Główne mięśnie biorące udział w ćwiczeniu: naramienny akton tylny
Mięśnie pomocnicze: podgrzebieniowy , obły mniejszy, naramienny cześć boczna, czworoboczny część środkowa i dolna, równoległoboczny.
Stabilizatory: trójgłowy ramienia, prostowniki nadgarstka , prostowniki grzbietu, kulszowo-goleniowe, pośladkowy wielki, przywodziciel wielki.



Wykonanie: Złap sztangielki nachwytem zamkniętym, a następnie pochyl tułów zginając przy tym kolana i łokcie. Weź wdech i kolejno robiąc wydech równocześnie podnoś sztangielki. Zatrzymaj, kiedy łokcie będą znajdować się na wysokości barków. Robiąc wydech zacznij opuszczać sztangielki.

Uwagi: W ćwiczeniu ważne jest ustawienie dłoni i łokci. Dłonie powinny być ułożone w pozycji pośredniej lub z lekką rotacją wewnętrzną (mały palec i kciuk są na tej samej wysokości). Łokcie należy zgiąć tak, aby utworzył się kąt rozwarty. Zwróć uwagę aby były zablokowane i odpowiednio oddalone od ciała (zalecany kąt 90 stopni). Nie powinno się unosić sztangielek wyżej niż na wysokość barków, ponieważ bardziej angażuje to mięśnie grzbietu.

Ćwiczenie to może być wykonywane na wiele różnych sposobów np. w oparciu o ławkę czy siedząc na niej, a także na odpowiednich maszynach. Dzięki temu bardziej izoluje się tylny akton naramiennych. Można używać również wyciągu dolnego (siedząc lub stojąc) i górnego (stojąc, jednorącz lub oburącz) bramy.

Użytkownik Yaro edytował ten post 27 marzec 2009 - 17:11