Nazwa produktu leczniczego: Torecan

Skład: Thiethylperazinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 6,5 mg
Wielkość opakowania: 50 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Krka d.d., Novo mesto
Wytwórca: Krka d.d., Novo mesto
Kraj wytwórcy (kod kraju): SLO



Działanie
Lek przeciwwymiotny. Pochodna fenotiazyny, bloker receptorów dopaminergicznych. Przeciwwymiotne działanie preparatu jest rezultatem działania na ośrodek wymiotny w tworze siatkowatym rdzenia przedłużonego i na chemoreceptorową strefę wywierającą odruch wymiotny w IV komorze mózgowej. Blokowanie tych struktur powoduje przerwanie eferentnych sygnałów pobudzających efektory będące instrumentami procesu wymiotnego. Prawdopodobnie tietyloperazyna hamuje również aferentne impulsy autonomicznego układu nerwowego poprzez nerw błędny. Działanie przeciwwymiotne występuje 30 min po doustnym podaniu leku i trwa około 4 h. Działanie tietyloperazyny przeciw zawrotom głowy polega na działaniu na ośrodki koordynacji w tworze siatkowatym, które współdziałają przy koordynacji równowagi ciała poprzez uzgadnianie aferentnych bodźców organu równowagi w uchu wewnętrznym i układu lokomocyjnego. Lek dobrze się wchłania z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie osiągane jest 2-4 h po podaniu doustnym. Ma wysoką lipofilność i wysoki procent wiązania z błonami i białkami osocza (ponad 85%). Gromadzi się w narządach o dużym przepływie krwi i łatwo przenika przez łożysko. Nie można go usunąć z organizmu za pomocą dializy. Metabolizowany jest głównie w wątrobie, tylko 3% dawki wydala się przez nerki w postaci niezmienionej. T0,5 wynosi ok. 12 h.

Wskazania
Leczenie i zapobieganie nudnościom, wymiotom i zawrotom głowy. Tietyloperazyna skutecznie hamuje i zapobiega nudnościom i wymiotom po zabiegach chirurgicznych, chemioterapii przeciwnowotworowej, radioterapii lub leczeniu lekami o działaniu wymiotnym (opiaty, alkaloidy sporyszu, teofilina), urazach czaszki i mózgu, w nadciśnieniu wewnątrzczaszkowym, migrenie i kinetozach, w mocznicy oraz zaburzeniach żołądkowo-jelitowych, wątroby i dróg żółciowych. Preparat stosuje się w leczeniu zawrotów głowy w chorobie Meniere'a i innych zaburzeniach błędnikowych, po wstrząśnięciu mózgu, zespole po wstrząśnięciu mózgu i miażdżycy naczyń mózgowych. W zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów po chemioterapii tietyloperazyna jest skuteczna w przypadku chemioterapeutyków o łagodnym do umiarkowanego działaniu wymiotnym (fluorouracyl, doksorubicyna), natomiast w przypadku leków o silnym działaniu wymiotnym (cisplatyna) jest stosunkowo nieskuteczna.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na lek lub ogólna nadwrażliwość na pochodne fenotiazyny. Ciężka depresja o.u.n. lub zaburzenia świadomości. Klinicznie istotna hipotensja. Dzieci poniżej 15 lat ze względu na ryzyko wystąpienia niepożądanych działań pozapiramidowych. Dzieci i młodzież z objawami lub podejrzeniem zespołu Reye`a ze względu na podobieństwo do działań niepożądanych tietyloperazyny i możliwość zamaskowania objawów choroby.

