Nazwa produktu leczniczego: Wellbutrin XR

Skład: Bupropioni hydrochloridum
Postać farmaceutyczna: tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu
Dawka: 150 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: GlaxoSmithKline Export Ltd.
Wytwórca: Glaxo Wellcome GmbH

Działanie
Lek przeciwdepresyjny. Selektywny inhibitor neuronalnego wychwytu amin katecholowych (noradrenaliny i dopaminy). Wykazuje minimalny wpływ na wychwyt indoloamin (serotonina). Nie hamuje aktywności MAO. Mechanizm działania w leczeniu depresji nie jest znany, prawdopodobnie jest związany z mechanizmem noradrenergicznym i (lub) dopaminergicznym. Po podaniu doustnym 300 mg chlorowodorku bupropionu w postaci tabl. o zmodyf. uwalnianiu maksymalne stężenie we krwi występuje po około 5 h. Całkowita dostępność biologiczna jest nieznana, dane dotyczące wydalania z moczem sugerują, że co najmniej 87% dawki jest wchłanianie z przewodu pokarmowego. Jest intensywnie metabolizowany w organizmie. Trzy główne metabolity (hydroksybupropion i aminoalkoholowe izomery - treohydrobupropion i erytrohydrobupropion) wykazują aktywność farmakologiczną. Aktywne metabolity są następnie metabolizowane do postaci nieaktywnych i wydalane z moczem. Bupropion, hydroksybupropion i treohydrobupropion wiążą się z białkami w stopniu umiarkowanym (odpowiednio 84%, 77%, 42%). Badania in vitro wykazują, że bupropion jest metabolizowany do aktywnego metabolitu - hydroksybupropionu przede wszystkim przez izoenzym CYP2B6, podczas gdy CYP1A2, 2A6, 2C9, 3A4, 2E1 biorą udział w metabolizmie w mniejszym stopniu. Bupropion i hydroksybupropion są inhibitorami izoenzymu CYP2D6. Bupropion jest wydalany głównie w postaci metabolitów: 87% z moczem i 10% z kałem, tylko 0,5% bupropionu jest wydalane w postaci niezmienionej. Średni T0,5 w fazie eliminacji bupropionu i hydroksybupropionu wynosi ok. 20 h, treohydrobupropionu - 37 h, erytrohydrobupropionu - 33 h.

Wskazania
Leczenie ciężkich epizodów depresji.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na bupropion lub którąkolwiek z substancji pomocniczych. Stosowanie innych preparatów zawierających bupropion, ponieważ wystąpienie napadów drgawkowych jest zależne od dawki. Napady drgawkowe, także w wywiadzie. Zdiagnozowane nowotwory o.u.n. Ciężka marskość wątroby. Rozpoznana aktualnie lub w przeszłości bulimia lub jadłowstręt psychiczny. Jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO; preparat może być stosowany nie wcześniej, niż po 14 dniach od zakończenia leczenia nieodwracalnymi inhibitorami MAO, w przypadku odwracalnych inhibitorów MAO wystarczający jest okres 24 h. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów, którzy kiedykolwiek w trakcie leczenia nagle odstawiają alkohol lub inne leki, których odstawienie związane jest z ryzykiem wystąpienia napadu drgawkowego (szczególnie benzodiazepiny i środki o działaniu podobnym do benzodiazepin).

