Nazewnictwo międzynarodowe - Agrimonia eupatoria (łac.), Common agrimony (ang.)

Rzepik pospolity można łatwo znaleźć w zaroślach, przydrożach, na pastwiskach, krzaczastych zboczach czy miedzach. Jest to bylina z rodziny różowatych, którą często określa się jako parzydło czy wątrobowe ziele. Występuje w krajach basenu Morza Śródziemnego, w Europie i w zachodniej Azji. W Polsce jest to pospolita roślina. Rośnie na wysokość 30 – 100 cm.

Ziele rzepiku na słaby zapach oraz gorzki i cierpki smak. Ścina się je na samym początku kwitnienia najlepiej w okresie od czerwca do sierpnia, a następnie suszy się w zacienionym i przewiewnym miejscu w temperaturze nie przekraczającej 40 stopni C.

W skład rośliny wchodzą mi?dzy innymi garbniki, gorycze, barwniki flawonowe, olejek lotny, cholina, kwasy organiczne, siarczany, witamina PP i sole mineralne takie jak krzemionka i żelazo.
Rzepik pospolity działa żółciotwórczo, przez co korzystnie wpływa na układ trawienia. Pobudza pracę wątroby, woreczka żółciowego i jelita, przez co zapobiega wzdęciom i nadmiernej fermentacji. Pomaga również przy nietrzymaniu moczu, biegunkach i reumatyzmie. Ma on też właściwości przeciwzapalne.
Zewnętrznie używany jest mi?dzy innymi do płukania jamy ustnej, przy zapaleniu gardła, a także przemywa się nim trudno gojące się rany, owrzodzenia i żylaki. Często sporządza się mieszanki z dodatkiem żywokostu lekarskiego.

Ciekawe przepisy

Sok:
Sok wyciska się ze świeżego ziela i pije po 1/3 łyżeczki 3 razy dziennie zapijając wodą.

Napar:
Należy jedną łyżkę ziela rzepiku zalać jedną szklanką wrzątku. Parzyć pod przykryciem przez 10 minut, a następnie odcedzić. Pije się 2-3 razy dziennie po 1/2 szklanki.

Odwar do użytku zewnętrznego:
Trzeba przez około 15 minut gotować w 500 ml wody 40-60 g ziela rzepiku, a następnie odstawić na kilka minut do naciągnięcia. Ostudzić.