Salsefia – Tragopogon perrifolius L. - występuje w stanie dzikim w Europie Południowej i Algerii. Już w starożytności była spożywana jako warzywo. Uprawa jej zaczęto pod koniec XVI wieku. Jest rośliną dwuletnią.

Charakterystyka
Korzenie spichrzowe salsefii mają kształt stożka, a zabarwienie skórki jest szarożółte. Ich długość wynosi 15-30cm, a grubość sięga 3cm. Liście są lancetowato wydłużone i zabarwione na jasnozielony, niemal seledynowy. Młode liście nadają się do jedzenia.
Uprawiana jest wyłącznie z siewu wiosennego w jednorocznym cyklu uprawowym. Bardzo często zimuje w gruncie i jest wykopywana wcześnie na wiosnę, ponieważ bardzo szybko wybija w pędy nasienne, natomiast korzenie nie nadają się wtedy do spożywania.

Znaczenie
Korzenie salsefii zawierają duże ilości potasu, wapnia, fosforu, żelaza, magnezu i miedzi oraz węglowodanów w postaci cukrów . Zawiera również witaminę A1, B1, B2, C i E, dlatego jej jedzenie jest zalecane osobom na dietach i o słabym, wrażliwym organizmie. Warzywa odznaczają się dość dużą wartością kaloryczną.
Warzywo smakiem przypomina skorzonerę, ale jest nieco delikatniejszy w smaku. Salsefia jest doskonała do surówek i jako dodatek do potraw mięsnych.