Nazwa produktu leczniczego: Seroquel

Skład: Quetiapinum
Postać farmaceutyczna: tabletki powlekane
Dawka: 100 mg
Wielkość opakowania: 60 tabl. 90 tabl.
Podmiot odpowiedzialny: AstraZeneca UK Ltd.
Wytwórca: AstraZeneca GmbH AstraZeneca UK Ltd.
Kraj wytwórcy (kod kraju): D, GB


Działanie
Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym, działającym na wiele receptorów neuroprzekaźników. Wykazuje powinowactwo do receptorów serotoninowych (5-HT2) w mózgu oraz receptorów dopaminowych (D1 i D2). Kwetiapina ma także duże powinowactwo do receptorów histaminowych i α1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów α2-adrenergicznych. Powinowactwo do receptorów muskarynowych lub benzodiazepinowych jest nieznaczne. N-dealkilowana kwetiapina (norkwetiapina) - aktywny metabolit kwetiapiny - wykazuje powinowactwo do czynnika transportującego noradrenalinę. Po podaniu doustnym kwetiapina dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Wiąże się z białkami osocza w około 83%. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Mniej niż 5% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem i moczem. Około 73% metabolitów kwetiapiny jest wydalane z moczem, 21% z kałem. T0,5 kwetiapiny wynosi około 7 h, a norkwetiapiny 12 h. Średni klirens kwetiapiny u osób w podeszłym wieku zmniejsza się o 30-50% w porównaniu z osobami dorosłymi w wieku 18-65 lat. Średni klirens kwetiapiny był zmniejszony o około 25% u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Wskazania
Schizofrenia, epizody maniakalne o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej, epizody ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej. Seroquel: nie jest wskazany do zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych lub depresji. Seroquel XR: zapobieganie nawrotom u pacjentów ze stabilną schizofrenią leczonych podtrzymująco tabletkami o przedłużonym działaniu oraz zapobieganie nawrotom choroby dwubiegunowej (epizodom mieszanym, manii lub depresji) u pacjentów którzy reagowali na wcześniejsze leczenie kwetiapiną.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na kwetiapinę lub pozostałe składniki preparatu. Nie stosować jednocześnie z inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak inhibitory proteazy HIV, azolowe preparaty przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna lub nefazodon.

Środki ostrożności
Ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstw w depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej, pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy. Pacjenci z depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą wymagać częstszych wizyt podczas pierwszych 2 tyg. od wystąpienia senności, lub do czasu poprawy, i może być potrzebne rozważenie przerwania leczenia. Ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu lub innymi stanami predysponującymi do niedociśnienia, cukrzycą, padaczką, niewydolnością wątroby, czynnikami ryzyka udaru, zagrożeniem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc, małą liczba białych krwinek przed rozpoczęciem leczenia oraz wywołaną przez leki neutropenią w wywiadzie w podeszłym wieku. Kwetiapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie w początkowym okresie zwiększania dawki, dlatego w takim przypadku należy rozważyć podawanie mniejszej dawki lub wolniejsze zwiększanie dawki. Badania kliniczne nie potwierdziły związku kwetiapiny z przetrwałym wydłużeniem odstępu QT, jednak otrzymano pojedyncze zgłoszenia wydłużenia odstępu QT po zastosowaniu preparatu w dawkach terapeutycznych, stąd podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, chorobami układu sercowo-naczyniowego, wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym, hipokaliemią lub hipomagnezemią. W przypadku wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego należy przerwać leczenie kwetiapiną. W razie wystąpienia dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia kwetiapiną, objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub nawet pojawić po zakończeniu leczenia. Podczas leczenia można spodziewać się pogorszenia profilu metabolicznego pacjentów, należy zastosować odpowiednie leczenie. Preparat nie jest zatwierdzony do leczenia pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi w przebiegu chorób otępiennych. Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u pacjentów powyżej 65 lat z epizodami depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej. Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci i młodzieży, stąd nie zaleca się stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Ze względu na zawartość laktozy pacjenci z rzadką, wrodzoną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować preparatu.

