Twardziak japoński( twardziak uprawny, shiitake, shii-take - Lentinula edodes Berk.) - jest gatunkiem grzyba z rodziny gąskowatych. Najczęściej można go spotkać na terenach Azji Wschodniej, w Chinach, Japonii i na Półwyspie Indochińskim.

W Chinach i Japonii grzyb jest grzybem, który uprawiany jest w szklarniach i na wolnym powietrzu. W Europie podejmuje się uprawy Eberswalde w Niemczech jeszcze przed II wojną światową. Jest uprawiany na martwych kłodach drzewnych. Owocniki rosną w grupach, na martwym drewnie liściastym (Carpinus, Castanea, Fagus, Pasania, Quercus).

Charakterystyka
Twardziak japoński jest brązowym grzybem, który ma kapelusz średnicy 20 cm i trzonie 3-4 cm grubości. Kolor trzona jest jasnoczerwono - brązowy z łuskami i jest nieco ciemniejszymi w górnej części powierzchni. Hymenofor jest białawy, gęsty oraz szeroki. W późniejszym okresie przechodzi w czerwonawą plamistość. Miąższ biały w smaku jest lekko kwaskowaty.

Znaczenie
Grzyby posiadają wartości odżywcze i bez przeciwwskazań mogą być jedzone gotowane lub smażone. Powodują zmniejszanie zawartości cholesterolu w organizmie i przeciwdziałają stwardnieniu tętnic.
Twardziaki japońskie można również spożywać w stanie świeżym oraz suszonym. Doskonale nadają się do marynowania.