Nazwa produktu leczniczego: Tazocin

Skład: Piperacillinum Tazobactamum
Postać farmaceutyczna: proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka: 4 g 0,5 g
Wielkość opakowania: 1 fiol. proszku 12 fiol. proszku
Podmiot odpowiedzialny: Wyeth-Lederle Pharma GmbH
Wytwórca: Wyeth-Lederle S.p.A. Catania
Kraj wytwórcy (kod kraju): I



Działanie
Połączenie piperacyliny - antybiotyku β-laktamowego o szerokim zakresie działania z tazobaktamem - inhibitorem β-laktamaz. Połączenie obu związków rozszerza znacznie zakres działania bakteriobójczego piperacyliny o szczepy bakterii wytwarzające β-laktamazy. Gatunki zazwyczaj wrażliwe na preparat - bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Citrobacter spp. (w tym C. freundii, C. diversus), Klebsiella spp. (w tym K. oxytoca, K. pneumoniae), Enterobacter spp. (w tym E. cloacae, E. aerogenes), Proteus vulgaris, Proteus mirabilis, Providencia rettgeri, Providencia stuartii, Plesiomonas shigelloides, Morganella morganii, Serratia spp. (w tym S. marcescens, S. liquefaciens), Salmonella spp., Shigella spp., Pseudomonas spp. (w tym P. cepacia, P. fluorescences, Pseudomonas aeruginosa - wykazano synergizm między piperacyliną z tazobaktamem a aminoglikozydami w działaniu na wielooporne szczepy Pseudornonas aeruginosa), Xanthomonas maltophilia, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Moraxella spp. (w tym Branhamella catarrhalis), Acinetobacter spp., Haemophilus influenzae, H. paraifluenzae, Pasteurella multocida, Yersinia spp., Campylobacter spp., Gardnerella vaginalis; bakterie Gram-dodatnie: Streptococcus spp. (w tym S. pneumoniae, S. pyogenes, S. bovis, S. agalactiae, S. viridans, grupa C, grupa G), Enterococcus spp. (w tym E. faecalis, E. faecium), Staphylococcus spp. (w tym Staphylococcus aureus - wrażliwy na metycylinę, S. saprophyticus, S. epidermidis - gronkowce koagulazo-ujemne), Corynebacterium spp., Listeria monocytogenes, Nocardia spp; bakterie beztlenowe: Bacteroides spp. (w tym B. bivius, B. disiens, B. capillosus, B. melaninogenicus, B. oralis), grupa Bacteroides fragilis (w tym B. fragilis, B. vulgatus, B. distasonis, B. ovatus, B. thetaiotaomicron, B. uniformis, B. asaccharolyticus), Peptostreptococcus spp., Fusobaeterium spp., grupa Eubacterium, Clostridium spp. (w tym C. difficile, C. perfringens), Veillonella spp., Actinomyces spp. Podczas zwiększania dawki z 2 g piperacyliny i 0,25 g tazobaktamu do 4 g piperacyliny i 0,5 g tazobaktamu, ich stężenie we krwi wzrasta szybciej niż proporcjonalnie (ok. 28%). Pieracylina i tazobaktam wiążą się z białkami osocza odpowiednio w 21% i 23%. Lek dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym do błony śluzowej jelit, pęcherzyka żółciowego, płuc, żółci. Piperacylina jest przekształcana do metabolitu deetylowego o słabszej aktywności mikrobiologicznej. Tazobaktam metabolizowany jest do jednego związku, niewykazującego aktywności mikrobiologicznej. Piperacylina i tazobaktam są wydalane przez nerki w wyniku przesączania kłębuszkowego i czynnego wydzielania. Piperacylina jest wydalana szybko w postaci niezmienionej, 68% dawki pojawia się w moczu. Tazobaktam i jego metabolit są wydalane głównie przez nerki, przy czym 80% dawki wydala się w postaci niezmienionej, a reszta jako metabolit. Piperacylina, tazobaktam i deetylowy metabolit piperacyliny są również wydzielane do żółci. T0,5 piperacyliny z tazobaktamem w fazie eliminacji wynosi 0,7-1,2 h.

