Nazwa produktu leczniczego: Sintrom

Skład: Acenocoumarolum
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 4 mg
Wielkość opakowania: 20 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Novartis Pharma GmbH
Wytwórca: Novartis Pharma GmbH
Kraj wytwórcy (kod kraju): D



Działanie
Pochodna kumaryny o działaniu antagonistycznym względem witaminy K. Hamuje koagulację poprzez zmniejszenie aktywności reduktazy epoksydowej witaminy K i późniejsze zmniejszenie γ-karboksylacji kwasu glutaminowego zlokalizowanych w pobliżu terminalnych części zarówno czynników krzepnięcia II (protrombiny), VII, IX, X, jak i białka C lub jego kofaktora białka S. W zalezności od dawki, acenokumarol powoduje przedłużenie czasu protrombinowego (PT/INR) w ciągu 36-72 h. Jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym i co najmniej 60% dawki przenika do krążenia ogólnego. Większość acenokumarolu znajduje się w osoczu, w którym 98,7% leku związane jest z białkami osocza. Acenokumarol jest metabolizowany wielokierunkowo, jednak żaden z metabolitów nie ma udziału w działaniu przeciwzakrzepowym. T0,5 wynosi 8-11 h.

Wskazania
Leczenie i zapobieganie chorobom zakrzepowo-zatorowym.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na acenokumarol i podobne pochodne kumaryny lub na inne składniki preparatu. Ciąża. Pacjenci nie kontrolowani i niezdolni do współpracy (np. niekontrolowani pacjenci w podeszłym wieku, alkoholicy i pacjenci z zaburzeniami psychicznymi). Lek przeciwwskazany jest również w chorobach, w których ryzyko wystąpienia krwotoku jest większe od przewidywanej po jego zastosowaniu korzyści klinicznej, np.: skazy krwotoczne i dyskrazja; na krótko przed zabiegiem lub po zabiegu chirurgicznym OUN, a także operacji oczu i rozległych zabiegach chirurgicznych; choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy lub krwotoki z przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego lub oddechowego, a także krwotoki mózgowe, ostre zapalenie osierdzia i wysięk osierdziowy, zapalenie wsierdzia wywołane przez czynniki zakaźne; ciężkie nadciśnienie tętnicze krwi, ciężka niewydolność wątroby lub nerek; zwiększona aktywność fibrynolityczna (np. po operacjach płuc, gruczołu krokowego, macicy, itp.).

Środki ostrożności
W przypadkach występowania chorób mogących zmniejszać wiązanie acenokumarolu z białkami (np. tyreotoksykoza, nowotwory, zaburzenia czynności nerek, zakażenia i stan zapalny) należy zapewnić dokładny nadzór lekarski. Ze szczególną uwagą należy traktować pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (możliwe zaburzenia syntezy czynników układu krzepnięcia lub czynności płytek krwi). Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (aktywacja lub γ-karboksylacja czynników krzepnięcia może być zmniejszona z powodu zastoju krwi w wątrobie) oraz ze stwierdzonym lub podejrzewanym niedoborem białka C lub białka S. Podczas leczenia należy unikać podawania wstrzyknięć domięśniowych (powstawanie krwiaków); zaburzenia wchłaniania w przewodzie pokarmowym mogą zmieniać działanie przeciwzakrzepowe leku. Szczególna kontrola jest zalecana w przypadkach konieczności skrócenia czasu protrombinowego, z powodu przeprowadzania zabiegów diagnostycznych lub leczniczych (np. angiografii, nakłucia lędźwiowego, małego zabiegu chirurgicznego, ekstrakcji zęba, itp.). W przypadku dzieci zaleca się zachowanie ostrożności i częstsze monitorowanie czasu protrombinowego i INR. Leczenie przeciwzakrzepowe u osób w podeszłym wieku należy monitorować ze szczególna starannością. Lek zawiera laktozę, nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występujacą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja
Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży; kobiety w wieku rozrodczym, w okresie leczenia acenokumarolem powinny stosować antykoncepcję. Kobiety karmiące piersią, powinny być kontrolowane, aby nie dopuścić do przekroczenia prawidłowych wartości PT/INR.

