Roy Jones Jr. (ur. 16 stycznia 1969 w Pensacoli) - amerykański bokser, były mistrz świata w kategorii średniej (IBF), super średniej (IBF), półciężkiej (WBC trzykrotnie, WBA; dwukrotnie i IBF) i ciężkiej (WBA); srebrny medalista olimpijski z Seulu.

Kariera amatorska:
Jego bilans walk amatorskich to 121 zwycięstw i 13 porażek.

Jones Jr. reprezentował Stany Zjednoczone na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu, gdzie zdobył srebrny medal. W finale przegrał z reprezentantem gospodarzy, Parkiem Si-Hunem. Wynik pojedynku jest powszechnie krytykowany jako niesprawiedliwy. Późniejsze analizy pojedynku wykazały, że Amerykanin zadał 86 ciosów, a jego rywal tylko 32.

Kariera zawodowa:

Kategoria średnia:
Na zawodowstwo przeszedł w maju 1989. Do końca 1991 stoczył 15 zwycięskich pojedynków. W styczniu 1992 pokonał przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie byłego mistrza WBC, Jorge Vaca[3]. Do końca roku stoczył jeszcze cztery zwycięskie pojedynki (m. in. z przyszłym mistrzem świata WBA, Jorge Fernando Castro). W lutym 1993 już w pierwszej rundzie, po ciosie na korpus, pokonał Glenna Wolfe, a 3 miesiące później, 22 maja 1993, pokonał na punkty Bernarda Hopkinsa i zdobył wakujący tytuł mistrza świata IBF w kategorii średniej. Był to pierwszy pojedynek mistrzowski dla obu pięściarzy.

Jones Jr. stoczył następnie trzy zwycięskie nietytułowe walki (m.in. z przyszłym mistrzem świata WBC w kategorii super średniej, Thulani Malingą). Pierwszy i jedyny raz swój tytuł obronił 27 maja 1994, pokonując przez techniczny nokaut już w drugiej rundzie Thomasa Tate.

Kategoria super średnia:
Po tej walce Jones Jr. postanowił zmienić kategorię na wyższą i zmierzyć się z mistrzem świata IBF Jamesem Toneyem . Do walki doszło 18 listopada 1994. Jones Jr. wygrał zdecydowanie na punkty, dodatkowo w trzeciej rundzie kładąc przeciwnika na deski.

W 1995 trzykrotnie obronił swój nowy pas mistrzowski, pokonując wszystkich swoich przeciwników przez techniczny nokaut: Antoine Byrda już w pierwszej rundzie, byłego mistrza świata w kategoriach lekkiej (IBF) i junior połśredniej (WBA) Vinny Pazienzę w szóstej i Tony Thorntona w trzeciej. W styczniu następnego roku pokonał już w drugiej rundzie Merqui Sosę (walka nietytułowa), a następnie jeszcze dwukrotnie obronił swój tytuł – wygrał z przyszłum mistrzem świata WBC Erikiem Lucasem (TKO w ostatniej, 12 rundzie) i Bryantem Brannonem (TKO w 2 rundzie).

Kategoria półciężka:
22 listopada 1996 zmierzył się z Mike McCallumem w walce o tytuł tymczasowego mistrza świata WBC w kategorii półciężkiej. Jones Jr. wygrał pojedynek na punkty. Wkrótce został pełnoprawnym mistrzem świata WBC, po tym jak dotychczasowy mistrz, Fabrice Tiozzo, zmienił kategorię wagową na wyższą.

21 marca 1997 doznał swojej pierwszej porażki – w pojedynku z Montellem Griffinem został zdyskwalifikowany w dziewiątej rundzie za uderzenie leżącego rywala. Zrewanżował się Griffinowi już w następnej walce, 7 sierpnia 1997, nokautując go już w pierwszej rundzie i odzyskując pas mistrzowski.

25 kwietnia 1998 znokautował w czwartej rundzie Virgila Hilla. W lipcu tego samego roku spotkał się w walce unifikacyjnej z ówczesnym mistrzem WBA, Lou Del Valle. Jones Jr. wygrał pojedynek na punkty, ale w ósmej rundzie po raz pierwszy w karierze leżał na deskach. W ostatnim pojedynku w 1998 pokonał przez techniczny nokaut w dziesiątej rundzie byłego mistrza WBO w kategorii średniej, Otisa Granta.

W 1999 stoczył tylko dwie walki. W styczniu wygrał z już w drugiej rundzie z blisko czterdziestoletnim Richardem Frazierem. W czerwcu wygrał na punkty z mistrzem świata IBF, Reggie Johnsonem i stał się posiadaczem trzech pasów mistrzowskich:WBC, WBA i IBF.

