Nazwa produktu leczniczego: Setegis

Skład: Terazosinum
Postać farmaceutyczna: tabletki
Dawka: 2 mg
Wielkość opakowania: 30 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: Egis Pharmaceuticals Plc
Wytwórca: Egis Pharmaceuticals Plc
Kraj wytwórcy (kod kraju): H



Działanie
Selektywny antagonista receptorów α-adrenergicznych. Obniża ciśnienie tętnicze krwi poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego. Przy długotrwałym podawaniu substancja zwykle nie powoduje odruchowej tachykardii. Terazosyna powoduje rozkurcz mięśni gładkich, w tym także mięśni gładkich szyi pęcherza moczowego i gruczołu krokowego. Powoduje to usprawnienie urodynamiki, co łagodzi dolegliwości związane z łagodnym przerostem prostaty. Po podaniu doustnym terazosyna wchłania się szybko i niemal w całości z przewodu pokarmowego. Silnie wiąże się z białkami osocza (90-94%). Cmax w osoczu osiągane jest w ciągu godziny. Metabolizowana jest w wątrobie (jeden z czterech znanych metabolitów jest farmakologicznie aktywny). Średni T0,5 wynosi 12 h i pozostaje praktycznie niezmieniony, nawet w przypadku zaburzeń czynności nerek.

Wskazania
Leczenie nadciśnienia tętniczego (w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym). Leczenie objawowe łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na terazosynę lub innych antagonistów receptora α-adrenergicznego.

Środki ostrożności
Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów ze skłonnością do hipotonii ortostatycznej, chorobą niedokrwienną, innymi schorzeniami układu krążenia, zaburzeniami krążenia mózgowego, retinopatią nadciśnieniową III i IV stopnia, cukrzycą insulinozależną oraz upośledzeniem czynności wątroby i/lub nerek. Ostrożnie stosować w przypadku leczenia skojarzonego z diuretykami i innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (należy zmniejszyć dawki terazosyny bądź innych leków), by uniknąć nadmiernych spadków ciśnienia krwi. Przed rozpoczęciem leczenia łagodnego przerostu prostaty należy wykluczyć raka tego narządu. Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci.

Ciąża i laktacja
Lek nie powinien być stosowany w tej grupie pacjentek, o ile potencjalne korzyści znacząco nie przeważają nad ryzykiem.

Działania niepożądane
Po pierwszej dawce leku lub przy zwiększaniu dawki może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi (tzw. niedociśnienie pierwszej dawki), powodujące zawroty głowy i omdlenie. By tego uniknąć należy rozpoczynać leczenie od małych dawek (1mg) podawanych przed snem. Najczęstsze działania niepożądane to: niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, osłabienie i obrzęki obwodowe. Rzadziej opisywano: tachykardia, kołatanie serca, dusznica bolesna, przyrost masy ciała i duszności, osłabienie, bóle mięśni, zaburzenia widzenia, zatkanie nosa, nudności, wymioty, inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, spadek popędu płciowego, impotencję, priapizm, nadmierną senność i reakcje anafilaktyczne.

Interakcje
Należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę przed snem; dawkę preparatu należy zwiększać stopniowo w odstępach tygodniowych aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. W nadciśnieniu tętniczym dawka podtrzymująca wynosi zwykle 1-5 mg raz na dobę (ustala się indywidualnie w zależności od wartości ciśnienia). W łagodnym przeroście gruczołu krokowego dawka podtrzymująca wynosi zwykle 5-10 mg raz na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 20 mg. Tabletki należy połykać w całości bez rozgryzania.

Uwagi
Wznawiając przerwane leczenie preparatem, należy przyjąć dawkę początkową 1 mg raz na dobę przed snem. W trakcie kuracji, wstawanie z pozycji leżącej lub siedzącej, intensywny wysiłek fizyczny, wysoka temperatura otoczenia i spożywanie alkoholu może wywołać zaburzenia równowagi, zawroty głowy, a nawet utratę przytomności. Na początku leczenia oraz po każdorazowym zwiększaniu dawki należy zakazać prowadzenia samochodu oraz obsługiwania maszyn. W późniejszym okresie możliwość prowadzenia pojazdów powinna być ustalona indywidualnie.