Ciąża i laktacja
Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadku, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Obserwowano objawy odstawienne u noworodków, których matki przyjmowały kwetiapinę. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Bardzo często (≥1/10): zawroty głowy, senność, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, objawy odstawienne, zwiększenie stężenia triglicerydów, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu frakcji HDL, zwiększenie masy ciała. Często (≥1/100, <1/10): leukopenia, koszmary senne, omdlenia, objawy pozapiramidowe, dyzartria, tachykardia, niewyraźne widzenie, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcia, niestrawność, łagodne osłabienie, obrzęki obwodowe, rozdrażnienie, zwiększenie masy ciała, zwiększenie aktywności AlAT i AspAT, neutropenia, zwiększenie stężenia glukozy we krwi aż do hiperglikemii. Niezbyt często (≥1/1000, <1/100): eozynofilia, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości, napady padaczki, zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy, dysfagia, zwiększenie aktywności GGTP, zmniejszenie liczby płytek krwi, wydłużenie odstępu QT. Rzadko (≥1/10 000, <1/1000): żółtaczka, priapizm, mlekotok, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Bardzo rzadko (<1/10 000): reakcja anafilaktyczna, cukrzyca, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona. Leczenie kwetiapiną wiąże się również z niewielkim, zależnym od dawki, zmniejszeniem stężenia hormonów tarczycy we krwi, głównie T4 i fT4. Podczas leczenia lekami neuroleptycznymi obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QTc, przedsionkowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes. W badaniach klinicznych u pacjentów z ciężką depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej obserwowano zwiększone ryzyko zdarzeń związanych z próbami samobójczymi u młodych dorosłych pacjentów poniżej 25 lat, którzy byli leczeni kwetiapiną w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo.

Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4 zwiększa się AUC kwetiapiny - łączne podawanie jest przeciwwskazane. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z sokiem grejpfrutowym. Należy zachować ostrożność, stosując kwetiapinę jednocześnie z innymi lekami działającymi na o.u.n. i z alkoholem. Ostrożnie stosować z lekami, które mogą powodować wydłużenie odstępu QTc lub zaburzenia elektrolitowe. Farmakokinetyka soli litu nie zmienia się podczas jednoczesnego stosowania z kwetiapiną. Farmakokinetyka kwasu walproinowego i kwetiapiny nie podlega klinicznie istotnym zmianom w przypadku ich jednoczesnego stosowania. Dane dotyczące stosowanych jednocześnie kwetiapiny i kwasu walproinowego lub litu w ostrych epizodach manii u umiarkowanym i ciężkim nasileniu są ograniczone, terapia łączna jest dobrze tolerowana, w 3 tyg. występuje działanie addycyjne. Farmakokinetyka kwetiapiny nie zmienia się znacząco po jednoczesnym zastosowaniu z lekami przeciwpsychotycznymi: rysperydonem lub haloperydolem. Stosowanie kwetiapiny w skojarzeniu z tiorydazyną powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny o 70%. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z karbamazepiną powoduje znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny i zmniejszenie jej AUC. Jednoczesne stosowanie kwetiapiny z fenytoiną powoduje zwiększenie klirensu kwetiapiny; preparat można stosować jednocześnie z lekami indukującymi enzymy wątrobowe jedynie po rozważeniu korzyści ze stosowania kwetiapiny do ryzyka związanego z odstawieniem leków indukujących aktywność enzymów wątrobowych. Zmiany w leczeniu lekami indukującymi enzymy wątrobowe należy przeprowadzać stopniowo; w razie potrzeby można zastąpić je lekiem nieindukującym enzymów wątrobowych, np. walproinianem sodu. Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się po jednoczesnym zastosowaniu z cymetydyną, imipraminą (inhibitor CYP2D6) lub fluoksetyną (inhibitor CYP3A4 i CYP2D6).

