Nazewnictwo międzynarodowe - Salix alba (łac.), White Willow (ang.)

Wierzba biała inaczej nazywana srebrną lub pospolitą to drzewo należące do rodziny wierzbowatych. Występuje w Europie, Azji i Ameryce Północnej. W Polsce jest to gatunek należący do rodzimych i występujący na całym terytorium kraju. Najczęściej rośnie w wilgotnych lasach, przydrożach i zalewiskach rzecznych.
Jest to szybko rosnące drzewo, a jego charakterystyczną cechą jest występowanie tzw. kotków. Są to kwiaty, które pojawiają się w tym samym czasie, co liście.

Główne związki występujące w wierzbie to mi?dzy innymi glukozydy fenolowe, salicyna, tanina, flawonoidy, glikozydy i kwasy organiczne. Surowcem wierzby jest zazwyczaj kora, którą zbiera się ze ściętych drzew wczesną wiosną, jeszcze przez pojawieniem się liści.
Wierzba biała ma właściwości przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Działa też antyseptycznie i uspokajająco. Używana jest więc w stanach gorączkowych, przeziębieniach, a także w nieżycie żołądka i jelit, biegunkach, zapaleniach błon śluzowych przewodu pokarmowego i innych dolegliwościach żołądkowych. Przeciwdziała nadmiernej krzepliwości krwi i uszczelnia naczynia włosowate. Pomaga również w reumatyzmie, artretyzmie, nerwobólach, bezsenności i przy migrenie. Wierzbę stosuje się też w zapaleniu stawów i kości.
Używana jest także w leczeniu zewnętrznym. Odwar jako dodatek do kąpieli ma działanie wzmacniające i zapobiegające nadmiernej potliwości. Okłady zaś stosowane są na ropiejące rany i przy bakteryjnych zakażeniach skóry.
Kora z wierzby jest składnikiem wielu mieszanek preparatów, np. Reumogranu czy Capsipleksu.
Nie można używać wierzby białej do leczenia długoterminowego, ponieważ może ona podrażniać żołądek i jelita. Ma ona działanie podobne do aspiryny, nie powinno się więc jej podawać dzieciom i osobom uczulonym na ten lek.

Wierzba biała ma też inne zastosowanie. Jest to roślina potrzebująca do wzrostu dużych ilości wody, dlatego często sadzona jest przy drogach, na wałach przeciwpowodziowych, a także na brzegach rzek.
Drewno wierzby białej jest powszechnie wykorzystywane jako materiał opałowy.

Ciekawe przepisy

Herbata:
Należy przez 10 minut gotować 1-2 g kory wierzby białej w 200 ml wody. Pić 3-4 razy dziennie po jednej filiżance.

Lek na ból:
50 g wysuszonej i zmiażdżonej kory wierzby białej zalewa się 750 ml słodkiego, białego wina. Całość odstawia się na miesiąc, a następne odcedza. Pije się po 30 ml.

Odwar:
Trzeba 3 łyżeczki rozdrobnionej kory wierzby zalać szklanką wrzątku. Całość gotować przez około 10 minut, ostudzić i odcedzić. Pije się po 1/2 szklanki 2-3 razy dziennie.