Smardz jadalny (Morchella esculenta) – jest to jadalny grzyb z klasy workowców. Smardz występuje wiosną w lasach i zadrzewieniach półkuli północnej, nad brzegami rzek oraz potoków. Dość często wśród lepiężników. Bardzo często jest mylony z trującą piestrzenicą kasztanowatą. W Polsce objęty jest całkowitą ochroną.

Charakterystyka
Kapelusz grzyba jest ochrowy lub całkiem szary. Najczęściej ma jajowaty kształt. Wewnątrz jest pusty, przyrośnięty brzegiem do trzonka. Powierzchnia pokryta jest fałdkami, na których dnie można znaleźć hymenium. Wgłębienia są otoczone nieregularnymi różnej wielkości żeberkami.
Trzon jest prawie cylindryczny, a u podstawy zazwyczaj zgrubiały. Wewnątrz wygląda pusto. Powierzchnia trzonu jest biała, kremowa, a w dojrzałym owocniku nawet brązowa. Posiada białawy lub
kremowy miąższ, który jest dość cienki i kruchy. Posiada nieznaczny smak i niewyraźny zapach.
Smardz jest grzybem wiosennym i rośnie od drugiej połowy marca do początku maja w rzadkich, dobrze naświetlonych lasach liściastych, łęgach, w parkach oraz ogrodach. Rosną zazwyczaj na bogatej w wapno i próchnicę glebie. Wzrost jest silniejszych po ciepłych deszczach.

Znaczenie
Smardz jest grzybem jadalnym. Doskonale nadaje się do zup lub faszerowania mielonym mięsem oraz zapiekania. Przed przyrządzeniem należy sparzyć gorącą wodą.
Niektóre gatunki smardza jadalnego można pomylić z trującą piestrzenicą kasztanowatą.
W Polsce jest to gatunek, który objęty jest ścisłą ochroną gatunkową.