Nazwa produktu leczniczego: Torvacard 40

Skład: Atorvastatinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 40 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 90 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Zentiva k.s.
Wytwórca: Zentiva a.s.
Kraj wytwórcy (kod kraju): CZ



Działanie
Selektywny, kompetycyjny inhibitor reduktazy HMG-CoA, enzymu odpowiedzialnego za przekształcenie 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu, prekursora steroli, w tym cholesterolu. Atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu i lipoprotein w surowicy przez hamowanie aktywności reduktazy HMG-CoA, co w efekcie zmniejsza syntezę cholesterolu w wątrobie oraz zwiększa liczbę wątrobowych receptorów lipoprotein o małej gęstości (LDL) na powierzchni komórki w celu zwiększenia wychwytywania i katabolizmu LDL. Zmniejsza wytwarzanie LDL i liczbę cząsteczek LDL, wywołuje nasilone i utrzymujące się zwiększenie aktywności receptora LDL oraz korzystnie zmienia jakość krążących cząsteczek LDL. Zmniejsza stężenie LDL u pacjentów z homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią, którzy zazwyczaj nie reagowali na leczenie zmniejszające stężenie lipidów we krwi. Atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego (30-46%), cholesterolu-LDL (41-61%), apolipoproteiny B (34-50%) i triglicerydów (14-33%) oraz zwiększa stężenie cholesterolu-HDL i apolipoproteiny A1. Udowodniono, że obniżenie stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu-LDL i apolipoproteiny B zmniejsza ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych. Po podaniu doustnym atorwastatyna wchłania się szybko, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1-2 h. Całkowita biodostępność wynosi około 12%, a ogólnoustrojowa aktywność hamująca reduktazę HMG-CoA wynosi około 30% . Z białkami osocza wiąże się w co najmniej 98%. Jest metabolizowana w wątrobie przez cytochrom P-450 3A4 do pochodnych orto- i parahydroksylowych i różnych produktów beta-oksydacji. Około 70% aktywności krążącego inhibitora reduktazy HMG-CoA przypisuje się aktywnym metabolitom. Jest wydalana z żółcią. T0,5 wynosi około 14 h. Okres półtrwania działania hamującego reduktazę HMG-CoA wynosi 20-30 h, ze względu na wpływ aktywnych metabolitów. Niewydolność nerek nie wpływa na stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów we krwi, ani na jej skuteczność. Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów we krwi jest znacznie zwiększone (Cmax około 16 razy i AUC około 11 razy) u pacjentów z przewlekłym poalkoholowym uszkodzeniem wątroby (Child-Pugh B).

Wskazania
Hipercholesterolemia: uzupełnienie leczenia dietetycznego w celu obniżenia podwyższonego stężenia całkowitego cholesterolu, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną, w tym heterozygotyczną hipocholesterolemią rodzinną, lub z hiperlipidemią mieszaną (odpowiadającą hiperlipidemii typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredrickson'a) w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na stosowanie diety i innych niefarmakologicznych metod leczenia. Lek jest również stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu-LDL u pacjentów z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii jako terapia dodana do innych sposobów terapii hipolipemizującej (np. afereza cholesterolu-LDL) lub wtedy, gdy taka terapia jest niedostępna. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów, u których ryzyko pierwszego zdarzenia oceniane jest jako duże, wraz z działaniami mającymi na celu redukcję innych czynników ryzyka.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Czynna choroba wątroby lub niewyjaśniona, trwale zwiększona aktywność aminotransferaz we krwi przekraczająca 3-krotnie górną granicę normy. Miopatia. Ciąża. Okres karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym, niestosujące skutecznych metod antykoncepcji.

Środki ostrożności
Należy zachować ostrożność podczas podawania leku pacjentom spożywającym znaczne ilości alkoholu lub z chorobami wątroby w wywiadzie. W przypadku utrzymującego się ponad 3-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz zaleca się zmniejszenie dawki leku lub jego odstawienie. Lek należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z czynnikami predysponującymi do rabdomiolizy, takimi jak: zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, dziedziczna choroba mięśni w wywiadzie, wystąpienie działania toksycznego statyn lub fibratów na mięśnie w wywiadzie, u pacjentów w wieku powyżej 70 lat. W tych grupach pacjentów należy oznaczać aktywność kinazy kreatynowej (CK) przed rozpoczęciem leczenia - jeżeli aktywność CK jest wyższa niż 5-krotność górnej granicy normy (GGN), nie należy rozpoczynać leczenia. Podawanie leku należy przerwać, jeśli nastąpi znaczne zwiększenie aktywności CK (>10 razy GGN), w przypadku wystąpienia lub podejrzenia rabdomiolizy, a także w przypadku wystąpienia objawów ze strony mięśni i zwiększeniu aktywności CK > 5 razy GGN; jeżeli objawy ze strony mięśni są znacznie nasilone należy rozważyć przerwanie terapii nawet, gdy aktywność CK ≤ 5 GGN. Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania atorwastatyny w skojarzeniu z takimi lekami jak: cyklosporyna, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, niacyna, gemfibrozyl i inne fibraty oraz inhibitory proteazy HIV. Preparat zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.

Ciąża i laktacja
Podawanie preparatu w ciąży i okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji.

