łamaną, która zmniejsza naprężenia w nadgarstkach. Podczas jego wykonywania kluczową sprawą jest unikanie okrągłych pleców czyli tzw. kociego grzbietu. Wiosłowanie powinno być robione głównie przez odpowiedni ruch barków i łopatek, a zgięcie przedramion powinno być tylko wykończeniem ruchu (ćwiczenia), dzięki czemu unika się zbyt dużej pracy ramion w stosunku do pleców.

Nachwyt czy podchwyt? Łapiąc sztangę nachwytem angażuje się bardziej mięsień równoległoboczny i dolną część mięśnia czworobocznego, a podczas ćwiczenia łokcie prowadzi się szeroko. Łapiąc sztangę podchwytem bardziej angażuje się biceps (co może być niekorzystne przy dużych ciężarach) i górną część mięśnia czworobocznego, zaś łokcie prowadzi się bliżej tułowia. W podchwycie można ćwiczyć ze sztangą łamaną.

Szerokość ustawienia dłoni: Łapiąc sztangę szerzej niż szerokość barków mocniej angażuje się zewnętrzną część pleców (mięsień najszerszy grzbietu, obły większy, obły mniejszy i podgrzebieniowy), zaś łapiąc sztangę wężej, bardziej angażuje się środkowe części pleców (mięsień czworoboczny i równoległoboczny).

Do brzucha czy do klatki? Wykonując wiosłowanie do klatki mocniej angażuje się górną cześć pleców - mięśnie czworoboczne grzbietu, obłe większe, obłe mniejsze i tylne aktony mięśni naramiennych, zaś
wiosłowanie wykonywane do brzucha mocniej angażuje dolne obszary mięśni pleców.

Kąt nachylenia tułowia: Im mniej pochylony tułów (wyższa pozycja), tym bardziej angażuje się wyższe partie mięśnia czworobocznego i górną część pleców. Im tułów bardziej pochylony (niższa pozycja), tym mocniej pracują niższe partie mięśnia czworobocznego i dolna część pleców oraz prostowniki.