Środki ostrożności
Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia napadu drgawkowego należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których stwierdzono jeden lub kilka czynników predysponujących do obniżenia progu pobudliwości drgawkowej np.: równoczesne stosowanie innych leków obniżających próg pobudliwości drgawkowej (np. leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, przeciwmalaryczne, tramadol, teofilina, steroidy działające ogólnoustrojowo, chinolony i leki przeciwhistaminowe działające uspokajająco), uzależnienie od alkoholu, uraz głowy w wywiadzie, cukrzyca leczona lekami hipoglikemizującymi lub insuliną, stosowanie leków stymulujących lub zmniejszających apetyt. Leczenie preparatem powinno być przerwane i nie jest zalecane u pacjentów, u których w trakcie terapii wystąpiły napady drgawkowe. Ze względu na zwiększone ryzyko myśli i prób samobójczych oraz samouszkodzeń należy uważnie obserwować pacjentów do czasu uzyskania wyraźnej remisji objawów depresji oraz w początkowych etapach procesu zdrowienia (największe ryzyko samobójstwa). Należy uważnie obserwować pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie, pacjentów, którzy przed rozpoczęciem terapii wykazywali nasilone myśli samobójcze oraz pacjentów poniżej 25 lat. Należy zachować szczególną ostrożność zmieniając schemat dawkowania, włącznie z przerwaniem leczenia, u pacjentów, u których wystąpiło nasilenie myśli/zachowań samobójczych, szczególnie jeżeli te objawy są ciężkie, występujące nagle lub dotychczas nie występowały. Ciężkie epizody depresji mogą być początkowym objawem zaburzeń dwubiegunowych. Leczenie ciężkiego epizodu depresji samym lekiem przeciwdepresyjnym może zwiększyć prawdopodobieństwo wywołania mieszanego/maniakalnego epizodu u pacjentów z ryzykiem zaburzeń dwubiegunowych. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem przeciwdepresyjnym pacjenci powinni być odpowiednio zbadani w celu określenia ryzyka wystąpienia zaburzeń dwubiegunowych. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leczenia elektrowstrząsami u pacjentów równocześnie leczonych bupropionem, ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne. Lek stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową oraz z nadciśnieniem tętniczym; należy rozważyć zakończenie leczenia preparatem jeżeli wystąpi istotne klinicznie zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Jednoczesne zastosowanie bupropionu i nikotynowego przezskórnego systemu terapeutycznego może spowodować zwiększenie ciśnienia krwi. Preparat nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat - bezpieczeństwo i skuteczność leku w tej grupie wiekowej nie zostały ustalone. Leczenie lekami przeciwdepresyjnymi jest związane z ryzykiem wystąpienia myśli i zachowań samobójczych u dzieci i młodzieży z ciężkim epizodem depresji i innymi zaburzeniami psychicznymi. Preparat należy stosować z ostrożnie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz z zaburzeniami czynności nerek (pacjentów z tych grup należy ściśle monitorować).

Ciąża i laktacja
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne zagrożenie dla płodu. Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Bardzo często: bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty). Często: pobudzenie, drażliwość, drżenia, zawroty głowy, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, szum uszny, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi (w niektórych przypadkach znaczne), zaczerwienienie skóry, ból brzucha, zaparcia, utrata apetytu, wysypka, świąd, pocenie się, gorączka, ból w klatce piersiowej, osłabienie, reakcje nadwrażliwości takie jak pokrzywka. Niezbyt często: depresja, splątanie, zaburzenia koncentracji, tachykardia, zmniejszenie masy ciała. Rzadko: drgawki (najczęściej uogólnione dawki toniczno-kloniczne, które w niektórych przypadkach mogą powodować splątanie poudarowe lub zaburzenia pamięci). Bardzo rzadko: agresja, wrogość, rozdrażnienie, niepokój, omamy, nieprawidłowe sny, w tym koszmary senne, depersonalizacja, urojenia, myśli paranoidalne, dystonia, ataksja, Parkinsonizm, brak koordynacji, zaburzenia pamięci, parestezje, omdlenia, kołatanie serca, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie ortostatyczne, drganie mięśni, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka, zapalenie wątroby, zwiększenie częstości oddawania moczu i (lub) zatrzymanie moczu, rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, zaostrzenie łuszczycy, bardziej nasilone reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny; odnotowano również występowanie bólów stawów, mięśni i gorączki w połączeniu z wysypką i innymi objawami wskazującymi na wystąpienie reakcji nadwrażliwości o charakterze opóźnionym (objawy te mogą przypominać chorobę posurowiczą). Częstość nie znana: myśli samobójcze i zachowania samobójcze.