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Schizofrenia. Seroquel: dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 50 mg - 1. dzień, 100 mg - 2. dzień, 200 mg - 3. dzień, 300 mg - 4. dzień; od 4. dnia dawka dobowa powinna wynosić 300-450 mg (dawka optymalna); dawka może być zmieniana w zakresie 150-750 mg na dobę, zależnie od reakcji pacjenta na lek. Seroquel XR: dawka dobowa wynosi: 300 mg - 1. dzień, 600 mg - 2. dzień; dawka dobowa wynosi zwykle 600 mg, maksymalnie 800 mg; zależnie od reakcji pacjenta i tolerancji dawkę dobową należy ustalić w przedziale 400-800 mg na dobę. Epizody maniakalne o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej. Seroquel: dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 100 mg - 1. dzień, 200 mg - 2. dzień, 300 mg - 3. dzień, 400 mg - 4. dzień; następnie dawka może być zwiększana maksymalnie o 200 mg na dobę do dawki dobowej 800 mg w 6. dniu leczenia; zależnie od reakcji pacjenta i tolerancji dawka dobowa w leczeniu podtrzymującym może wynosić 200-800 mg na dobę; zwykle zalecana dawka wynosi 400-800 mg na dobę. Seroquel XR: dawka dobowa wynosi: 300 mg - 1. dzień, 600 mg - 2. dzień; dawka dobowa wynosi zwykle 600 mg, maksymalnie 800 mg; zależnie od reakcji pacjenta i tolerancji dawkę dobową należy ustalić w przedziale 400-800 mg na dobę. Epizody ciężkiej depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej. Leczenie powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w leczeniu choroby dwubiegunowej. Seroquel: podawać raz na dobę, wieczorem, ponieważ może to zmniejszyć prawdopodobieństwo uspokojenia podczas dnia; dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 50 mg - 1. dzień, 100 mg - 2. dzień, 200 mg - 3. dzień, 300 mg - 4. dzień; zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg; zależnie od odpowiedzi pacjenta dawkę dobową można zwiększyć do 600 mg. Seroquel XR: stosować na noc; dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi: 50 mg - 1. dzień, 100 mg - 2. dzień, 200 mg - 3. dzień, 300 mg - 4. dzień; zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg; dawkę można stopniowo zwiększyć do 400 mg (5. dzień) i do 600 mg (8. dzień); zalecana dawka dobowa to 300 mg; zależnie od odpowiedzi klinicznej pacjenta dawkę można zwiększyć do 600 mg na dobę. U pacjentów przyjmujących dawkę 600 mg (Seroquel i Seroquel XR) nie zaobserwowano dodatkowych korzyści podczas krótkotrwałego leczenia. Zapobieganie nawrotom w chorobie dwubiegunowej. Seroquel XR: pacjenci, u których opanowano objawy choroby dwubiegunowej w ostrej fazie, powinni kontynuować przyjmowanie leku w tej samej dawce w porze udania się na spoczynek; dawkę należy ustalić indywidualnie, w zakresie 300-800 mg na dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia; należy stosować możliwie najmniejszą dawkę.
U pacjentów leczonych tabl. o natychmiastowym uwalnianiu można zamienić je na tabl. o przedł. uwalnianiu, podając taką samą dawkę dobową kwetiapiny raz na dobę, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki. Pacjenci w podeszłym wieku: Seroquel - może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i podawanie mniejszej dawki dobowej; Seroquel XR - początkowa dawka dobowa wynosi 50 mg, następnie dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę do dawki skutecznej, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Seroquel - zaleca się rozpoczynać leczenie od dawki 25 mg na dobę i zwiększać codziennie o 25-50 mg; Seroquel XR - dawka początkowa wynosi 50 mg, następnie dawkę można zwiększać o 50 mg na dobę aż do osiągnięcia dawki terapeutycznej.
Tabl. o natychmiastowym uwalnianiu należy przyjmować 2 razy na dobę, niezależnie od posiłku. Tabl. o przedł. uwalnianiu należy połykać w całości, przyjmować raz na dobę, przynajmniej 1 h przed posiłkiem.

Uwagi
Preparat należy odstawiać stopniowo przez okres przynajmniej 1-2 tyg. Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów i nie obsługiwać urządzeń mechanicznych do czasu oceny indywidualnej reakcji na lek.