Działania niepożądane
Często (≥1/100, <1/10): zaparcia, wzdęcia, dyspepsja, nudności, biegunka; reakcje alergiczne; bezsenność; ból i zawroty głowy, parestezje, niedoczulica; świąd, wysypka; bóle mięśni i stawów; osłabienie, bóle w klatce piersiowej, bóle pleców, obrzęki obwodowe. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100): jadłowstręt, wymioty; małopłytkowość; łysienie, hiperglikemia, hipoglikemia, zapalenie trzustki; niepamięć; neuropatia obwodowa; pokrzywka; szumy uszne; miopatia; impotencja; złe samopoczucie, przyrost masy ciała. Rzadko (≥1/10 000, <1/1000): zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna; zapalenie mięśni, rabdomioliza. Bardzo rzadko (≤1/10 000): anafilaksja; obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Badania: obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi (zmiany te były zazwyczaj łagodne i przemijające i nie wymagały przerwania terapii). Istotne klinicznie (>3 razy GGN) zwiększenie aktywności aminotransferaz we krwi wystąpiło u 0,8% pacjentów (było ono zależne od dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów). Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) we krwi (>3 razy GGN) zanotowano u 2,5% pacjentów. Zwiększenie aktywności CK (>10 razy GGN) wystąpiło u 0,4% pacjentów.

Interakcje
Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P-450 3A4 - należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania preparatu z inhibitorami cytochromu P-450 3A4 (np. cyklosporyną, antybiotykami makrolidowymi - w tym erytromycyną i klarytromycyną, nefazodonem, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi - w tym itrakonazolem, inhibitorami proteaz HIV), ze względu na możliwość zwiększenia stężenia atorwastatyny we krwi. Nie zaleca się spożywania dużych ilości soku grejpfrutowego podczas terapii atorwastatyną. Inhibitory glikoproteiny P (np. cyklosporyna) mogą zwiększać biodostępność atorwstatyny. Nie jest znany wpływ leków indukujących cytochrom P-450 3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina) na działanie atorwastatyny. Możliwe interakcje tego izoenzymu z innymi substratami, choć nie są znane, należy brać pod uwagę w przypadku stosowania innych leków o wąskim indeksie terapeutycznym, np. leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron). Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA z pochodnymi kwasu fibrynowego może zwiększać się ryzyko wystąpienia miopatii. Jednoczesne podawanie digoksyny z atorwastatyną w dawce 80 mg na dobę zwiększa stężenie digoksyny we krwi o około 20% - pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być właściwie monitorowani. Jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie noretysteronu i etynyloestradiolu, co należy uwzględnić podczas ustalania dawek doustnych środków antykoncepcyjnych. U pacjentów otrzymujących atorwastatynę jednocześnie z kolestypolem występuje zmniejszenie (o około 25%) stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów we krwi przy jednoczesnym zwiększeniu efektu hipolipemizującego. Leki zobojętniające kwas żołądkowy (zawierające wodorotlenki glinu i magnezu) zmniejszają stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów we krwi o około 35%, jednak nie ma to wpływu na obniżenie stężenia LDL i cholesterolu. Jednoczesne przyjmowanie atorwastatyny i warfaryny powoduje niewielkie skrócenie czasu protrombinowego podczas pierwszych dni przyjmowania obu tych leków, czas ten powraca do normy w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny (należy jednak uważnie obserwować pacjentów przyjmujących warfarynę podczas włączania atorwastatyny do ich leczenia). Nie wykazano klinicznie istotnych interakcji atorwastatyny z: fenazonem, cymetydyną, amlodypiną, lekami przeciwnadciśnieniowymi i hipoglikemizującymi.

Dawkowanie
Doustnie. Dawkę należy dostosowywać indywidualnie w zależności od celu leczenia, stężenia cholesterolu-LDL oznaczonego przed rozpoczęciem leczenia i reakcji pacjenta na leczenie. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg raz na dobę. Modyfikacji dawek należy dokonywać co 4 tyg. lub rzadziej. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę. U pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową lub u innych pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia epizodów niedokrwiennych celem terapii jest osiągnięcie wartości LDL-C <3 mmol/l (lub 115 mg/dl); pożądaną wartością cholesterolu całkowitego jest <5 mmol/l (lub 190 mg/dl). Pierwotna hipercholesterolemia i mieszana hiperlipidemia: 10 mg raz na dobę; skuteczność obserwuje się w ciągu 2 tyg. a maksymalną reakcję osiąga się zazwyczaj w ciągu 4 tyg. i utrzymuje się ona podczas długotrwałego leczenia. Heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia: dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę; zmiany dawki należy dokonywać nie częściej niż co 4 tyg. do osiągnięcia dawki 40 mg raz na dobę; następnie można albo zwiększyć dawkę do maksymalnej dawki 80 mg raz na dobę lub podawać atorwastatynę w dawce 40 mg raz na dobę w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe. Homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia: 10-80 mg raz na dobę jako leczenie wspomagające inne sposoby terapii hipolipemizującej (np. aferezę cholesterolu-LDL) lub gdy takie sposoby postępowania są niedostępne. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: 10 mg raz na dobę; aby uzyskać zalecane stężenie cholesterolu LDL, konieczne może być stosowanie większych dawek leku.
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u osób w podeszłym wieku.
Dzieci: stosowanie preparatu powinno być prowadzone przez lekarzy specjalistów; doświadczenie dotyczące leczenia dzieci jest ograniczone do małej grupy pacjentów (w wieku 4-17 lat) z ciężkimi dyslipidemiami, takimi jak homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna - dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania nie zostały ocenione. Zalecaną dawką początkową jest 10 mg na dobę, dawka może być zwiększona do 80 mg na dobę w zależności od odpowiedzi i tolerancji leku.
Preparat można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Uwagi
Przed rozpoczęciem i w czasie leczenia należy stosować standardową dietę hipolipemiczną oraz wykonywać badania kontrolne czynności wątroby. Pacjenci, u których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy powinni być monitorowani aż do ustąpienia zaburzeń.