Wilgotnica łąkowa (Hygrocybe pratensis) - jest to smaczny grzyb jadalny z rodziny wodnichowatych.

Charakterystyka
Kapelusz ma średnicę od 2 do 7 cm. U młody osobników jest wypukły, a następnie robi się płaski. Jego powierzchnia jest falista, a pośrodku ma słaby grabek. Mogą pojawiać się w nim wgłębienia, gładkie, suche i matowe. Kapelusz ma kolor pomarańczowobrązowoochrowy, z wiekiem płowieje.
Blaszki są szerokie, rzadkie i zbiegają się przy trzonie. Mają ostrze gładkie, a barwią się na kremowo - pomarańczowo.

Trzon ma wysokość od 2,5 do 5,5 cm, a średnica wynosi od 6 do 12 mm. Jest cylindryczny, zwężony ku podstawie, a powierzchnia jest sucha, gładka i podłużnie włókienkowata. Trzon jest pełny, elastyczny i kremowo – białawy. Z wiekiem robi się kremowo – pomarańczowy. Miąższ jest gruby w centrum kapelusza. Ma kremowo – pomarańczową barwę i smak łagodny. Nie ma natomiast wyraźnego zapachu.

Rośnie od czerwca do października. Owocniki wyrastają pojedynczo lub w grupach, w trawie, na pastwiskach, na łąkach oraz przy brzegach lasów.

Znaczenie
Wilgotnica łąkowa jest smacznym grzybem jadalnym, którego można na różne sposoby przyrządzać. Najczęściej jest smażony i dodawany do potraw mięsnych. Można go również jeść na surowo.
Najbardziej do niej jest podobna Hygrophorus nemoreus, która wyrasta w lasach liściastych (dąb). Kapelusz ma ciemno - brązowo zabarwienie i biały miąższ.