Szpinak- jest to warzywo należące do rodziny komosowatych rodzaju Spinacia. W Polsce jest rośliną. Ojczyzna warzywa jest dawna Persja (obecnie Turkiestan). Arabowie sprowadzili szpinak w średniowieczu około IX wieku do Hiszpanii. Przez kilka wieków w pozostałych krajach europejskich nie znalazł większego uznania. Dopiero od XIX wieku stał się popularną rośliną uprawną. Jednak największą popularność zyskał po drugiej wojnie światowej, gdy Amerykanie rozpoczęli reklamować te mało doceniane warzywo, które jest niezwykle bogatego w różnorodne składniki.

Charakterystyka
Jest rośliną jednoroczną. Ma barwę zieloną i swoim wyglądem przypomina trawę. Do jedzenia przeznacza się owalne, okrągło -owalne lub trójkątnie strzałkowate liście o zabarwieniu jasnym do ciemnozielonego. Mogą być one gładkie lśniące lub matowe. Najcenniejsze, pod względem biologicznym jak i smakowym, są wyłącznie liście dość młode. Liście wyrośnięte są twarde, mniej smaczne i mają małą wartość odżywczą. Szpinak najczęściej jest uprawiany pod szkłem.
Do najbardziej znanych odmian należą Koda, Uniwersal, Gaudry, Matador Ciemnozielony, Król Danii, Ameryka oraz Winter Riesen.

Znaczenie
Szpinak warzywny jest uprawiany i spożywany jako warzywo. Jest bogaty w witaminy i sole mineralne. Jedynym mankamentem jest to, że szpinak zawiera w sobie kwas szczawiowy, który w połączeniu z wapniem tworzy nierozpuszczalny związek zwany szczawian wapnia. Związek ten jest nieprzyswajalny przez organizm, dlatego nie powinien być spożywany przez osoby cierpiące na artretyzm, reumatyzm, choroby wątroby i nerki.

Warzywo to zawiera sód, magnez, potas, wapń, mangan, żelazo, kobalt, miedź, cynk, fosfor, fluor, chlor, jod, karoten oraz witaminy takie jak E, K, B1, B2, B6, C, biotynę, a także kwas nikotynowy, pantotenowy i szczawiowy. Bogactwo witamin i innych składników mineralnych sprawia, że korzystnie wpływa na trawienie i łagodzi bóle żołądkowe. Spożywanie szpinaku zapewnia również poprawę wyglądu i wzmocnienie włosów i paznokci. Posiada także właściwości krwiotwórcze.