Nazwa produktu leczniczego: TERTENSIF KOMBI

Skład: Perindoprilum argininum Indapamidum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 5 mg 1,25 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 90 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Les Laboratoires Servier
Wytwórca: Les Laboratoires Servier Industrie Servier (Ireland) Industries Ltd. (SII)
Kraj wytwórcy (kod kraju): F, IRL



Działanie
Preparat o synergicznym działaniu dwóch substancji czynnych. Peryndopryl jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę, który przekształca angiotensynę I w angiotensynę II, substancję kurczącą naczynia. Enzym konwertujący stymuluje również wydzielanie aldosteronu w korze nadnerczy oraz rozkład bradykininy - substancji rozszerzającej naczynia, do nieczynnych heptapeptydów. Zahamowanie aktywności ACE powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II w osoczu, co prowadzi do zwiększenia aktywności reninowej osocza (poprzez zahamowanie ujemnego sprzężenia zwrotnego regulującego wydzielanie reniny), zmniejszenia wydzielania aldosteronu, zmniejszenia oporu obwodowego, zwłaszcza w łożysku naczyniowym mięśni i w nerkach, bez towarzyszącego zatrzymania sodu i wody oraz odruchowej tachykardii (w leczeniu przewlekłym). Działanie hipotensyjne peryndoprylu występuje także u pacjentów z małym lub prawidłowym stężeniem reniny. Peryndopryl zmniejsza obciążenie wstępne i obciążenie następcze. Badania przeprowadzone u pacjentów z niewydolnością serca wykazały: zmniejszenie ciśnienia napełniania lewej i prawej komory, zmniejszenie oporu obwodowego, zwiększenie pojemności minutowej serca i poprawę wskaźnika sercowego oraz zwiększenie lokalnych przepływów przez mięsień. Peryndopryl rozszerza naczynia, przywraca elastyczność dużych tętnic, koryguje zmiany strukturalne w małych tętnicach oporowych i zmniejsza przerost lewej komory serca. Indapamid jest pochodną sulfonamidową z pierścieniem indolowym, o właściwościach farmakologicznych zbliżonych do tiazydowych leków moczopędnych. Indapamid hamuje reabsorpcję sodu w części korowej nerek. Powoduje to zwiększenie wydalania sodu i chlorków oraz w mniejszym stopniu potasu i magnezu, zwiększając w ten sposób objętość wydalanego moczu i działając przeciwnadciśnieniowo. Indapamid zmniejsza przerost lewej komory serca. Nie wpływa na gospodarkę węglowodanową (również u pacjentów z cukrzycą i nadciśnieniem tętniczym) i lipidową. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niezależnie od wieku, preparat wywiera zależne od dawki działanie przeciwnadciśnieniowe, w stosunku do ciśnienia rozkurczowego i skurczowego, zarówno w pozycji stojącej, jak i leżącej. Obniżenie ciśnienia krwi uzyskiwane jest po okresie krótszym niż miesiąc, bez zjawiska tachyfilaksji. Zakończenie leczenia nie powoduje efektu „z odbicia". Działanie obniżające ciśnienie tętnicze utrzymuje się 24 h. Maksymalne działanie hipotensyjne jest osiągane po 4-6 h od zażycia pojedynczej dawki. Po 24 h 80% aktywności enzymu konwertującego jest zablokowane. Peryndopryl jest hydrolizowany do peryndoprylatu, będącego jego czynnym metabolitem. Stężenie maksymalne peryndoprylatu jest osiągane po 3-4 h, a indapamidu po około 1 h. T0,5 peryndoprylatu wynosi ok. 17 h. T0,5 w fazie eliminacji indapamidu wynosi 14-24 h (średnio 18 h). Peryndoprylat jest wydalany głównie z moczem, a indapamid z moczem (70%) i kałem (22%) w postaci nieaktywnych metabolitów. Eliminacja peryndoprylatu jest wolniejsza u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością serca lub niewydolnością nerek.

Wskazania
Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu peryndoprylu w monoterapii.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na peryndopryl, inne inhibitory ACE, indapamid, inne sulfonamidy oraz na którąkolwiek substancję pomocniczą. Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE, wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), encefalopatia wątrobowa, ciężka niewydolność wątroby, hipokaliemia, pacjenci dializowani, nieleczona i niewyrównana niewydolność serca, jednoczesne stosowanie leków niedziałających przeciwarytmicznie powodujących wystąpienie częstoskurczu typu torsade de pointes, II i III trymestr ciąży, okres karmienia piersią.

