Skolioza (łac. Scoliosis, z gr. skoliós - krzywy) - jest to trójpłaszczyznowe skrzywienie kręgosłupa, występujące w płaszczyźnie czołowej, strzałkowej i rotacyjnej.

Przyczyną skoliozy może być jednostronne obciążenie barku oraz zła postawa siedząca.
Skoliozą określa się zniekształcenie wynoszące ponad 10°. Do określania stopnia zniekształcenia wykorzystuje się metodę Cobba.

Obecnie skolioza rozpatrywana jest jako trójpłaszczyznowa deformacja kręgosłupa.

Zniekształcenie obejmuje:
- skrzywienie w płaszczyźnie czołowej /boczne skrzywienie kręgosłupa/
- skrzywienie w płaszczyźnie strzałkowej /lordo- lub kyfo- skolioza/
- skrzywienie w płaszczyźnie poziomej /rotacja i torsja kręgów/.

Pomimo wielu hipotez próbujących wyjaśnić przyczynę powstawania skoliozy, nadal 85% stanowią skoliozy idiopatyczne.

Schorzenie to może się rozwinąć w każdym wieku i u każdego dziecka. Jednocześnie postęp skrzywienia, wiąże się z okresami przyspieszonego wzrostu pacjenta oraz brakiem właściwego leczenia. Chronologiczny podział skolioz idiopatycznych uzależniony jest od wieku pacjenta, w którym pojawia się schorzenie.

Wyróżniamy skoliozy idiopatyczne:
- niemowlęce (<3 r.ż.)
- wczesnodziecięce (3-10 r.ż.)
- dorastających (>10 lat, do okresu zakończenia wzrostu)

Leczenie

- Niewielkie skoliozy można wyleczyć rehabilitacją (m.in. PNF, schroth). W szkołach często prowadzona jest tzw. gimnastyka korekcyjna. Ten sposób rehabilitacji skuteczny jest jednak tylko dla dzieci, które mają postawę skoliotyczną, tzn. skrzywienie nie przekraczające 10 stopni.
- Skrzywienia od ok. 20 stopni do 40 stopni leczy się nosząc gorset ortopedyczny. Ma on za zadanie przede wszystkim zatrzymać postęp skrzywienia. Rzadko zdarza się, żeby gorset wyprostował kręgosłup.
- W niektórych przypadkach ani rehabilitacja, ani gorsety nie przynoszą żadnych rezultatów. Należy wtedy zastosować leczenie operacyjne. Są dwa główne rodzaje operacji skoliozy: z dostępu przedniego i z dostępu tylnego. Operując z dostępu przedniego usztywnia się krótszy odcinek kręgosłupa, niż operując z dostępu tylnego.

Skoliozy niewłaściwie leczone mogą doprowadzić do ograniczenia wydolności fizycznej pacjenta, nasilenia zaburzeń neurologicznych, trwałego kalectwa, jak i w skrajnych przypadkach z niewydolnością krążeniowo-oddechową przedwczesnej śmierci chorych.
Zniekształcenie tułowia stanowi dodatkowo bardzo istotny problem psychologiczny i kosmetyczny w przypadku pojawienia się garbu na plecach.

Rozróżnia się skoliozę:
- czynnościową - wada postawy, która zanika, kiedy pacjent leży
- porażenną
- statyczną
- strukturalną (kostnopochodne, nerwopochodne, mięśniopochodne, idiopatyczne - o nieustalonej etiologii)
- torakogenną
- wrodzoną

źródło: www.wikipedia.org

ja skolioze wyleczylem cwiczeniami na silownii :)

Użytkownik Darek92 dnia 26 luty 2011 - 00:08 napisał

Widocznie była to lekka wada postawy

W sumie jeszcze można by było napisać że skrzywienie które ma poniżej 10 stopni nazywamy bocznym skrzywieniem kręgosłupa.