Wskazania
Zakażenia układowe i (lub) miejscowe wywołane przez bakterie wrażliwe na preparat. Zakażenia dolnych dróg oddechowych - wywołane przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie z rodziny Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Stenotrophomonas (Xanthomonas) spp. i Acinetobacter spp., a także wrażliwe tlenowe bakterie Gram-dodatnie i (lub) bakterie beztlenowe. Jeśli konieczne jest rozpoczęcie leczenia przed uzyskaniem wyniku antybiogramu, zaleca się leczenie skojarzone z aminoglikozydem, ze względu na możliwość zakażenia wieloopornym szczepem Pseudornonas aeruginosa. Zakażenia dróg moczowych (powikłane lub bez powikłań) - wywołane przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie z rodziny Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Stenotrophomonas (Xanthomonas) spp. i Acinetobacter spp., a także wrażliwe tlenowe bakterie Gram-dodatnie i (lub) bakterie beztlenowe. Zakażenia w obrębie jamy brzusznej - wywołane przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie z rodziny Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Stenotrophomonas (Xanthomonas) spp., Acinetobacter spp., a także Bacteroides spp., Enterococcus spp. i inne wrażliwe tlenowe bakterie Gram-dodatnie i (lub) bakterie beztlenowe. Preparat jest także wskazany u hospitalizowanych dzieci w wieku od 2 do 12 lat w leczeniu zakażeń w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenia wyrostka robaczkowego powikłanego perforacją lub ropniem, zapalenia otrzewnej oraz zakażenia dróg żółciowych. Zakażenia skóry i tkanki podskórnej - wywołane przez tlenowe bakterie Gram-ujemne oraz Gram-dodatnie, szczególnie metycylinowrażliwe szczepy Staphylococcus aureus, Streptococcus spp., Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Enterococcus spp. oraz wrażliwe bakterie beztlenowe. Posocznica - wywołana przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie z rodziny Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Stenotrophomonas (Xanthomonas) spp. i Acinetobacter spp., a także wrażliwe tlenowe bakterie Gram-dodatnie i (lub) bakterie beztlenowe. Zakażenia w ginekologii, w tym poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy oraz zakażenia w obrębie miednicy mniejszej - wywołane przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie z rodziny Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Stenotrophomonas (Xanthomonas) spp., Acinetobacter spp., a także Enterococcus spp. i inne wrażliwe tlenowe bakterie Gram-dodatnie i (lub) bakterie beztlenowe. Zakażenia u pacjentów z neutropenią - wywołane przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie z rodziny Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Stenotrophomonas (Xanthomonas) spp. i Acinetobacter spp., a także wrażliwe tlenowe bakterie Gram-dodatnie i (lub) bakterie beztlenowe. Jeśli konieczne jest rozpoczęcie leczenia przed uzyskaniem wyniku antybiogramu, zaleca się leczenie skojarzone z aminoglikozydem, ze względu na możliwość zakażenia wieloopornym szczepem Pseudornonas aeruginosa. W leczeniu pacjentów z neutropenią należy stosować pełne dawki terapeutyczne preparatu i aminoglikozydu. Zakażenia kości i stawów - wywołane przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie z rodziny Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., Stenotrophomonas (Xanthomonas) spp. i Acinetobacter spp., a także wrażliwe tlenowe bakterie Gram-dodatnie i (lub) bakterie beztlenowe. Zakażenia mieszane - preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń wielobakteryjnych również wtedy, kiedy istnieje podejrzenie zakażenia drobnoustrojami tlenowymi i beztlenowymi (zakażenia w obrębie jamy brzusznej, skóry i tkanki podskórnej, górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia w ginekologii). W leczeniu zakażeń mieszanych, wywołanych przez bakterie wrażliwe na piperacylinę i bakterie wytwarzające β-laktamazy wrażliwe na piperacylinę z tazobaktamem, nie ma konieczności dołączenia innego antybiotyku.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na piperacylinę lub jakikolwiek inny antybiotyk β-laktamowy (w tym penicyliny i cefalosporyny), tazobaktam lub jakikolwiek inny inhibitor β-laktamaz.

Środki ostrożności
Nie stosować u dzieci poniżej 2 lat. Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek (dostosować dawkowanie). Szczególną ostrożność zachować u pacjentów uczulonych na wiele alergenów. Pacjenci uczuleni na cefalosporyny mogą być uczuleni na penicyliny (alergia krzyżowa). Leczenie należy przerwać, jeśli u pacjenta wystąpi reakcja alergiczna po podaniu leku; w razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości może być konieczne podanie adrenaliny lub podjęcie innego postępowania ratunkowego. W przypadku wystąpienia krwawień lek należy odstawić i wdrożyć odpowiednia leczenie (ryzyko krwawienia jest większe u pacjentów z niewydolnością nerek). U każdego pacjenta, u którego wystąpiła biegunka po zastosowaniu preparatu, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego; po ustaleniu rozpoznania tej choroby należy odstawić preparat i wdrożyć odpowiednie leczenie. Preparat zawiera 2,79 mEq (64 mg) sodu na 1 g piperacyliny.

