Skocz do zawartości


  • Proszę się zalogować aby odpowiedzieć

Ankieta: Ocena preparatu - Transtec 35 mcg/h (0 użytkowników głosowało)

Jak oceniasz?

  1. Polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

  2. Nie polecam (0 głosów [0.00%])

    Procent głosów: 0.00%

Głosuj Goście nie mogą głosować

#1
Leksykon Leków

Leksykon Leków

    :)

  • Spec
  • PipPipPipPipPipPipPipPipPip
  • 9417 postów
  • Płeć:Mężczyzna
Nazwa produktu leczniczego: Transtec 35 mcg/h

Skład: Buprenorphinum
Postać farmaceutyczna: system transdermalny
Dawka: 35 mcg/h (20 mg)
Wielkość opakowania: 3 szt. 5 szt. 10 szt.
Podmiot odpowiedzialny: Grünenthal GmbH
Wytwórca: Grünenthal GmbH
Kraj wytwórcy (kod kraju): D



Działanie
Lek przeciwbólowy, należący do grupy silnych opioidów o działaniu agonistycznym na receptor mi i antagonistycznym na receptor kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, ale posiada znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy, będące czystymi agonistami. System transdermalny składa się z zawierającej buprenorfinę polimerowej matrycy adhezyjnej, folii separującej z tereftalatanu etylenu, matrycy adhezyjnej nie zawierającej buprenorfiny, zewnętrznej warstwy pokrywającej poli (tereftalatan etylenu) i jednostronnie aluminiowanej silikonowanej usuwalnej osłonki. Po pierwszym zastosowaniu plastra stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się stopniowo i powoli, po 12-24 h występuje minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. Z badań z systemem uwalniającym 35 µg/h, średnie Cmax wynosiło od 200 do 300 pg/ml, a średnie Tmax 60-80 h. Po usunięciu plastra stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo. Średni T0,5 wynosi około 30 h (25-36 h), ale ze względu na wchłanianie leku ze skóry - wydalanie jest wolniejsze niż po zastosowaniu dożylnym. Wchłonięta - w około 96% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowana w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny i do metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym. 2/3 leku wydalane jest w postaci niezmienionej z kałem, 1/3 w postaci koniugatu lub zdealkilowanej z moczem.

Wskazania
Ból o średnim i dużym nasileniu w przebiegu chorób nowotworowych i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych schorzeń, jeżeli nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych środków przeciwbólowych.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na buprenorfinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Stosowanie w celu leczenia uzależnień od opioidów i zespołu abstynencyjnego. Istniejąca lub zagrażająca niewydolność ośrodka oddechowego. Stosowanie u pacjentów leczonych inhibitorami MAO (także w okresie 2 tyg. przed rozpoczęciem terapii preparatem). Majaczenie alkoholowe. Męczliwość mięśni. Ciąża.

Środki ostrożności
Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, napadami drgawek, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym i bez możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub stosujących leki mogące hamować ośrodek oddechowy, także u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność w przepisywaniu preparatu pacjentom podejrzanym o uzależnienie od leków. Nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających badań w tej grupie wiekowej. Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększyć przenikanie leku przez skórę. Tym samym należy brać pod uwagę możliwość nasilenia działania preparatu u pacjentów gorączkujących lub o zwiększonej z innych powodów temperaturze ciała.

Ciąża i laktacja
Brak danych o stosowaniu leku w ciąży - nie stosować. Lek przenika do mleka matki. U szczurów buprenorfina hamuje laktację. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Bardzo często: nudności, rumień, świąd. Często: duszność, ból i zawroty głowy, wymioty, zaparcia, wysypka, nadmierna potliwość, obrzęki, zmęczenie. Niezbyt często: splątanie, zaburzenia snu, niepokój ruchowy, nadmierne uspokojenie, senność, zaburzenia krążenia (takie jak niedociśnienie tętnicze lub rzadko zapaść naczyniowa), suchość błony śluzowej jamy ustnej, osutka, zmniejszenie wzwodu, znużenie. Rzadko: utrata łaknienia, objawy psychotyczne (takie jak omamy, lęk, koszmary senne), zmniejszenie popędu płciowego, pogorszenie koncentracji, zaburzenia mowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia równowagi, parestezje (np. uczucie kłucia lub palenia skóry), zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, obrzęk powiek, uderzenia gorąca, zahamowanie ośrodka oddechowego, zgaga, miejscowe reakcje alergiczne z cechami zapalenia, zatrzymanie oddawania moczu, zaburzenia mikcji, po długotrwałym stosowaniu - zespół abstynencyjny (pobudzenie, lek, nerwowość, bezsenność, nadpobudliwość ruchowa, drżenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe). Bardzo rzadko: ciężkie odczyny alergiczne, zwężenie źrenic, uzależnienie, nagle zmiany nastroju, drgania pęczkowe mięśni, zaburzenia smaku, zwężenie źrenic, ból uszu, hiperwentylacja, czkawka, odruchy wymiotne, krosty, pęcherzyki skórne, ból w klatce piersiowej. Ze względu na mały potencjał uzależniający buprenorfiny, wystąpienie zespołu abstynencyjnego po jej odstawieniu jest mało prawdopodobne.