Działania niepożądane
Często: krwotok. Rzadko: reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka); utrata apetytu, nudności, wymioty; łysienie. Bardzo rzadko: zapalenie naczyń; uszkodzenie wątroby; krwotoczna martwica skóry.

Interakcje
Leki zmieniające hemostazę, które mogą wzmagać działanie przeciwzakrzepowe i zwiększać ryzyko krwotoku: heparyna, leki hamujące agregację płytek krwi (kwas salicylowy i jego pochodne - np. kwas acetylosalicylowy, kwas p-aminosalicylowy, diflunisal), fenylobutazon lub inne pochodne pirazolonu (sulifinpirazon) i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (także inhibitory COX-2, np. celekoksyb), duże dawki metyloprednizolonu w postaci wstrzyknięć. Stanowczo nie zaleca się stosowania ww. leków z acenokumarolem. W przypadku konieczności jednoczesnego zastosowani tych leków zaleca się czesterze wykonywanie badani układu krzepnięcia krwi. Leki zwiększające działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu: allopurynol, steroidy anaboliczne, androgeny, leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron, chinidyna), antybiotyki (np. amoksycyklina, cefalosporyny II i III generacji, chloramfenikol, erytromycyna, fluorochinolony, neomycyna, tetracykliny), cymetydyna, disulfiram, kwas etakrynowy, fibraty (np. kwas klofibrowy oraz jego pochodne i analogi strukturalne), glukagon, pochodne imidazolu (np. metronidazol, miejscowy mikonazol), paracetamol, SSRI - inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (np. cytalopram, fluoksetyna, sertralina), statyny (np. fluwastatyna, atorwastatyna, symwastatyna), sulfonamidy włącznie z ko-trimoksazolem (sulfametoksazol, trimetoprym), pochodne sulfonylomocznika (np. tolbutamid, chlorpropamid), hormony tarczycy (włącznie z dekstrotyroksyną), tamoksifen, tramadol, kortykosteroidy (metyloprednizolon, prednizon), inhibitory enzymu CYP2C9. Leki zmniejszające działanie przeciwzakrzepowe acenokumarolu: aminoglutetymid, leki przeciwnowotworowe (azatiopryna, 6-merkaptopuryna), barbiturany (fenobarbital), karbamazepina, cholestyramina, inhibitory proteazy HIV (rytronawir, nelfinawir), gryzeofulwina, doustne leki antykoncepcyjne, ryfampicyna, leki zawierające wyciąg z dziurawca zwyczajnego, substancje indukujące enzymy CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4. W czasie jednoczesnego leczenia pochodnymi hydantoiny (np. fenytoina), może wystąpić zwiększenie stężenia hydantoiny w surowicy. Acenokumarol może zwiększać hipoglikemizujące działanie pochodnych sulfonylomocznika.

Dawkowanie
Lek powinien być podawany raz na dobę i przyjmowany zawsze o tej samej porze dnia. Schemat dawkowania musi być ustalany indywidualnie. Dawkowanie początkowe: jeśli PT/INR mieści się w zakresie normy osoby o prawidłowej masie ciała: 2-4 mg/dobę pierwszego dni leczenia, bez dawki wysycającej. Leczenie można rozpocząć od podania dawki wysycającej - zazwyczaj 6 mg/dobę w pierwszym dniu i 4 mg/dobę w drugim dniu podawania leku. Leczenie podtrzymujące: w zależności od pożądanej intensywności antykoagulacji, indywidualnego pacjenta, jego choroby i wskazania klinicznego dawka podtrzymująca mieści się zazwyczaj w przedziale 1-8 mg/dobę.

Uwagi
Wrażliwość na działanie leków przeciwzakrzepowych jest różna u poszczególnych pacjentów, dlatego konieczne jest regularne przeprowadzanie oznaczeń czasu protrombinowego PT/INR i w oparciu o ich wyniki ustalanie odpowiedniego dawkowania. W przypadku gdy nie jest to możliwe nie należy stosować leku. Pacjenci leczeni ambulatoryjnie powinni nosić przy sobie kartę z informacją, że są leczeni lekiem przeciwzakrzepowym, mając na uwadze możliwość odniesienia przez nich urazów.