Ciąża i laktacja
W ciąży i okresie karmienia piersią stosować jedynie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.

Działania niepożądane
Często: biegunka, nudności, wymioty, wysypka. Niezbyt często: leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, ból głowy, bezsenność, zaparcie, niestrawność, żółtaczka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, świąd, pokrzywka, nadkażenie drożdżakami, niedociśnienie, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, gorączka, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, reakcje nadwrażliwości, zwiększenie aktywności AlAT i AspAT. Rzadko: niedokrwistość, zaburzenia krzepliwości (w tym plamica, krwawienie z nosa, przedłużony czas krwawienia, eozynofilia, niedokrwistość hemolityczna), ból brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek, pęcherzykowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, ból stawów, zaczerwienienie twarzy, dreszcze, reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne (w tym wstrząs), zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie stężenia fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężenia γ-GT, zapalenie wątroby. Bardzo rzadko: agranulocytoza, dodatni odczyn bezpośredni Coombs'a, pancytopenia, przedłużony czas częściowej tromboplastyny, przedłużony czas protrombinowy, trombocytoza, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zmniejszenie stężenia albumin we krwi, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, zmniejszenie stężenia białka całkowitego we krwi, hipokaliemia. Ponadto, w trakcie stosowania preparatu zawierającego piperacylinę sodową zaobserwowano: zapalenie wątroby z zastojem żółci, przedłużony czas relaksacji mięśni. Podawanie piperacyliny związane jest ze zwiększoną częstotliwością występowania gorączki i wysypki u pacjentów z mukowiscydozą. Podczas podawania dużych dawek leku mogą wystąpić (szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek) powikłania neurologiczne objawiające się drgawkami.

Interakcje
Probenecyd przedłuża okres półtrwania i zmniejsza klirens nerkowy piperacyliny i tazobaktamu, ale nie zmienia ich stężeń maksymalnych. Jednoczesne podanie z wekuronium lub innym lekiem z grupy niedepolaryzujących leków zwiotczających przedłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej. Stosując preparat w skojarzeniu z heparyną, doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub innymi lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi i (lub) czynność płytek należy często kontrolować parametry krzepnięcia. Piperacylina może zmniejszać wydalanie metotreksatu - w przypadku jednoczesnego stosowania należy monitorować jego stężenie we krwi. Nie stwierdzono interakcji preparatu z wankomycyną. Preparat działanie synergiczne z aminoglikozydami wobec wieloopornych szczepów Pseudomonas aeruginosa.