Środki ostrożności
Nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub jednej czynnej nerki. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej i kardiomiopatią przerostową oraz u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych lekami immunosupresyjnymi, allopurynolem lub prokainamidem lub u których występują połączone czynniki powodujące powikłania, zwłaszcza jeśli występowało wcześniej zaburzenie czynności nerek (należy kontrolować liczbę białych krwinek, a pacjentów należy poinformować a zgłaszaniu jakichkolwiek objawów infekcji). Leczenie należy przerwać, jeżeli u pacjenta z nadciśnieniem tętniczym bez choroby nerek w wywiadzie wyniki badań czynnościowych wskazują na rozwijającą się niewydolność nerek; po ustąpieniu objawów zaburzenia czynności nerek, leczenie można rozpocząć na nowo, stosując mniejszą dawkę lub podając tylko jedną z substancji czynnych preparatu - po 2 tyg. należy oznaczyć stężenie kreatyniny i potasu we krwi, a następnie co 2 mies. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, niewydolnością nerek, u pacjentów w podeszłym wieku, po transplantacji nerki, hemodializowanych, ze zwiększonym stężeniem kwasu moczowego. Ostrożnie stosować u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia hiperkaliemii, tzn. z niewydolnością nerek, zaburzeniami czynności nerek, powyżej 70 lat, cukrzycą, odwodnieniem, ostrą dekompensacją serca, kwasicą metaboliczną. Ostrożnie stosować u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia hipokaliemii, tzn. u pacjentów w podeszłym wieku i (lub) niedożywionych, z marskością wątroby z obrzękami i wodobrzuszem, chorobą naczyń wieńcowych i u pacjentów z niewydolnością serca lub z wydłużonym odstępem QT. Ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego i (lub) niewydolności nerek jest większe u pacjentów z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej związanymi ze stosowaniem leków moczopędnych, dietą ubogosodową, biegunką lub wymiotami oraz u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej, z wyjściowymi małymi wartościami ciśnienia tętniczego, zastoinową niewydolnością serca, marskością wątroby z obrzękami obwodowymi i wodobrzuszem. Ryzyko niedociśnienia jest większe również u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami krążenia mózgowego. U pacjentów z występującym nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia czynnościowej niewydolności nerek - leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską, od małych dawek, ostrożnie je zwiększając, jednocześnie kontrolując czynność nerek i stężenie potasu. Ostrożnie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa IV wg NYHA) lub cukrzycą insulinozależną (leczenie należy rozpoczynać od małych dawek pod ścisłą kontrolą lekarską). Leczenie preparatem należy przerwać na dzień przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. Reakcje rzekomoanafilaktyczne mogą wystąpić u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE i poddawanych jednocześnie dializie przy użyciu dializatorów z błonami o wysokiej przepuszczalności (należy zastosować inny rodzaj błon lub lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy), podczas aferezy LDL z siarczanem dekstranu (należy przerwać leczenie inhibitorem ACE przed każdą aferezą). Ostrożnie stosować u pacjentów z alergią poddawanych odczulaniu oraz u pacjentów podczas immunoterapii jadem owadów; jeśli wymagane jest podanie inhibitorów ACE podczas leczenia odczulającego należy czasowo odstawić preparat (co najmniej 24 h przed odczulaniem) ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażających życiu reakcji rzekomoanafilaktycznych. U pacjentów rasy czarnej donoszono o mniejszej skuteczności peryndoprylu w obniżaniu ciśnienia krwi oraz o większej częstości występowania obrzęku naczynioruchowego niż u pacjentów innych ras. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą, dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparatu nie należy stosować u dzieci i młodzieży z powodu nieustalonej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania.

Ciąża i laktacja
Nie należy stosować preparatu w I trymestrze ciąży. Preparat jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży i w okresie karmienia piersią. Podawanie preparatu w II i III trymestrze ciąży powoduje zaburzenia czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia kości czaszki; u noworodka może wystąpić niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku narażenia na inhibitory ACE, począwszy od II trymestru ciąży, zalecane jest przeprowadzanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki. Niemowlęta, których matki przyjmowały inhibitory ACE, należy obserwować, czy nie występuje u nich niedociśnienie. Przedłużona ekspozycja na lek tiazydowy podczas III trymestru ciąży może zmniejszyć objętość osocza u matki, jak również przepływ maciczno-łożyskowy krwi, co może powodować niedokrwienie łożyska i opóźnienie wzrostu. Ponadto donoszono o rzadkich przypadkach hipoglikemii i trombocytopenii u noworodków, które były narażone na indapamid w okresie okołoporodowym.