Interakcje
W wypadku stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających zastosowanie opioidu petydyny obserwowano zagrażające życiu reakcje dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i naczyniowo-sercowego. Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia takich samych interakcji w przypadku stosowania buprenorfiny. W razie równoczesnego stosowania preparatu z innymi opioidami, środkami znieczulającymi, lekami nasennymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i innymi lekami hamującymi czynność OUN, objawy ze strony OUN mogą ulec nasileniu. Dotyczy to również alkoholu. Jednoczesne stosowanie inhibitorów lub induktorów CYP 3A4 może odpowiednio zwiększyć lub zmniejszyć skuteczność preparatu.

Dawkowanie
U pacjentów, u których nie stosowano uprzednio żadnych środków przeciwbólowych lub stosowano preparaty nieopioidowe (I lub II stopień drabiny analgetycznej WHO) leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki - 35 µg/h. U pacjentów, u których stosowano już opioidy należące do III stopnia drabiny analgetycznej należy przy wyborze dawki początkowej buprenorfiny uwzględnić rodzaj, średnią dawkę dobową i drogę podania stosowanego uprzednio preparatu. U pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (tj. ok. 120 mg morfiny doustnie na dobę) można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym (52,5 µg/h). Pierwszej oceny działania przeciwbólowego należy dokonać po 24 h. Przez pierwsze 12 h od zastosowania systemu transdermalnego kontynuować uprzednio stosowane leczenie przeciwbólowe (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy), a w ciągu następnych 12 h w razie potrzeby krótko działający lek przeciwbólowy. Przed zastosowaniem większej dawki systemu transdermalnego należy wziąć pod uwagę dawkę buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych przyjmowanej jako uzupełnienie leczenia systemem transdermalnym w mniejszej dawce (1 do 2 tabl. 0,2 mg buprenorfiny podjęzykowo co 24 h). Pojedynczy system transdermalny należy zmieniać co 96 h. W celu wygodniejszego stosowania, plastry należy zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, w te same dni tygodnia np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. Niezależnie od dawki jednocześnie można zastosować dwa plastry. Naklejać na płaskie, niepodrażnione i nieowłosione obszary skóry, bez rozległych zbliznowaceń; najlepiej w górnej części pleców i okolicy podobojczykowej, na czystą i suchą skórę. Kolejny plaster przyklejać w innym miejscu, można zastosować lek na to samo miejsce dopiero po upływie co najmniej tygodnia.

Uwagi

Nie eksponować miejsca z naklejonym plastrem na działanie ciepła (poduszek lub koców elektrycznych, termoforów, lamp rozgrzewających, sauny, słońca, gorących kąpieli). Przy odstawianiu leku - nie stosować innych opioidów przez okres 24 h od usunięcia plastra. W trakcie noszenia plastra można kąpać się, pływać, brać prysznic. Preparat może wpływać niekorzystnie na reakcje pacjenta, pogarszając zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Dotyczy to zwłaszcza etapu rozpoczęcia leczenia, momentu zmiany dawki i przypadków jednoczesnego stosowania z innymi ośrodkowo działającymi substancjami jak alkohol, leki uspokajające i nasenne. Pacjenci, których to dotyczy ( np. z zawrotami głowy, senni, u których występuje nieostre lub podwójne widzenie) nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych podczas stosowania preparatu i co najmniej 24 h po usunięciu plastra. U pacjentów z ustaloną, specyficzną dawką nie ma konieczności podjęcia restrykcyjnych działań, jeżeli objawy wymienione powyżej nie występują.
  • 0

Doradca KFD

Doradca KFD
  • KFD pro

Siemanko, w tym przypadku, mogę polecić Ci takie produkty (dla ułatwienia przygotowałem boks ze zdjęciami):




Poniżej kilka linków do tematów podobnych do Twojego:



0 użytkowników czyta ten temat

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych użytkowników


Najważniejsze działy: Kulturystyka | Dieta | Przepisy | Trening | Doping | Fitness | MMA
 Zamknij okienko