Nazwa produktu leczniczego: Trasylol

Skład: Aprotininum
Postać farmaceutyczna: roztwór do infuzji
Dawka: 1111,1 j.Ph.Eur. (2 000 000 KIU)
Wielkość opakowania: 1 butelka 200ml
Podmiot odpowiedzialny: Bayer Schering Pharma AG
Wytwórca: Bayer HealthCare AG
Kraj wytwórcy (kod kraju): D



Działanie
Aprotynina jest polipeptydem składającym się z 58 aminokwasów, otrzymywanym z płuc bydlęcych. Będąc inhibitorem proteaz i tworząc kompleksy enzym -inhibitor, lek działa jako inhibitor ludzkiej trypsyny, plazminy, kalikreiny osoczowej i tkankowej. Związanie aprotyniny z enzymem następuje również w przypadku połączenia enzymu z innym białkiem pod warunkiem dostępności centrum aktywnego i w ten sposób aprotynina hamuje nie tylko wolną plazminę lecz również kompleks plazmina-streptokinaza. Po podaniu dożylnym aprotynina podlega szybkiej dystrybucji w całkowitej przestrzeni pozakomórkowej, co początkowo prowadzi do zmniejszenia jej stężenia w osoczu z początkowym T0,5 0,3-0,7 h. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 5-10 h. Aktywność antyfibrynolityczna w 80% występuje w związku z białkami osocza, a w 20% we frakcji bezbiałkowej. Aprotynina gromadzi się w nerkach i, w mniejszym stopniu, w tkance chrzęstnej. Praktycznie nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Aprotynina jest metabolizowana do krótszych peptydów i aminokwasów z udziałem enzymów lizosomalnych nerki. 25-40% leku wydalane jest z moczem w postaci nieczynnych metabolitów, a poniżej 5% w postaci czynnej.

Wskazania
Profilaktycznie w celu zmniejszenia okołooperacyjnej utraty krwi u pacjentów poddawanych operacji pomostowania aortalno-wieńcowego z zastosowaniem krążenia pozaustrojowego.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na aprotyninę.

Środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, którzy otrzymywali aprotyninę w przeszłości bądź prawdopodobnie nim leczonych oraz u pacjentów z jakimkolwiek wywiadem alergicznym. W tej grupie chorych zaleca się dożylne podanie leków z grupy antagonistów receptora H1 lub H2 i podawanie aprotyniny w sposób podany w punkcie „Dawkowanie". Należy zachować szczególną ostrożność także u pacjentów poddanych rekonstrukcji łuku aorty w warunkach całkowitego zatrzymania krążenia przy głębokiej hipotermii - obserwowano zwiększoną śmiertelność i częstsze występowanie niewydolności nerek. Warunkiem podawania aprotyniny jest utrzymanie właściwego leczenia antykoagulacyjnego (heparyna) i monitorowania tej terapii. Zaleca się, aby ACT z zastosowaniem celitu jako aktywatora utrzymywało się na poziomie > 750 s w czasie, gdy stosowane jest krążenie pozaustrojowe. W związku z oddziaływaniem aprotyniny na wyniki testów ACT można zastosować alternatywne metody oznaczania zapotrzebowania na heparynę. Ze względu na możliwość okluzji przeszczepu żylnego po aprotyninie konieczne jest odpowiednie postępowanie z przeszczepem (nie wolno przechowywać w roztworach zawierających krew, którą pobrano z przewodu, którym uprzednio podawano aprotyninę). Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, nie jest jednak konieczna modyfikacja dawki u chorych z zaburzeniami czynności nerek. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci nie jest w pełni znane.

Ciąża i laktacja
W ciąży stosować wyłącznie w przypadkach zagrożenia życia matki. Brak danych na temat przenikania aprotyniny do mleka matki; w przypadku konieczności podania leku karmiącej matce, powinna ona przerwać karmienie piersią podczas i przez 48 h po zakończeniu podawania leku.

Działania niepożądane
Reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne o zróżnicowanym nasileniu objawów (od zmian skórnych, nudności, duszności do pełnoobjawowego wstrząsu anafilaktycznego) - występują one rzadko po pierwszym podaniu, ale w przypadku ponownego podania mogą już występować często (5% chorych) - w przypadku ich wystąpienia należy natychmiast przerwać podawanie leku. U około 50% pacjentów po pierwszym podaniu leku stwierdzono występowanie swoistych przeciwciał skierowanych przeciw aprotyninie. Obserwowano przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, sporadycznie przemijającą niewydolność nerek. Stwierdzano zwiększone ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego, prawdopodobnie wskutek zmniejszenia stężenia heparyny w wyniku zastosowania celitu jako aktywatora dla oznaczania ACT. Stwierdzano zwiększone ryzyko zamknięcia przeszczepu naczyniowego, będące wynikiem nie samego działania ubocznego leku ale stosowania nieodpowiednich dawek heparyny bądź niewłaściwej konserwacji przeszczepu żylnego. Rzadko obserwowano zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz komorowy i nadkomorowy), niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca, hipotensję. Miejscowo objawy zakrzepowego zapalenia żył.

Interakcje
Aprotynina hamuje działanie leków trombolitycznych (streptokinaza, urokinaza, alteplaza). Może zakłócać oznaczanie czasu krzepnięcia po aktywacji (ACT) krwi pełnej - należy to uwzględnić przy oznaczaniu ACT podczas monitorowania aktywności koagulacyjnej po podawaniu heparyny w warunkach krążenia pozaustrojowego. U pacjentów leczonych aprotyniną dawkę protaminy konieczną do zneutralizowania działania heparyny należy określić, biorąc pod uwagę utrzymywanie stałego stosunku do dawki podanej heparyny albo kontrolować metodą miareczkowania protaminą. Należy unikać podawania aprotyniny w postaci infuzji z innymi lekami.

Dawkowanie
Przed każdym podaniem preparatu pacjentowi należy podać 1 ml (5,6 j. Ph. Eur. =10 000 KIU) aprotyniny, a następnie pozostawić go pod obserwacją przez 10 min, szczególnie jeśli wcześniej stosowano u niego aprotyninę lub jeśli nie można tego z całą pewnością wykluczyć.
Pacjenci poddawani operacji pomostowania aortalno-wieńcowego: początkowo podaje się dawkę 1 111,1 j. Ph. Eur. (2 000 000 KIU) we wlewie dożylnym trwającym ponad 20 min, na początku zabiegu chirurgicznego; następnie podawanie leku kontynuuje się, stosując wlew ciągły w dawce 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU) na 1 h aż do zakończenia zabiegu chirurgicznego; kolejne 1 111,1 j. Ph. Eur. (2 000 000 KIU) dodaje się do płynów wypełniających aparaturę do krążenia pozaustrojowego.
Preparat należy podawać powoli (z maksymalną szybkością wlewu - 10 ml/min) w długim wstrzyknięciu lub krótkiej infuzji dożylnej, wyłącznie pacjentom znajdującym się w pozycji leżącej. Z reguły preparatu nie należy podawać dłużej niż przez 6 h podczas operacji pomostowania aortalno-wieńcowego z zastosowaniem krążenia pozaustrojowe