Nazwa produktu leczniczego: Węgiel leczniczy Microfarm

Skład: Carbo medicinalis
Postać farmaceutyczna: kapsułki twarde
Dawka: 200 mg
Wielkość opakowania: 20 kaps.
Podmiot odpowiedzialny: Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe MICROFARM s.c. Małgorzata Kacperska, Jan Kacperski
Wytwórca: Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe MICROFARM s.c. Małgorzata Kacperska, Jan Kacperski
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL


Działanie
Jelitowy lek adsorbujący. Po podaniu doustnym wiąże nieselektywnie różne substancje znajdujące się w przewodzie pokarmowym, w tym związki nasilające perystaltykę i przenikanie wody do światła jelita, toksyny bakteryjne, bakterie, leki i inne związki chemiczne oraz produkty gnilne, gazy jelitowe, substancje toksyczne itp. Uniemożliwia także wtórne wchłanianie związków wydalonych do jelit np. z żółcią. Preparat jest mało skuteczny w zatruciu kwasem borowym, siarczanem żelazawym i innymi związkami metali, DDT, cyjankami, litem, etanolem, glikolem etylenowym, produktami rafinacji ropy naftowej oraz kwasami mineralnymi i zasadami. Węgiel aktywowany nie wchłania się z przewodu pokarmowego i jest w całości wydalany z kałem. Działa zapierająco. Ocenia się, że w leczeniu zatruć jest równie skuteczny jak płukanie żołądka lub wymioty, a nawet efektywniejszy, kiedy po pewnym czasie po zastosowaniu węgla zostanie podany lek przeczyszczający.

Wskazania
Biegunki, niestrawność, wzdęcia. Zatrucia lekami lub innymi związkami chemicznymi - po porozumieniu z lekarzem.

Przeciwwskazania
Nie stosować u osób nieprzytomnych, u których nie zabezpieczono dróg oddechowych.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować w przypadku zatrucia środkami wpływającymi na perystaltykę jelit (leki przeciwcholinergiczne, opioidy) oraz ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej ostrożnie i tylko sporadycznie stosować środki przeczyszczające podczas leczenia węglem aktywowanym. W dawce większej niż 17 tabl. na dobę (wówczas dawka zawartej w tabletkach sacharozy przekracza 5 g/ 24 h) preparat może wywoływać niekorzystne działanie u pacjentów z cukrzycą, u osób z zespołem złego wchłaniania typu glukozo-galaktozowego, przy nietolerancji fruktozy i u osób z niedoborem sacharozo-izomaltazy.

Ciąża i okres karmienia piersią
W ciąży stosować jedynie w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak danych o stosowaniu węgla leczniczego przez matki karmiące piersią. Ponieważ preparat nie wchłania się z przewodu pokarmowego najprawdopodobniej nie wpływa on niekorzystnie na dzieci karmione piersią.

Działanie niepożądane
Mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wymioty (zwłaszcza u dzieci), zaparcia. Opisywano podczas wymiotów aspirację podanego węgla do płuc. Węgiel barwi stolec na czarno.

Interakcje
Może osłabić wchłanianie innych leków z przewodu pokarmowego. Węgiel adsorbuje następujące substancje lecznicze: salicylany, kwas acetylosalicylowy, barbiturany, benzodiazepiny, chlormetiazol, chlorochinę, chlorpromazynę i podobne do niej fenotiazyny, klonidynę, kokainę i inne leki stymulujące oun, digoksynę, digitoksynę, ibuprofen, kwas mefenamowy, mianserynę, nikotynę, paracetamol, parakwat, środki z grupy inhibitorów MAO, fenytoinę, propranolol i inne środki blokujące receptory ß-adrenergiczne, chininę, teofilinę, zidowudynę. Leki należy stosować co najmniej 2 godziny przed lub po przyjęciu węgla leczniczego. W leczeniu ostrych zatruć niezbędne inne leki należy podawać parenteralnie.

Dawkowanie
Niestrawność i wzdęcia. Dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż.: 3-4 tabl. kilka razy dziennie, do ustąpienia objawów. Biegunka. Dorośli i dzieci powyżej 12 r.ż. jednorazowo 10-13 tabl. (około 4 g), najlepiej w postaci papki. Dawkę, w razie konieczności można powtarzać co kilka godzin. Zatrucia lekami i związkami chemicznymi. Dorośli i dzieci powyżej 1 r.ż. jednorazowo około 12,5 g, w razie konieczności kilkakrotnie w ciągu doby. Dzieci poniżej 1 r.ż. w jednorazowej dawce 1 g/kg m.c., w razie potrzeby można ją powtarzać co 4-6 h. W zatruciu substancjami chemicznymi i lekami najczęściej węgiel podaje się w zawiesinie wodnej o konsystencji gęstej śmietany. W płukaniu żołądka zawiesinę podaje się doustnie, przez zgłębnik w zalecanej dawce i następnie usuwa przez odessanie lub wywołanie wymiotów odzyskując całkowitą ilość podanego węgla.