W następnym roku trzykrotnie obronił swoje tytuły – w walkach z Davidem Telesco[16], Richardem Hallem i Erikiem Hardingiem. W lutym 2001 pokonał przez techniczny nokaut swojego rodaka Derricka Harmona. Pięć miesięcy później pokonał na punkty przyszłego mistrza świata WBO, Julio Cesara Gonzaleza. W 2002 jeszcze dwukrotnie bronił swoich mistrzowskich pasów, nokautując w lutym Glena Kelly[21], a siedem miesięcy później Clintona Woodsa.

Kategoria ciężka:
1 marca 2003 zmierzył się z mistrzem świata WBA w kategorii ciężkiej, Johnem Ruizem. Jones Jr. pokonał Ruiza i został drugim bokserem w historii (pierwszym był Bob Fitzsimmons 106 lat wcześniej), który zdobył tytuły mistrza świata w kategorii średniej i ciężkiej. Jones Jr. nigdy nie bronił swojego nowego pasa mistrzowskiego.

Powrót do kategorii półciężkiej:
8 listopada 2003 zmierzył się z Antonio Tarverem, który przejął po Jonesie Jr. pas mistrzowski WBC. Walka zakończyła się zwycięstwem Jonesa jr. decyzją większości na punkty. 15 maja 2004 doszło do pojedynku rewanżowego obu pięściarzy. Tym razem lepszy okazał się Tarver, który już w drugiej rundzie pojedynczym ciosem lewą ręką znokautował rywala. Jones Jr. zdołał wstać, jednak był zbyt oszołomiony i sędzia był zmuszony przerwać pojedynek.

25 września 2004 doznał kolejnej porażki – w pojedynku o pas mistrzowski IBF został ciężko znokautowany w dziewiątej rundzie przez Glena Johnsona. Po tej porażce Jones Jr. miał roczną przerwę w boksowaniu. Powrócił 1 października 2005 w trzecim pojedynku z Tarverem, przegrał jednak na punkty jednogłośną decyzją sędziów.

Powrót na ring:
29 lipca 2006 udanie powrócił na ring, pokonując na punkty Prince Badi Ajamu. Niemal rok później także na punkty pokonał Anthonego Hanshawa. 19 stycznia 2008 pokonał zdecydowanie na punkty powracającego do boksowania po trzech latach przerwy Féliksa Trinidada. Trinidad był dwukrotnie liczony - w siódmej i dziesiątej rundzie. 28 marca 2009 r. zmierzył sie z Omarem Sheika w swojej rodzinnej Pensacoli na Florydzie.Jones przeważał przez cały czas trwania pojedynku i wygrał go w piątej rundzie przez decyzje sędziego. 15 sierpna 2009 w walce z Jeff'em Lacy zdominował swojego rywala który przegrał przez poddanie pomiedzy 10, a 11 rundą.

Wywiad:

2008/10/22 21:07
Roy Jones na specjalnej konferencji dla mediów odpowiadał na pytania zadawane przez dziennikarzy. Oto obszerny wywiad z Roy Jones Jr.

Calzaghe to puncher, co jest jego znakiem firmowym. Jak masz zamiar zneutralizować jego styl?

RJJ: Jeżeli ci to powiem to dam mu kilka tygodni by przygotować się na to co zamierzam zrobić. Nie mogę tego zdradzić, ale dowiesz się 8 Listopada!

Roy przez wiele lat byłeś faworytem w każdej walce. Teraz jesteś stawiany w roli tego, który ma mniejsze szanse na zwyciesytwo. Czy wyzwala to w tobie dodatkową motywację?

RJJ: Kiedy byłem młodszy ktoś powiedział mi, że nie mogę czegoś dokonać i złość motywowała mnie do działania. Teraz jestem doświadczony i wiem, że dowiodę niedowiarką, że nie mieli racji.

Byłeś najlepszym pięściarzem bez podziału na kategorie wagowe. Co motywuje cię przez tyle lat by walczyć nadal?

RJJ: Jeżeli popatrzysz na moje życie to widzisz, że po każdej porażce wracałem. Moje życie to wiata w Jesusa Chrystusa. Jeżeli jesteś wierzący zawsze masz motywację. Przegrywałem a i tak podnosiłem się i walczyłem dalej. Zawsze po porażce czuję się jeszcze silniejszy. Teraz nadszedł najlepszy okres w moim życiu!
Jeżeli miałbyś określić w jakim stopniu zregenerowałeś swoje siły........to jak blisko jesteś tego by powiedzieć, że przygotowałeś się na 100%?

RJJ: Więc. kiedy patrzę w lustro to widzę, że jestem już gotowy na 115 procent. Nie mogę uwierzyć w to, że mam tyle lat i nadal wyglądam tak dobrze. Nie mogę powiedzieć wszystkiego, bo moja walka jest za kila tygodni. Powiem tylko, że jestem już blisko osiągnięcia 100%. Jeżeli tylko ją osiągnę powiem o tym.

