Nazwa produktu leczniczego: Symquel

Skład: Quetiapinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 100 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl. 60 tabl. 90 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: SymPhar Sp. z o.o.
Wytwórca: Nycomed Pharma Sp. z o.o. SymPhar Sp. z o.o.
Kraj wytwórcy (kod kraju): PL, PL



Działanie
Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Wykazuje powinowactwo do receptorów serotoninergicznych (5HT2) oraz do receptorów dopaminergicznych D1 i D2 w mózgu. Skojarzenie działania antagonistycznego na receptory z wysoką selektywnością w stosunku do 5HT2 w porównaniu do receptorów D2 jest odpowiedzialne za właściwości przeciwpsychotyczne i za mniejsze nasilenie pozapiramidowych działań niepożądanych. Wykazuje także duże powinowactwo do receptorów histaminergicznych i α-1-adrenergicznych, ale mniejsze do receptorów α-2-adrenergicznych oraz minimalne powinowactwo do muskarynowych receptorów cholinergicznych i receptorów benzodiazepinowych. Hamuje również aktywność agonistów dopaminy oraz zwiększa stężenie metabolitów dopaminy, neurochemiczny wskaźnik blokady receptora D2. Jedynie w minimalnym stopniu wywołuje pozapiramidowe działania niepożądane i nie powoduje trwałego zwiększenia stężenia prolaktyny. Kwetiapina dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego (pokarm nie wpływa na biodostępność leku). Wiąże się z białkami osocza w 83%. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, głównie z udziałem CYP3A4. Mniej niż 5% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem i moczem. Około 73% metabolitów kwetiapiny jest wydalane z moczem, 21% z kałem. T0,5 kwetiapiny w fazie eliminacji wynosi około 7 h.

Wskazania
Leczenie schizofrenii. Leczenie umiarkowanych lub ciężkich epizodów maniakalnych. Nie wykazano, aby preparat zapobiegał nawrotom epizodów maniakalnych lub depresyjnych.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na kwetiapinę lub inne składniki preparatu. Nie stosować jednocześnie z inhibitorami CYP3A4, takimi jak: inhibitory proteazy HIV, azolowe preparaty przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna, nefazodon.

Środki ostrożności
Lek nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży <18 rż., z powodu ograniczonych danych dotyczących stosowania w tej grupie wiekowej. Niektóre zdarzenia niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży, w porównaniu do populacji osób dorosłych (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny, pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia czynności tarczycy). Ponadto, brak jest długoterminowych badań w grupie dzieci i młodzieży dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku, gł. wpływu kwetiapiny na wzrost, dojrzewanie, rozwój poznawczy i behawioralny. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu lub innymi stanami predysponującymi do niedociśnienia (w razie wystąpienia objawów niedociśnienia rozważyć zmniejszenie dawki leku lub wolniejsze jej zwiększanie), z czynnikami ryzyka udaru mózgu, z napadami padaczkowymi w wywiadzie, z cukrzycą lub czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy (należy kontrolować glikemię), z czynnikami ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych w układzie żylnym (zastosować odpowiednie środki zapobiegawcze), z zaburzeniami czynności wątroby, u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów stosujących leki silnie indukujące enzymy wątrobowe (leki te znacząco zmniejszają stężenie kwetiapiny we krwi). Należy zachować ostrożność u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym oraz jeśli kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością krążenia, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią. Unikać stosowania kwetiapiny z innymi lekami neuroleptycznymi. Nie stosować w leczeniu psychozy związanej z otępieniem u pacjentów w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko zgonu i wystąpienia incydentów naczyniowo-mózgowych u tych pacjentów). Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano zaburzenia połykania - należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z ryzykiem zachłystowego zapalenia płuc. Dane dotyczące stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z walproinianem lub litem w leczeniu umiarkowanych lub ciężkich epizodów maniakalnych są ograniczone, choć leczenie skojarzone było dobrze tolerowane. Należy przerwać leczenie kwetiapiną w przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego. W razie wystąpienia dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia kwetiapiną. U pacjentów, u których liczba neutrofilów wynosi <1 x 109/l, należy przerwać podawanie kwetiapiny; pacjenci powinni być monitorowani w kierunku objawów zakażenia, należy również kontrolować u nich liczbę neutrofilów do momentu przekroczenia wartości 1,5 x 109/l. Pacjenci z depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą wymagać częstszych wizyt podczas pierwszych 2 tyg. od wystąpienia senności lub do czasu poprawy; może być konieczne rozważenie przerwania leczenia. Ze względu na zawartość laktozy, preparatu nie należy stosować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.


Ciąża i laktacja
Preparat należy stosować w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Obserwowano objawy odstawienie u noworodków, których matki stosowały lek w ciąży. Nie wiadomo w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka kobiecego, dlatego kobiety przyjmujące lek powinny unikać karmienia piersią.

