Jakiś trener kiedyś powiedział do swojego zawodnika: "Ty nigdy nie będziesz czterystumetrowcem" Po czym machnął ręką i swoją wypowiedź skończył słowami: "Zmieniamy kompletnie przygotowania. Będziesz biegał troszkę dłuższe dystanse". Rzeczywiście ta zmiana wpłynęła mu na dobre. Jak to jest, że jesteśmy urodzonymi sprinterami albo mamy predyspozycje do dłuższych dystansów?

Człowiek w zasadzie rodzi się z odpowiednią ilością włókien mięśniowych szybko i wolnokurczliwych. Ich przewaga decyduje o tym gdzie mamy większy potencjał i szansę na ewentualny sukces. Oczywiście można poprzez trening przebudować mięśnie, ale to, czym natura obdarzyła nas na początku jest najważniejsze i grzechem byłoby na siłę coś poprawiać. Bo ta zmiana nic dobrego nie wywróży.

A zatem czym jest wytrzymałość a czym szybkość? Kiedy rodzimy się sprinterami a kiedy maratończykami? Wytrzymałość biegowa to podstawowy środek ładowania treningowego w biegach średnich i długich. Wytrzymałość często porównujemy z wydolnością, odpornością na zmęczenie. Wytrzymałość jest specyficzną właściwością ludzi, dla których bieg nie sprawia większych trudności, nie powoduje szybkiego zmęczenia, za wytrzymałość odpowiadają mięśnie wolnokurczliwe. To ich powinno być więcej, ale, w jaki sposób to później.

Wytrzymałość jest związana ze zdolnością mięśni do przemiany materii. Im szybciej odbywa się dostarczanie i przemiana tlenu i innych związków w czasie bogatego dopływu krwi do mięśni i usuwania produktów przemiany materii powstałych na skutek skurczów mięśni, tym wyższa jest wytrzymałość biegacza.

Z kolei szybkość charakteryzuje zdolność do sprintu. Zwykle mięśnie szybko kurczliwe mają długie włókna i duży przekrój. Ćwiczenie szybkości prowadzi do pogrubienia tychże mięśni, a rozrost ten pociąga za sobą pogorszenie stosunku przekroju mięśni do ich odżywiania przez przepływającą krew. Przy pracy wytrzymałościowej mięśnie stają się cieńsze, sprawniejsze, jeśli chodzi o przemianę materii, bowiem na skutek zmniejszania ich przekroju wzrasta rola ilości włosowatych naczyń krwionośnych w mięśniach. Zostaje, więc poprawiony stosunek między przekrojem a ich zaopatrzeniem w krew. Równocześnie obniża się szybkość. I to jest przykład sprzecznego oddziaływania szybkości i wytrzymałości. Podnosząc szybkość obniża się poziom wytrzymałości i odwrotnie Ten sprzeczny układ ma wpływ na wprowadzenie odpowiedniego planu treningowego. Zależnie od długości dystansu praca nad szybkością i wytrzymałością powinna odbywać się w odpowiednich proporcjach.

Pamiętajcie o tych zależnościach, bowiem są one podstawą do skutecznej pracy. Tak, więc, chyba teraz już rozumiecie, dlaczego trener nie widział młodego lekkoatletę na krótkich dystansach? Pamiętajcie zawsze trzeba podejmować rozważne decyzje, a najlepiej pod okiem wykwalifikowanego trenera.

Bieganie.com

AUTOR POSTU: LUIZA