Środki ostrożności
Ze względu na addycyjne przeciwnadciśnieniowe działanie tietyloperazyny, lek należy stosować ostrożnie u pacjentów ze znieczuleniem dokanałowym lub równocześnie stosujących blokery receptorów β-adrenergicznych. Przeciwnadciśnieniowe działanie preparatu jest również niebezpieczne u kobiet w ciąży z stanem przedrzucawkowym, ponieważ może doprowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia krwi. Lek należy stosować ostrożnie u chorych z dyskinezą w wywiadzie oraz u chorych z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego należy natychmiast przerwać leczenie. W trakcie terapii istnieje ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych, ryzyko to jest zwiększone u dzieci i młodzieży; w przypadku wystąpienia takich objawów należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. U pacjentów z depresją szpiku kostnego lek stosować tylko wtedy gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ograniczenie czasu trwania leczenia. Preparat może maskować symptomy niektórych chorób układu pokarmowego i o.u.n., oraz działania toksyczne innych leków. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, z niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Należy unikać stosowania leku w czasie ciąży - lek może być stosowany jedynie w przypadku gdy potencjalne korzyści dla matki przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Niezbyt często: senność, ból i zawroty głowy, niepokój. Rzadko: drgawki i objawy pozapiramidowe (kręcz szyi, tężec tylni, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek, sztywność mięśni i grymas twarzy - objawy te pojawiają się przede wszystkim u dzieci i młodzieży; u pacjentów w podeszłym wieku po dłuższym stosowaniu leku może wystąpić opóźniona dyskineza - mimowolne ruchy), zmętnienie soczewki i zamglone widzenie (po długotrwałym leczeniu), suchość w ustach i anoreksja, ginekomastia (po długotrwałym leczeniu), obwodowe obrzęki kończyn i twarzy. Bardzo rzadko: tachykardia, hipotensja (przede wszystkim po podaniu pozajelitowym), neuralgia nerwu trójdzielnego, żółtaczka zastoinowa.
Niektórych działań niepożądanych charakterystycznych dla fenotiazyn nie stwierdzono przy stosowaniu tietyloperazyny, jednak należy brać je pod uwagę przepisując lek: zmiany obrazu krwi (poważne agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, leukocytoza eozynofilowa), porażenna niedrożność jelita, zwężenie źrenic, rumień, złuszczające zapalenie skóry, nieprawidłowości załamka T zapisu EKG oraz zaburzenia endokrynologiczne (zaburzenia cyklu miesiączkowego, zmienione libido, ginekomastia i zwiększenie masy ciała).

Interakcje
Tietyloperazyna może nasilać działanie leków działających depresyjnie na o.u.n., np.: leków uspokajających, opiatów, leków znieczulających i nasennych oraz alkoholu i atropiny. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać działanie i toksyczność tietyloperazyny i odwrotnie. Tietyloperazyna może antagonizować działanie adrenaliny, dlatego adrenaliny nie należy stosować w celu leczenia hipotensji, która jest następstwem podawania tietyloperazyny. Przy jednoczesnym stosowaniu tietyloperazyny i bromokryptyny zmniejsza się hamujące działanie bromokryptyny, dlatego nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów z nowotworami wydzielającymi prolaktynę, którzy leczeni są bromokryptyną. Równoczesne podawanie inhibitorów MAO i fenotiazyn może powodować nasilanie niepożądanych działań inhibitorów MAO (hipotensja, depresja o.u.n. i oddychania). Podobny efekt wywiera skojarzone podawanie fenotiazyn i prokarbazyny.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat: zalecana dawka wynosi 1-3 tabl. na dobę przyjmowane pojedynczo. Czas trwania leczenia zależy od dynamiki dolegliwości chorobowych, zwykle preparat podaje się przez 1 dzień, można go również podawać przez kilkanaście dni lub tygodni. U pacjentów w podeszłym wieku (75 lat i powyżej) zaleca się najwyżej dwumiesięczne leczenie. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek należy rozważyć zmniejszenie dawkowania.

Uwagi
Lek wpływa na zdolności psychofizyczne i może opóźniać reakcje pacjenta - zaleca się zachowanie maksymalnej ostrożności przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych i obsługiwaniu urządzeń mechanicznych w ruchu.