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym co już osiągnąeś i czy nie przyszedł już czas na emeryturę?

RJJ: Nigdy! Nigdy nawet nie przeszło mi to przez myśl, aby zakończyć karierę.

Roy każdy wielki pięściarz wymienia jedną wspaniałą noc o której może opowiadać, że była to jego najlepsza walka czy najlepszy okres w karierze. Czy, gdy sięgniesz pamięcią do tego co było jesteś w stanie powiedzieć jaki okres w twojej karierze był według ciebie najlepszy?

RJJ: Nie mogę tego powiedzieć. Tak naprawdę nadal jeszcze walczę i moja droga się nie skończyła. Może będzie to najbliższe kilka tygodni. Kiedy następuje dzień, w którym ktoś cię zatrzyma i wtedy patrzysz za siebie to już jest koniec. Ja cały czas idę do przodu i jeszcze nie mam ochoty oglądać się za siebie.

Joe Calzaghe powiedział, że jeżeli cię pokona zakończy karierę.

RJJ: Pozostaje jeszcze to wielkie "JEŚLI". On myśli sobie, że jeżeli pokona starego Roy Jones to będzie mógł zakończyć karierę z uśmiechem na ustach. Ale pozostaje jeszcze to wielkie słowo "JEŚLI".

Jeżeli walka nie zakończy się zgodnie z tym co planujesz, czy będzie dalej walczył?

RJJ: Jeżeli nadal czuję się świetnie na treningu to dlaczego nie? Jeśli mam motywację i czuję się dobrze to dlaczego mam kończyć karierę? Nadal boks sprawia mi przyjemność. Jeżeli przypomnisz sobie mnie kilka lat temu, gdy miałem problemy z wagą .....to nie było zabawne. Teraz czuję się świetnie i nie mam problemów. Ten sport sprawia mi przyjemność i to jest dla mnie wszystkim.

Roy widziałeś walkę Chad Dawson vs. Antonio Tarver? Co myślisz o tym, że Chad wyprowadzał kombinację 6 a nawet 7 ciosów?

RJJ: Uważam, że Chad Dawson oglądała wiele walk Roy Jones! Niech zacznie się bać. Powiedział mi, że jest w kolejce do walki ze mną. Gdy pokonam Calzahe zobaczymy co on ma mi do zaproponowania. Ale wiem, że oglądał wiele moich walk i chce ze mną walczyć. Ten koleś jest dobrym pięściarzem.


Bilans walk zawodowych

Liczba walk 58
Zwycięstwa 54
Nokauty 40
Porażki 4
Remisy 0
No contests 0

wiekszego kozaka na ringu nie widzialem

co tu dużo pisać - ŚWIETNY ZAWODNIK

guma dobra robota

mistrz mistrzów :D żal patrzeć jak się starzeje

Dobry zawodnik i ładna sylwetka jak na to ile waży.

Szkoda, że podobnie jak Evander sprzedaje się na stare lata... Ale za czasów swojej świetności był niesamowity!!
Kto by pomyślał, że tak niewiele brakowało żeby w ogóle nie rozpoczął zawodowej kariery...
Ponoć zaczyna u siebie zauważać początki Parkinsona, powinien definitywnie zakończyć karierę i zająć się zdrowiem.

Roy Jones niesamowity;D dobry artykuł

Prawdziwy tancerz na ringu Jeden z moich idolow

wg mnie, najlepszy bokser w historii :)

szkoda tylko , że ma te problemy neurologiczne :/ oby nie skończył jak Ali ...

szkoda , że nie walczył z Darkiem w szczycie formy była by wojna ;]

Z całym szacunkiem dla Tigera, ale nie sądze, by w jakimkolwiek punkcie swojej kariery miałby jakieś szanse z Roy'em w swoim prime.

jeden z najlepszych piesciazy na swiecie obok tysona mohameda aliego mannego pacquiao .
moj idol

Świetny bokser :)
Idol :D

Świetne są te filmiki i ten jego taniec

byc moze bedzie walczyl z Pawlem Kolodziejem

Mistrz!
Szkoda, że już nie można go zobaczyć w szczytowej formie ;(

początki parkinosona bo podobnie jak Ali lubiał nie trzymać gardy :x co w większości sytuacji świetnie mu wychodziło..
Szacunek

Użytkownik SLIN dnia 20 listopad 2011 - 18:19 napisał

Jakby chociaż połowa tych zapowiedzi dotyczących przeciwników bokserów grupy promotorskiej do której należy kołodziej się spełniła, to mielibyśmy już kilku mistrzów świata, a tak to mamy obijaczy węgrów, czechów itp.

fajny styl boksowania naprawde kozak nokauty i az zal na filmiku tego ostatniego typa jak wstac proboje...