Seler- jest to gatunek rośliny, który należy do rodziny selerowatych. Seler zwyczajowo nazywany jest selerem zwyczajnym. W stanie dzikim rośnie w okolicach basenu Morza Śródziemnego, w Europie Zachodniej i Środkowej, w zachodniej Azji, w południowej Afryce, Etiopii oraz w Ameryce Południowej. W Polsce w stanie dzikim seler można spotkać na wyspie Uznam. Jest uprawiany również w Polsce. Seler czasami jest przejściowo dziczejący (efemerofit).

Charakterystyka
Seler zwyczajny jest rośliną dwuletnią i kwitnie od lipca do września. Korzeń jest bulwiasty i spichrzowy. Łodyga jest kwitnąca i osiąga jeden metr. Kwiaty są drobne, bladożółte, zebrane w kwiatostany (forma baldachu złożonego bez pokryw oraz pokrywek) i złożone z 6 do 12 szypuł.

Znaczenie
Korzeń selera jest dodawany do zup i innych potraw. Dodaje smaku i aromatu.
Warzywo jest niskokaloryczne. Dodatkowo napar z nasion selera doskonale obniża ciśnienie tętnicze i koi system nerwowy. Nie można jednak do tego celu stosować nasion, które przeznaczone są do uprawy. Nasiona te mogą być spryskiwane ochronnymi środkami chemicznymi. W celach terapeutycznych można stosować tylko nasiona, które są kupione w sklepach ze zdrową żywnością. Miąższ selera wykazuje tendencję do sinienia. Dlatego przyrządzając surówkę albo też sałatkę, najpierw musimy pokroić warzywo na części. Następnie obieramy je, dokładnie myjemy i kropimy odrobiną soku z cytryny.
W 10 dag bulwy znajduje się 7 kcal, natomiast w naci jeszcze mniej, gdyż tylko 4-5 kcal.
Amerykanie i Japończycy mający wręcz obsesję na punkcie żywienia i leczenia selerem, odkryli w nim, aż 86 cennych składników. W warzywie znajduje się dwukrotnie więcej witaminy C niż w różnych cytrusach.
Seler zawiera również naturalną witaminę B kompleks, łącznie z kwasem foliowym oraz witaminą PP. Niestety bulwa i jasne liście nie mają zbyt wiele beta- karotenu. Jednak ciemnozielone łodygi naciowej odmiany znakomicie uzupełniają w organizmie człowieka niedobory karotenu. Oprócz tych składników warzywo zawiera witaminę E oraz pierwiastki mineralne. Ich skład ułatwia organizmowi przyswajanie wszelkich innych substancji. Seler należy do warzyw korzeniowych, które posiadają najwięcej fosforu. Zawiera również dużo wapnia, potasu i cynku, a także niewielka ilość magnezu i żelaza. Bogactwo witamin i soli mineralnych chroni organizm przed rozwojem wolnych rodników oraz rozwojem nowotworów.

Współczesne odmiany selera wywodzą się od dzikiego selera naciowego, który jest ceniony jako roślina lecznicza przez starożytnych mieszkańców basenu Morza Śródziemnego. Od czasów Hipokratesa seler stosuje się jako środek na uspokojenie. Jest zalecany dla panów jako afrodyzjak.
W starożytnym Rzymie wizerunek naci selera występowało na bitych monetach wymiennie z wawrzynem.
Dieta selerowa pozwala na oczyszczenie organizmu z toksyn zawartych w pożywieniu. Stosując się do zaleceń diety następuje pobudzenie przemiany materii, przy jednoczesnym usuwaniu szkodliwych produktów ubocznych tego procesu (np. kwas moczowy, który niewydalony zamienia się w kryształki odkładające się w stawach i powodujące skazę moczanową oraz silne bóle).
Jedzenie selera w każdej postaci oraz picie soku i esencjonalnego wywaru daje ulgę obolałym stawom. Seler pobudza również produkcję żółci, ale jednocześnie zapobiega jej zastojowi w woreczku ( przyczyna powstawania kamieni). Ułatwia również trawienie i likwiduje nawet zaparcia, które wynikają ze złych przyzwyczajeń żywieniowych. Dieta bogata w seler jest zalecana osobom, które mają nadciśnienie tętnicze. Schorzenie to jest zazwyczaj wypadkową nawet kilku przyczyn. Do nich zalicza się złe odżywianie, stres, zaburzenia w pracy nerek, obciążenia serca oraz całego układu krążenia. Seler natomiast odtruwa organizm i pomaga trawić tłuszcze, które działają moczopędnie. Wpływa również na polepszanie pracy nerek i serca oraz uspokaja nerwy.

Seler sprawdza się w dietach odchudzających. Korzystne jest jedzenie warzywa, a zwłaszcza jego najmłodszych odmian. Do takich zalicza się odmianę naciową. Została ona wyhodowana w Utah w USA. Kruche łodygi o orzeźwiającym smaku nie mają łykowatych włókien. Zatem idealnie nadają się do jedzenia na surowo. Kiedy połączymy go w równych proporcjach, z sokiem z jabłek daje napój, bez którego żadna gwiazda Hollywood nie może dobrze rozpocząć dnia. Szklanka eliksiru, kiedy jest wypita na czczo powoduje oczyszczanie organizmu. Dodatkowo likwiduje obrzęki, nawilża skórę, wzmacnia włosy oraz nadaje aksamitną gładkość cerze.