Interakcje
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO; preparat może być stosowany nie wcześniej, niż po 14 dniach od zakończenia leczenia nieodwracalnymi inhibitorami MAO, w przypadku odwracalnych inhibitorów MAO wystarczający jest okres 24 h. Pomimo że bupropion i jego główny metabolit hydroksybupropion nie są metabolizowane za pośrednictwem izoenzymu CYP2D6, to hamują szlak metaboliczny z udziałem CYP2D6. Równoczesne stosowanie chlorowodorku bupropionu i dezypraminy u zdrowych ochotników, u których szybko zachodził metabolizm przy udziale izoenzymu CYP2D6 spowodowało duże (2 do 5 razy) zwiększenie wartości Cmax i AUC dezypraminy. Zahamowanie CYP2D6 utrzymywało się jeszcze przez co najmniej 7 dni po podaniu ostatniej dawki bupropionu. Jednoczesne stosowanie preparatów z wąskim indeksem terapeutycznym, które są metabolizowane głównie przez CYP2D6 powinno być rozpoczynane od najmniejszych dawek tych leków. Leki te to niektóre leki przeciwdepresyjne (np. dezypramina, imipramina), leki przeciwpsychotyczne (np. rysperydon, tiorydazyna), β-adrenolityki (np. metoprolol), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i leki przeciwarytmiczne klasy 1C (np. propafenon, flekainid). W przypadku dołączenia preparatu do leczenia pacjenta stosującego już takie leki, należy rozważyć konieczność zmniejszenia ich dawek; w takich przypadkach należy dokładnie rozważyć oczekiwane korzyści z leczenia preparatem w porównaniu do potencjalnego ryzyka. Bupropion zwiększa Cmax i AUC cytalopramu odpowiednio o 30 i 40%. Podawanie bupropionu równocześnie z lekami wpływającymi na izoenzym CYP2B6 (np. substraty CYP2B6: cyklofosfamid, ifosfamid i inhibitory CYP2B6 np. orfenadryna, tyklopidyna, klopidogrel) może spowodować zwiększenie stężenia bupropionu w osoczu i zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu hydroksybupropionu; konsekwencje kliniczne tej interakcji nie są znane. Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego podawania bupropionu z lekami indukującymi procesy metaboliczne (np. karbamazepina, fenytoina) lub hamującymi metabolizm (np. walproinian). U pacjentów przyjmujących rytonawir może zaistnieć konieczność podania zwiększonych dawek bupropionu, jednakże maksymalna zalecana dawka nie powinna zostać przekroczona. Należy zachować szczególną ostrożność stosując preparat u pacjentów otrzymujących lewodopę albo amantadynę (ograniczone dane kliniczne wskazują na częstsze występowanie działań niepożądanych np. nudności, wymiotów i objawów neuropsychiatrycznych). W czasie leczenia bupropionem należy unikać lub ograniczyć do minimum picie alkoholu. Po jednoczesnym podaniu bupropionu i diazepamu zdrowym ochotnikom, zaobserwowano mniejsze działanie uspokajające niż po podaniu diazepamu pojedynczo. Nie przeprowadzano systematycznej oceny stosowania połączenia bupropionu i leków przeciwdepresyjnych (innych niż dezypramina i cytalopram), benzodiazepin (innych niż diazepam) lub neuroleptyków. Również ograniczone doświadczenie kliniczne dotyczy jednoczesnego stosowania bupropionu z zielem dziurawca. Jednoczesne stosowanie preparatu i nikotynowego przezskórnego systemu terapeutycznego może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: zalecana dawka początkowa wynosi 150 mg raz na dobę. Optymallna dawka nie została ustalona w badaniach klinicznych. Jeżeli po 4 tyg. leczenia dawką 150 mg nie jest widoczna poprawa, dawka może być zwiększona do 300 mg raz na dobę. Pomiędzy kolejnymi dawkami powinna być zachowana przerwa 24 h. Działanie leku było obserwowane po 14 dniach od rozpoczęcia leczenia; pełne działanie przeciwdepresyjne może nie być zauważalne po kilku tyg. leczenia. Pacjenci z depresją powinni być leczeni przez okres co najmniej 6 mies. Podczas zmiany leczenia u pacjentów stosujących bupropion w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu na tabletki preparatu należy stosować taką samą całkowitą dawkę dobową, jeżeli jest to możliwe. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentów z niewydolnością nerek zalecana dawka wynosi 150 mg raz na dobę.
Tabletki należy połykać w całości, nie rozkruszać ani żuć. Preparat można stosować niezależnie od posiłku. W celu zmniejszenia występowania bezsenności zaleca się unikanie podawania leku przed zaśnięciem.

Uwagi
Należy rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki (nie można wykluczyć efektu "z odbicia" lub reakcji odstawiennych). Wyjściowe wartości ciśnienia tętniczego powinny zostać określone podczas rozpoczynania leczenia wraz z późniejszym monitorowaniem ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów z wcześniej istniejącym nadciśnieniem. Należy zachować szczególną ostrożność przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych i upewnić się, że preparat nie wpływa niekorzystnie na wykonywanie tych czynności. W takcie leczenia należy unikać lub ograniczyć do minimum spożywanie alkoholu.