Główne mięśnie biorące udział w ćwiczeniu: ogółem mięśnie pleców
Mięśnie pomocnicze: czworoboczny część środkowa, czworoboczny część dolna, równoległoboczny, najszerszy grzbietu, obły większy, naramienny akton tylny, podgrzebieniowy, obły mniejszy, piersiowy większy, ramienny, ramienno-promieniowy
Stabilizatory: dwugłowy ramienia, długa głowa tricepsu, prostowniki grzbietu, kulszowo - goleniowe, przywodziciel wielki, pośladkowy wielki




Wykonanie: Podejdź do sztangi i rozstaw stopy na szerokość barków. Pochyl tułów równolegle do podłoża zachowując naturalną krzywiznę kręgosłupa. Złap gryf na szerokości barków nachwytem i weź oddech. Patrząc przed siebie rozpocznij ruch wiosłowania. W momencie dotknięcia gryfem górnej części brzucha lub dolnej części klatki piersiowej, ściągnij łopatki, wypuść powietrze i zacznij opuszczać sztangę do momentu odłożenia jej na podłoże.

Uwagi: Kolejna odmiana wiosłowania. Nazwa ćwiczenia pochodzi od jego pomysłodawcy – trenera Glenna Pendlay`a. W odróżnieniu od klasycznego wiosłowania każde powtórzenie kończy się odłożeniem sztangi na podłoże. Ruch wiosłowania ma być wykonany bardzo szybko i dynamicznie. Biodra oraz tułów nie powinny zmieniać pozycji. Tułów powinien być nachylony równolegle do podłoża. Wiosłowanie powinno być robione głównie przez odpowiedni ruch barków i łopatek, zgięcie przedramion powinno być tylko wykończeniem ruchu (ćwiczenia), unikniesz wtedy zbyt dużej pracy ramion w stosunku do pleców.