Szpinak nowozelandzki(trętwian czterorożny)- jest to gatunek rośliny zielnej, która należy do rodziny trętwianowatych (Tetragoniaceae). Czasami trętwian włącza się do rodziny przypołudnikowatych. Dziką odmianę można spotkać w Nowej Zelandii, Tasmanii oraz w południowej i zachodniej Australii.

Do Europy warzywo było przywiezione z Nowej Zelandii przez Anglika, Josepha Bansa w roku 1771. Kiedy to Bons zwracał z podróży dookoła świata z kapitanem Cookiem. We Francji był już popularny od 1820 roku. Atrakcyjność szpinaku nowozelandzkiego wynika z tego, że jest bardzo podobny w smaku do szpinaku i jest dostępny wtedy, kiedy prawdziwego szpinaku brak( czyli w pełni lata).

Charakterystyka
Łodyga szpinaku nowozelandzkiego jest rozgałęziona, płożąca, a jej wysokość sięga do 1 m. Liście ma duże, ciemnozielone o kształcie przypominającym liście szpinaku. Przy uprawie należy pamiętać, że nie jest taki wrażliwy jak szpinak zwyczajny i dobrze znosi upały.

Znaczenie
Jest rośliną uprawną. Wartością odżywczą szpinak nowozelandzki dorównuje zwykłemu szpinakowi. Zawiera bardzo duże ilości witaminy C i prowitaminy A, a także sole mineralne, zwłaszcza żelazo. Zawiera również kwas szczawiowy.
Dania i wszelkiego rodzaju potrawy ze szpinaku nowozelandzkiego przyrządza się w ten sam sposób, co potrawy ze zwykłego szpinaku. Nadaje się on także do mrożenia. Listki jego powinny być chłodne, jędrne, przy zgniataniu w garści, ale lekko trzeszczące. Jeśli stają się ciepłe, oznacza to, że szpinak ulega zepsuciu.