Dawkowanie
Dożylnie. Dorośli i młodzież ≥12 lat: w zależności od ciężkości i lokalizacji zakażenia całkowita dawka dobowa wynosi 2 g+250 mg do 4 g+500 mg co 6-8 h. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają modyfikacji dawkowania; dawkę leku należy dostosować do stopnia niewydolności nerek - klirens kreatyniny (CCr) >40 mg/ml: dawkowanie bez zmian; CCr 20-40 mg/ml: 4 g+500 mg co 8 h; CCr <20 ml/min: 4 g+500 mg co 12 h; u pacjentów hemodializowanych maksymalna dawka dobowa wynosi 8 g piperacyliny + 1 g tazobaktamu, ponadto po każdej sesji dializy należy podać dodatkową dawkę 2 g+250 mg preparatu, gdyż hemodializa powoduje usunięcie 30-50% dawki piperacyliny w ciągu 4 h. U pacjentów z niewydolnością nerek i zaburzeniami czynności wątroby pomiar stężenia piperacyliny i tazobaktamu we krwi dostarcza dodatkowych wskazówek da dostosowania dawki. Dzieci w wieku od 2 do 12 lat. Leczenie dzieci z neutropenią: mc. do 50 kg - 90 mg/kg mc. (80 mg piperacyliny + 10 mg tazobaktamu) co 6 h w skojarzeniu z aminoglikozydem; mc. >50 kg - dawkowanie jak u dorosłych, w skojarzeniu z aminoglikozydem. Leczenie zakażeń w obrębie jamy brzusznej: mc. do 40 kg - 112,5 mg/kg mc. (100 mg piperacyliny + 12,5 mg tazobaktamu) co 8 h; mc. >40 kg - dawkowanie jak u dorosłych. W leczeniu zakażeń w obrębie jamy brzusznej u dzieci z zaburzeniami czynności nerek należy modyfikować dawkowanie; dawkę leku należy dostosować do stopnia niewydolności nerek - CCr >50 ml/min: 112,5 mg/kg mc. (100 mg piperacyliny + 12,5 mg tazobaktamu) co 8 h; CCr ≤50 ml/min: 78,75 mg/kg mc. (70 mg piperacyliny + 8,75 mg tazobaktamu) co 8 h. Powyższą modyfikację dawkowania podano jedynie w przybliżeniu; każdego pacjenta należy obserwować, czy nie wystąpią objawy toksyczności leku; wielkość dawek i przerwy pomiędzy kolejnymi dawkami należy dostosowywać indywidualnie.
Zaleca się, aby minimalny czas leczenia był nie krótszy niż 5 dni, a maksymalny nie przekraczał 14 dni; podawanie leku należy kontynuować przynajmniej przez 48 h po ustąpieniu objawów podmiotowych i przedmiotowych.
Lek podaje się w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (przez co najmniej 3-5 min) lub w powolnej infuzji dożylnej (przez 20-30 min). Rozpuszczalniki do przygotowania roztworu: 0,9% roztwór NaCI do wstrzykiwań, woda do wstrzykiwań, 5% roztwór glukozy, płyn Ringera z mleczanami. Wstępnie przygotowany roztwór można dalej rozcieńczać do potrzebnej objętości jednym z niżej wymienionych rozcieńczalników: 0,9% roztwór NaCI do wstrzykiwań, woda do wstrzykiwań, 5% roztwór glukozy, 6% roztwór dekstranu w 0,9% roztworze NaCI, płyn Ringera z mleczanami. Ze względu na niezgodność fizyczną i możliwość inaktywacji nie należy mieszać preparatu w jednym roztworze z antybiotykami aminoglikozydowymi. Preparat i aminoglikozyd należy rozpuścić i rozcieńczyć oddzielnie. Wyjątek stanowi preparat zawierający EDTA, który można podać z amikacyną lub gentamycyną przez wspólny dren infuzyjny (Y) - pod warunkiem ścisłego przestrzegania zaleceń podanych przez wytwórcę, dotyczących stężeń i rozpuszczalników.

Uwagi
Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać posiew i przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości, jednak po uzyskaniu wyniku antybiogramu lub w przypadku braku odpowiedzi klinicznej może być konieczna modyfikacja leczenia. Ze względu na szeroki zakres działania, preparat jest szczególnie użyteczny w leczeniu zakażeń mieszanych oraz w leczeniu podejmowanym przed uzyskaniem wyniku badania lekowrażliwości (terapia empiryczna). Preparat działa synergicznie z aminoglikozydami na niektóre szczepy Pseudomonas aeruginosa; terapia złożona była skuteczna szczególnie u pacjentów z osłabioną odpornością; oba leki należy stosować w pełnych dawkach terapeutycznych. Przed podaniem leku należy upewnić się, czy pacjent nie jest uczulony na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki, w związku z możliwością wystąpienia reakcji anafilaktycznej. Podczas leczenia, zwłaszcza długotrwałego, należy okresowo kontrolować czynność krwiotwórczą szpiku (ze względu na ryzyko leukopenii i neutropenii) oraz czynność nerek i wątroby. U pacjentów ze zmniejszoną rezerwą potasu oraz u pacjentów otrzymujących leki zmniejszające stężenie potasu we krwi należy okresowo kontrolować stężenie elektrolitów (ze względu na ryzyko hipokaliemii). Pacjentów stosujących preparat należy obserwować pod kątem nadkażenia drobnoustrojami niewrażliwymi na antybiotyk. U pacjentów leczonych preparatem mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki testów oznaczania glukozy w moczu metodą redukcji miedzi - zaleca się wykonanie testów enzymatycznych z glukooksydazą; mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki badania zakażenia grzybami z rodzaju Aspergillus testem Bio-Rad Laboratories Platelia Aspergillus EIA - wynik należy potwierdzić za pomocą innych metod diagnostycznych. Roztwór sporządzony po rozpuszczeniu proszku można przechowywać do 24 h w temp. 2-8st.C.