Nazwa produktu leczniczego: Targocid

Skład: Teicoplaninum
Postać farmaceutyczna: proszek i rozp. do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji
Dawka: 200 mg
Wielkość opakowania: 1 fiol. proszku rozp.
Podmiot odpowiedzialny: Aventis Pharma Ltd.
Wytwórca: Gruppo Lepetit S.p.A.
Kraj wytwórcy (kod kraju): I


Działanie
Antybiotyk glikopeptydowy. Działa silnie bakteriobójczo na tlenowe i beztlenowe bakterie Gram-dodatnie. Największą aktywność wykazuje wobec Staphylococcus spp. (w tym szczepy oporne na meticylinę i i nne antybiotyki β-laktamowe), Streptococcus spp., Enterococcus spp., Listeria monocytogenes, Clostridium spp. (także C. difficile), Corynebacterium spp., Peptococcus spp. Teikoplanina nie wykazuje oporności krzyżowej z innymi antybiotykami, z wyjątkiem nieznacznej oporności z wankomycyną wobec enterokoków. Po podaniu domięśniowym jej biodostępność wynosi około 90%. Z białkami osocza wiąże się w 90-95%. Łatwo przenika do płynów ustrojowych i tkanek, m.in. do skóry, mięśnia sercowego, płuc i płynu opłucnowego, kości i płynu maziowego, leukocytów i makrofagów; słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest wydalana głównie z moczem (około 97% w postaci niezmienionej). T0,5 w końcowej fazie eliminacji wynosi około 150 h.

Wskazania
Ciężkie zakażenia wywołane przez bakterie Gram-dodatnie (szczególnie gronkowce), zwłaszcza oporne na leczenie innymi antybiotykami, m.in. zakażenia skóry i tkanek miękkich, dróg moczowych, dolnych dróg oddechowych, kości, stawów, posocznica, zapalenie wsierdzia, zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową. Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym w ortopedii.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na teikoplaninę.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę (niemniej jednak wystąpienie zespołu „red man" po podaniu wankomycyny nie jest przeciwwskazaniem do stosowania teikoplaniny) oraz u pacjentów z niewydolnością nerek lub leczonych lekami działajacymi oto- lub nefrotoksycznie.

Ciąża i laktacja
W ciąży i okresie karmienia piersią stosować wyłącznie w przypadku, gdy przewidywane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia.

Działania niepożądane
Zazwyczaj lek jest dobrze tolerowany. Obserwowano reakcje w miejscu podania (rumień, ból, ropień, zakrzepowe zapalenie żył), reakcje nadwrażliwości (wysypka skórna, świąd, gorączka, skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne - w tym wstrząs anafilaktyczny, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rzadko ciężkie reakcje skórne oraz rumień lub zaczerwienienie górnej części ciała, bez przyjmowania teikoplaniny w wywiadzie, niewystępujące po ponownym zastosowaniu leku, gdy szybkość wlewu i (lub) stężenie leku były mniejsze. Ponadto obserowwano zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, rzadko przemijająca agranulocytoza), zwiększenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej oraz stężenia kreatyniny we krwi, niewydolność nerek, zaburzenia o.u.n. (ból i zawroty głowy, drgawki po podaniu dokomorowym), zaburzenia słuchu i równowagi, nadkażenia niewrażliwymi szczepami bakterii i grzybami.

Interakcje
W połączeniu z innymi lekami o działaniu nefro- i ototoksycznym (m.in. aminoglikozydy, kolistyna, amfoterycyna B, cyklosporyna, furosemid) zachodzi ryzyko nasilenia toksyczności (stosować ostrożnie).

Dawkowanie
Dorośli w większości zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie: dawka nasycająca - dożylnie 3 dawki po 400 mg co 12 h, następnie dożylnie lub domięśniowo dawka podtrzymująca - 400 mg raz na dobę (u pacjentów o mc. >85 kg: 6 mg/kg/dobę); w niektórych przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki. W profilaktyce okołooperacyjnej dożylnie w momencie wprowadzenia znieczulenia: jednorazowo 400 mg (u pacjentów o mc. >85 kg: 6 mg/kg/dobę). Dzieci: niemowlęta do 3 mż. dożylnie (infuzja powinna trwać 30 min): I doba - 16 mg/kg mc. jednorazowo, następnie 8 mg/kg mc. raz na dobę; od 3 mż. do 16 lat dożylnie: 10 mg/kg mc. co 12 h przez kolejne 3 dawki, następnie domięśniowo lub dożylnie dawka podtrzymująca: 6 mg/kg mc. raz na dobę (w ciężkich zakażeniach oraz u dzieci z neutropenią dawka podtrzymująca wynosi 10 mg/kg mc.). U pacjentów z niewydolnością nerek przez pierwsze 3 doby stosuje się dawki niezmienione. Od 4. dnia kuracji u pacjentów z klirensem kreatyniny 40-60 ml/min dawkę podtrzymującą zmniejsza się o połowę i podaje raz na dobę lub niezmienioną dawkę podaje się co 2 dni; pacjentom z klirensem kreatyniny poniżej 40 ml/min i pacjentom hemodializowanym podaje się 1/3 dawki podtrzymującej raz na dobę lub niezmienioną dawkę co 3 dni.

Uwagi
U pacjentów leczonych długotrwale, z niewydolnością nerek lub otrzymujących jednocześnie leki działające oto- lub neurotoksycznie należy kontrolować słuch, obraz krwi oraz czynność wątroby i nerek.