Działania niepożądane
Często: parestezje, ból i zawroty głowy (w tym pochodzenia błędnikowego), zaburzenia widzenia, szumy uszne, niedociśnienie, kaszel, duszność, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, bóle brzucha, jadłowstręt, zaburzenia smaku, niestrawność, biegunka, wysypka, świąd, wykwity grudkowo-plamkowe, kurcze mięśni, astenia. Niezbyt często: zaburzenia nastroju, zaburzenia snu, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni i (lub) krtani, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości, plamica, nasilenie objawów tocznia rumieniowatego układowego, niewydolność nerek, impotencja, nadmierna potliwość. Rzadko: hiperkalcemia, obrzęk naczynioruchowy jelit. Bardzo rzadko: trombocytopenia, leukopenia/neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna lub hemolityczna, splątanie, arytmia, w tym bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków, dławica piersiowa i zawał serca, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, nadwrażliwość na światło, ostra niewydolność nerek. Częstość nieznana: encefalopatia wątrobowa. Ponadto obserwowano: hipokaliemię lub hiperkaliemię, hiponatremię z hipowolemią, zwiększenie stężenia kwasu moczowego, glukozy, mocznika i kreatyniny we krwi. Po stosowaniu inhibitorów ACE opisywano wystąpienie zespołu rozpoczynającego się od żółtaczki cholestatycznej rozwijającej się w piorunującą martwicę wątroby, prowadzącą czasami do zgonu.

Interakcje
Preparatu nie należy podawać równocześnie z solami litu (inhibitory ACE mogą zmniejszać wydalanie litu, jeśli leczenie skojarzone jest konieczne, należy kontrolować stężenie litu we krwi); lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu i substytutami soli zawierającymi potas (ryzyko hiperkaliemii). Szczególnie ostrożnie stosować podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwcukrzycowymi (lek może nasilać hipoglikemizujące działanie pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny); baklofenem (nasilenie działania hipotensyjnego, należy kontrolować ciśnienie krwi i czynność nerek); NLPZ i kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach (osłabienie działania hipotensyjnego, ryzyko pogorszenia czynności nerek); glikozydami naparstnicy (hipokaliemia nasila toksyczność glikozydów); lekami mogącymi powodować wystąpienie częstoskurczu torsade de pointes - leki przeciwarytmiczne (chinidyna, hydrochinidyna, dizopiramid, amiodaron, dofetylid, ibutylid, bretylium, sotalol), chloropromazyna, cyjamemazyna, lewopromazyna, tiorydazyna, trifluoperazyna, pimozyd, amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd, droperydol, haloperydol, beprydyl, cyzapryd, difemanyl, erytromycyna (i.v.), halofantryna, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, sparfloksacyna, winkamina (i.v.), metadon, astemizol, terfenadyna; amfoterycyną B (i.v.), lekami przeczyszczającymi o działaniu drażniącym (zwiększone ryzyko hipokaliemii). Ostrożnie stosować z TLP i neuroleptykami (nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko niedociśnienia ortostatycznego); lekami stosowanymi do znieczulenia ogólnego (możliwość nasilenia efektu hipotensyjnego); lekami cytostatycznymi, immunosupresyjnymi, kortykosteroidami stosowanymi ogólnie, prokainamidem i allopurynolem (zwiększone ryzyko leukopenii, ponadto kortykosteroidy osłabiają działanie hipotensyjne preparatu i mogą powodować hipokaliemię); tetrakozaktydem (osłabienia działania hipotensyjnego, hipokaliemia); tiazydami lub diuretykami pętlowymi (ryzyko niedociśnienia); solami złota (reakcje przypominające objawy jak po podaniu azotanów: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie), innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (nasilenie działania hipotensyjnego); metforminą (ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej; nie należy stosować metforminy, kiedy stężenie kreatyniny wynosi >15 mg/l u mężczyzn i >12 mg/l u kobiet); środkami kontrastowymi zawierającymi jod (ryzyko rozwoju ostrej niewydolności nerek w przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem leków moczopędnych); solami wapnia (ryzyko hiperkalcemii); cyklosporyną (ryzyko zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi).

Dawkowanie
Doustnie, dorośli 1 tabl. raz na dobę, najlepiej rano, przed posiłkiem. Można zalecić indywidualne dostosowanie dawki z użyciem poszczególnych składników preparatu.
U pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min zaleca się rozpoczynanie leczenia od odpowiedniej dawki jednej z substancji czynnych preparatu złożonego. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawkowania.

Uwagi
Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia należy okresowo kontrolować stężenie sodu i kreatyniny we krwi. Należy oznaczać stężenie potasu we krwi, szczególnie w grupach dużego ryzyka hipokaliemii (pierwsze oznaczenie powinno być wykonane w pierwszym tygodniu leczenia). W przypadku wystąpienia nadwrażliwości na światło zalecana jest ochrona przeciwsłoneczna. Preparat może powodować fałszywie dodatni wynik testu antydopingowego u sportowców. Na początku leczenia lub przy zastosowaniu dodatkowo innego leku przeciwnadciśnieniowego mogą wystąpić objawy związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego, dlatego zdolność prowadzenia pojazdów i obsługa urządzeń mechanicznych może być zaburzona.