Nazewnictwo międzynarodowe – Chamaenerion angustifolium (łac.), Fireweed (ang.)

Wierzbówka kiprzyca jest to roślina osiągająca od 70 cm do 150 cm wysokości i należąca do rodziny wiesiołkowatych. Jest to wieloletnie zioło występujące w Ameryce Północnej, Azji i Europie. W Polsce jest to roślina pospolita. Rośnie zazwyczaj w kępach na brzegach wilgotnych lasów.
Charakterystyczne dla rośliny są duże kwiaty o purpurowym kolorze, które są zebrane w stożkowate grona. Można je oglądać od czerwca do lipca.
Nazwa łacińska wierzbówki „Chamaenerion” oznacza „niski oleander”, co wskazuje na podobieństwo roślin.

Już od dawna uważano wierzbówkę za roślinę leczniczą. Indianie wykorzystywali ją jako środek przeciwdrgawkowy, a także wspomagający leczenie astmy, kokluszu i czkawki.
Wierzbówka kiprzyca ma właściwości uśmierzające i ściągające. Używana jest podczas leczenia biegunek, jelita wrażliwego, prostaty i zapalenia okrężnicy. Działa również nasennie i uspokajająco.
Do użytku zewnętrznego robi się maści, szczególnie polecane na problemy skórne u dzieci.

W kuchni liści wierzbówki dodaje się do sałatek, zup i różnego rodzaju herbat mi?dzy innymi zielonej. Kłącza zaś przerabia się na mąkę używaną do pieczenia chleba. Ma on lekko orzechowy smak. W Kanadzie roślina ta porównywana była do szparagów.
Zwierzęta nie jedzą wierzbówki.

Ciekawe przepisy

Wywar na prostatę:
Należy wymieszać po 30 g kwiatków wierzbówki kiprzycy, kwiatków prawoślazu lekarskiego, kwiatków dzikiego tymianku, liści pokrzywy oraz korzenia mniszka lekarskiego. Całość zalać litrem wrzątku i podgrzewać przez 5 minut. Następnie parzyć pod przykryciem przez 30 minut i odcedzić. Cały wywar powinien być wypity w ciągu dnia. Kuracja taka trwa około miesiąca.

Nalewka:
Trzeba 1/2 szklanki zielonego ziela zalać 250 ml 40% alkoholu i odstawić na 7 dni. Następnie przefiltrować. Pije się po 10 ml rozrobionych w 100 ml wody 2-3 razy dziennie.