Działania niepożądane
Bardzo często: zawroty głowy, senność, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi. Często: leukopenia, hiperprolaktynemia, zwiększony apetyt, omdlenie, pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, dyzartria, tachykardia, niewyraźne widzenie, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, niestrawność, osłabienie, obrzęki obwodowe, drażliwość, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu, zwiększenie masy ciała, zwiększenie aktywności AlAT i AspAT, zmniejszenie liczby neutrofilów, zwiększenie stężenia glukozy we krwi (aż do hiperglikemii). Niezbyt często: eozynofilia, trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości, hiponatremia, napady drgawkowe, zespół niespokojnych nóg, dyskinezy późne, dysfagia, zaburzenia seksualne, zwiększenie aktywności γ-GT, zmniejszenie liczby płytek krwi. Rzadko: żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żółtaczka, priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia menstruacji, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, nieadekwatne wydzielanie hormonu antydiuretycznego, cukrzyca, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rabdomioliza. Częstość nieznana: neutropenia. Leczenie kwetiapiną wiąże się z niewielkim, zależnym od dawki zmniejszeniem stężenia hormonów tarczycy, głównie T4 i fT4 oraz, w przypadku stosowania większych dawek, zmniejszeniem T3 i rT3 we krwi (nie obserwowano objawów klinicznych niedoczynności tarczycy). Ponadto, podczas stosowania neuroleptyków często obserwowano: wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu, torsades de pointes, zatrzymanie akcji serca oraz przypadki nagłych niespodziewanych zgonów. Po zaprzestaniu leczenia bardzo rzadko zgłaszano objawy odstawienne (w tym nudności, ból i zawroty głowy, biegunkę, drażliwość, wymioty, bezsenność). U dzieci i młodzieży (10-17 rż.) obserwowano zwiększoną częstość występowania pewnych działań niepożądanych niż w grupie dorosłych, gł. zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny, zwiększenie ciśnienia tętniczego, pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, drażliwość - preparat nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.

Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4 zwiększa się AUC kwetiapiny - łączne podawanie jest przeciwwskazane. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z sokiem grejpfrutowym. Leki indukujące enzymy wątrobowe (m.in. karbamazepina, fenytoina) zwiększają klirens kwetiapiny i zmniejszają jej stężenie we krwi, osłabiając skuteczność leczenia kwetiapiną - u pacjentów stosujących leki indukujące enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną można rozpocząć tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia kwetiapiną przewyższają ryzyko odstawienia leku przyspieszającego metabolizm wątrobowy; wszystkie zmiany leczenia lekiem indukującym należy przeprowadzać stopniowo i, jeśli to konieczne, zastąpić lekiem niewykazującym właściwości indukujących, np. walproinianem. Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się znacząco podczas jednoczesnego stosowania z imipraminą (inhibitor CYP2D6), fluoksetyną (inhibitor CYP3A4 i CYP2D6), rysperydonem, haloperydolem lub cymetydyną. Stosowanie kwetiapiny w skojarzeniu z tiorydazyną powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%. Farmakokinetyka soli litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną. Farmakokinetyka walproinianu sodu i kwetiapiny nie podlega klinicznie istotnym zmianom podczas jednoczesnego stosowania obu leków. Należy zachować ostrożność, stosując kwetiapinę jednocześnie z innymi lekami działającymi na o.u.n. lub z alkoholem, z lekami wydłużającymi odstęp QT (takimi jak: inne leki neuroleptyczne, leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, halofantryna, octan lewometadylu, mezorydazyna, tiorydazyna, pimozyd, sparfloksacyna, gatyfloksacyna, moksyfloksacyna, mezylan dolansetronu, meflochina, sertyndol, cyzapryd), z preparatami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową (np. tiazydowymi lekami moczopędnymi).

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Schizofrenia. Dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 50 mg (1. dzień), 100 mg (2. dzień), 200 mg (3. dzień), 300 mg (4. dzień). Od 4. dnia dawkę należy stopniowo zwiększać do skutecznej dawki dobowej 300-450 mg. W zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę można dostosowywać w zakresie od 150 do 750 mg na dobę. Epizody maniakalne w przebiegu choroby dwubiegunowej. Dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 100 mg (1. dzień), 200 mg (2. dzień), 300 mg (3. dzień), 400 mg (4. dzień). Następnie dawka może być zwiększana maksymalnie o 200 mg na dobę do dawki dobowej 800 mg w 6. dniu leczenia. W zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji, dawkę można dostosowywać w zakresie od 200 do 800 mg na dobę; zwykle skuteczna dawka wynosi 400-800 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i podawanie mniejszej dawki dobowej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczynać leczenie od dawki 25 mg na dobę i zwiększać codziennie o 25-50 mg aż do osiągnięcia dawki skutecznej. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Preparat należy przyjmować 2 razy na dobę, niezależnie od posiłków.

Uwagi
Pacjentów należy obserwować pod kątem wystąpienia myśli i zachowań samobójczych (szczególnie we wczesnym okresie leczenia); dotyczy to zwłaszcza osób w wieku poniżej 25 lat oraz pacjentów z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie. W trakcie leczenia należy kontrolować masę ciała pacjenta, stężenie lipidów we krwi oraz obserwować pacjenta w kierunku objawów hiperglikemii (polidypsja, poliuria, polifagia, osłabienie) - w razie pogorszenia profilu metabolicznego należy postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną. Preparat należy odstawiać stopniowo (przez okres co najmniej 2 tyg.). Kwetiapina może upośledzać sprawność psychomotoryczną - pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów i nie obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek.